Zonnige dinsdag

Het gaat allemaal z'n gangetje. Chiel zit nu in China en ik kom net mijn bed uit. Dat wil zeggen om 9 uur vanmorgen al maar ik heb zitten badjassen, koffie gedronken en daarna de was gedaan. Het zonnetje schijnt en het is een graadje of 11. Het voelt als een mooie lentedag!

Straks ga ik even wat boodschapjes doen. Ben eigenlijk van plan om iets te gaan bakken. Donderdag komen Rina en Loes op bezoek. Helemaal vanuit Tai Po Kau! Gezellig.

O ja gisteren heb ik een nieuw koffietentje ontdekt! Aan de achterkant van K11 staat ineens een 'Agnes B' koffie, taartjes, salades en sandwich-tentje! Heel gezellig om te zitten EN ze hebben verwarming! Niet geheel onbelangrijk.  Zonder te aarzelen heb ik Mickey gebeld en binnen 2 minuten zaten we samen aan de koffie en een lekker gebakje.

De laatste dagen zag ik keer op keer nieuwe winkeltjes in onze 'hood'. Een nieuwe supermarkt, een bloemenwinkeltje en nieuwe restaurantjes. Maar er zijn ook bekende winkeltjes en restaurantjes gesloten. Waarschijnlijk omdat januari de maand is dat er nieuwe lease-contracten worden gesloten. Dan kunnen de huurprijzen ineens door het dak gaan en dan kiezen de huurders maar eieren voor hun geld. Helaas is onze 'huis-vietnamees' en 'the stag's head' ook vertrokken dus dat is wel balen. Daar zaten we best vaak... bij die Vietnamees dan...

Maar eerst, koffie! Thuis. Op de bank. Lekker.

Have a nice day!

Tot zover...

Vrijdagavond eten met Jos in een biervaatje

 

Zaterdagavond eten met Kamilla, Bram, Jos en Mickey bij de Thai in Causeaybay. Buiten! Om bevriezingsverschijnselen te voorkomen daarna naar Tott's boven op het Excelsior Hotel voor warme choco!

 

En vanavond eten bij Mickey thuis! Met tiramisu!

Have a nice day!

Druk

Nog een uurtje en dan verwacht ik Chiel en dan kan het weekend beginnen! Heerlijk. Ik denk dat Chiel er ontzettend naar uitkijkt want hij is super druk. Aan alle kanten wordt er getrokken aan hem en je kan maar op 1 plek tegelijk zijn, nietwaar?

Ik zag zijn schema voor de aankomende 2 weken...

• maandag    - werk in HK, 's avonds komt klant 1 aan
• dinsdag      - naar China met klant 2, overnachting in China
• woensdag  - vliegen naar Nanjing met klant 1
• donderdag - vliegen naar HK
• vrijdag       - samen naar 'Immigratie' om verlenging op te halen
• zaterdag     - klant 1 in HK
• zondag       - collega uit NL komt aan
• maandag    - met collega in HK
• dinsdag      - met collega naar China
• woensdag  - klant 3 in HK
• donderdag - klant 3 plus collega naar China
• vrijdag       - klant 3 plus collega in HK en 's avonds EXIT!

We moeten er dus maar van genieten dat we dit weekend niets hebben.

Ok, lekker eten met Jos vanavond, morgenochtend hardlopen met Jesse, 's avonds pre-geboorte etentje met Bram en Kamilla, Jos en Mickey maar dat is geen werk. Dat is gezellig!

Voor zondag hebben we nog geen plannen. Misschien zitten we dan wel ingepakt met dekbedden op de bank want ze voorspellen (maar) 9 graden!

Kan niet zeggen dat ik het nu lekker behaaglijk heb...'t is guur en mistig. En gisteren kwam Jos zowat op ons kleine kacheltje zitten omdat hij zat te verkleumen...Ik denk dat we maar aan de Gluhwein en warme choco moeten! 

Have a nice day!

Babysitten en Ben

Om 8.30 de taxi in. Jammer dat liep even anders. Door het koude en natte weer natuurlijk nergens een taxi te vinden. Na 20 minuten lukte het pas nadat ik voor een taxi was gesprongen! Vervolgens werd ik, hoe kan het ook anders, op de verkeerde plek eruit gezet. Het buurtje waar ik moest zijn heeft 23 flats. Ik stond op nummer 23 en moest mijn weg door het doolhof vinden naar nummer 15. Even over negenen belde ik tenslotte aan.

Nadat Micah zijn ontbijtje met enthousiaste tegenzin naar binnen had gewerkt, aangekleed was en Yazmin een flesje had gekregen, liet Michael me zien hoe we naar 'the playroom' moesten lopen. Ergens onder in het clubhouse, 2 flinke trappen naar beneden. Natuurlijk dacht Micah er anders over. Geen zin. Maar na een tijdje had hij niet eens in de gaten dat zijn vader en zusje er stiekem vandoor waren gegaan.

En daar zat ik dan. Gezellig tussen alle Ama's (helpers) en peuters.

Micah kreeg er plezier in en rende van links naar rechts, en Ans dus ook! Klimtoestel in en uit en met een hoge gehalte aan hartverzakkingen zag ik het allemaal aan. Dat die kleine er in gaat is tot daaraantoe, maar ik zag mezelf echt niet door een te smalle opening wringen om er achter aan te gaan. Gelukkig had Michael al verteld dat Micah een kei was in klimmen en klauteren en dat hij zich goed kon redden. Dat bracht iets verlichting maar ik was blij toen het 11.15 was en ik Micah in zijn oogjes zag wrijven! Ik was kapot! Ik heb er zelfs actiefoto's van gemaakt!

Tijd om te gaan wandelen! Eerst natuurlijk die 2 flinke trappen op. Jassen aan, schoenen aan, rugzak op, Micah omkopen zodat hij aangekleed wilde worden, trappen op....jammer! We stonden in de gym van het clubhouse! Trap weer af, stukje doorlopen, volgende trap op en ja hoor! de EXIT!!  In gedachte was ik al Hotel California aan het zingen. "...You can check out any time you like, but you can never leave!..."

Kinderwagen in, kap op, speentje erin, regenkap erop, want natuurlijk regende het. Lekker. Een half uurtje wandelen zodat Micah in slaap zou vallen was het plan. En we liepen en we liepen. Regenkap bleef niet zitten en Micah had ergens tussen het clubhouse en waar wij op dat moment liepen, zijn speentje er uit gooit. Ay. Een jengelde peuter in de kinderwagen die omkwam van de slaap, een speen die vermist werd en ik mocht het vals plat weer oplopen om op zoek te gaan. Gelukkig kwamen we de speen weer tegen! In een bakje water goed schoongemaakt, speen erin, en Micah sliep binnen 10 seconden! Pfff.....

De rest van de middag hebben we gespeeld in de woonkamer. Yazmin had nu ook meer aandacht nodig. Ze wilde alleen maar slapen op mijn arm en steeds als ik haar weer terug legde in haar bedje, gingen die oogjes weer open. Luiers, flesjes, knuffelen, jengelen, ik heb het allemaal mogen meemaken...

Het was heel gezellig maar na die tijd was ik kapot! Niet meer gewend. Ik begrijp nu ook dat Moeder Natuur niet voor niets, vrouwen van middelbare leeftijd behoed voor een zwangerschap!

's Avonds kregen we een telefoontje van Ben...

Afgelopen weekend deed hij mee met zaalvoetbal i.v.m. de winterstop. Altijd leuk. Totdat Ben met zijn koppie tegen de muur knalde! Gat in zijn hoofd. En niet ergens onder die weelderige bos met haar, nee front en center op zijn voorhoofd!

Dus naar het ziekenhuis en 8 prachtige hechtingen versieren zijn voorhoofd nu. En dit alles is ook nog opgeleukt door een hersenschudding....

Ineens werd het me duidelijk. Ik heb op het verkeerde kind gepast!


Have a nice day!

The Switch

Wie denkt dat het nu een saaie bedoening is hier in HK komt bedrogen uit. Toegegeven, de kerstbomen en kerstballen zijn allemaal opgeruimd maar daarvoor in de plaats staan/hangen weer hele kunstzinnige dingen voor Chinees Nieuwjaar! Het schijnt dit jaar te vallen op 3,4 en 5 februari.

Hong Kong maakt zich op voor een spetterend feest! Het jaar van het Konijn! De uitverkoopjes in de winkels zijn mega! De winkeltjes liggen weer vol met zoetigheden en de marktjes puilen uit van de rode en gouden versieringen en rode feestpakjes voor de kindertjes.

The Pinnacle is ook al goed bezig. Opnieuw zijn de ramen gelapt, alhoewel ik zegge en schrijve maar 2 dagen heb kunnen genieten van mijn pas gewassen ramen van net voor de kerst. De lobby is gevuld met gouden 'penny-bags', een draak kijkt ons aan bij het binnengaan en de kerstversieringen aan de gevel zijn vervangen voor grote rode lampions. Een klein legertje van 10 man waren er druk mee!

En verder kan ik iedereen mededelen dat het hier flink koud is!

Have a nice day!

Next X-Mas

We zijn pas 5 dagen thuis maar het lijkt wel maanden! Raar. Ligt misschien aan een volgeboekt weekend...

Vrijdagavond hebben we heerlijk gegeten bij BLT met Mickey en Jaap. Buiten was het flink koud maar binnen was het warm en gezellig! Het is altijd leuk bij BLT. Wijntje erbij en even alles doorpraten. We hadden 2 hoofdgerechten besteld die we met z'n viertjes wilden delen. Wij lekker ouderwets draadjes vlees en Jaap en Mickey gingen voor een New York Steak. Op een goed moment komt de jongen weer terug die onze bestelling had opgenomen. "Solly, but the kitchen let me check again...Are you sure about the NY steak? Normally you always order the fillet!" vroeg hij aan Mickey. Kijk op zo'n moment weet je dat je hier misschien iets te vaak komt eten, hihi.

Op zaterdagmorgen zijn we naar de Immigration geweest en 's middags hebben we gehangen op de bank. Ik voelde me flink appelig. En zaterdagavond zijn we met Jesse weer naar BLT gegaan. Jesse had zo'n zin in een steak na dagen rond getrokken te hebben door China. Dit keer zaten we buiten en werden we verwend door 3 terras-kacheltjes. Niet koud dus. Nadat zo'n beetje de blaren zichtbaar werden op ons gezicht vanwege de terras heathers, is Jesse naar huis gegaan en wij per ferry naar SoHo.

Na maanden hebben we onze Chinese vriendjes en vriendinnetjes weer gezien. Het was super gezellig. Mijn vermoeidheid trok ook een beetje weg en we hebben heerlijk bij gepraat. Op een goed moment stond ik buiten een sigaretje te roken en kwam Rain bij me staan. Hij vertelde dat hij de foto's van onze kerstvakantie zo leuk vond en dat hij lichtelijk jaloers was geworden op de foto's waarop we met z'n allen aan tafel zaten met het kerstdinner en dat de kalkoentjes er zo lekker uitzagen. Dus ik zei, "why don't you join us next year?" En tot mijn grote verbazing zei hij 'Okay! We love to celebrate X-mas with your family!'

De rest van de avond werd er alleen nog maar gesproken over sneeuw, kou, schaatsen, logeren en kalkoen! Zelfs het menu is al bedacht! Op 1ste Kerstdag kalkoen, op 2e Kerstdag kookt Rain Chinees! Hij heeft zelfs al gepraat over een tweede koffer die hij mee wil nemen vol met Chinese ingrediënten! In ieder geval hebben we 4 extra logees die kerst in huize Honig. Rain, Lydia, Steve en Silla!

Zondag sliepen we uit. Na ons nachtbraken tot 2 uur 's nachts waren we wel toe aan slapen. Om 9 uur wakker! Even later werden we gebeld door Cynthia. Of we zin hadden in lunch bij Peking Garden. Maar natuurlijk! We hebben aan de Peking Eend gezeten en zalige dimsummetjes toen we het nieuws kregen van ze. Ze gaan eind januari verhuizen naar Macau! Wel jammer natuurlijk maar wat moet dat moet. Ik ga a.s. woensdag nog even oppassen op die kleine draakjes (die trouwens groeien als kool!) als Cynthia en Michael een visum gaan aanvragen in Macau.

 

Thelma, hun helpster, ligt plat met de waterpokken en mag de aankomende 2 weken niet met de kindjes in aanraking komen. Het is toch wat. Waterpokken.

Na de lunch ben ik doodmoe op de bank in slaap gevallen. De hele middag is als een waas aan mij voorbij gegaan. Chiel ging nog 'even' 20 km hardlopen en in gedachte was ik natuurlijk bij hem. Meer kon ik echt niet opbrengen. En 's avonds nadat ik de gehaktballetjes van de Ikea in de pan had gemikt, ben ik gelijk weer naar bed gegaan. Om 7 uur lag ik erin en vanmorgen om 9 uur werd ik wakker!

Ik kon nog net Chiel een kus geven voordat hij de trein in stapte naar China. Hij blijft er nu een paar dagen. Enige voordeel is dat ik zonder schuldgevoel vanavond weer mijn bed in kan stappen op een belachelijk tijdstip...

Have a nice day!

De laatste keer!

Alhoewel ik best nog een uurtje of wat had kunnen slapen ging de wekker onverbiddelijk af om 7 uur! Zal je altijd zien. Kan je eindelijk slapen, dan moet je je bed uit. Waarom op zaterdag zo vroeg op?

Vandaag om 9 uur hadden wij een afspraak bij Immigration! Voor de laatste keer vragen wij een Extension of Stay aan!  Chiel's werk/verblijfsvergunning en mijn 'dependant' vergunning lopen af op 15 januari dus hoog tijd om de heren van de Immigratie voor de allerlaatste keer eens lief aan te kijken.

Na deze verlenging voor 2 jaar, die we trouwens op 21 januari kunnen ophalen, mogen we ons scharen tussen de Permanent Residents of Hong Kong SAR!!

Vooraf kijk je echt tegen die 7 jaar aan maar na 3 keer knipperen met je ogen ben je ineens jaren verder! Nu zijn we al sinds 2004 verhuisd maar omdat we eerst in Shenzhen hebben gewoond, zijn we in 2005 pas begonnen met het aanvragen van een verblijfsvergunning.

Ik zeg, daar moet op gedronken worden!


Have a nice day!

Jetlag

Kon niet uitblijven natuurlijk. In NL had ik nergens last van, behalve dan dat ik heerlijk kon slapen. Geen gebroken nachten en in tegenstelling tot Chiel die de meeste nachten om 5 uur al beneden aan de koffie onder de kerstboom zat, kwam ik elke morgen keurig om half 8 uit mijn bed.

Maar we zijn weer terug, viel om 10 uur gisteravond mijn bed in en zie hier, ik kan straks de zon weer zien opkomen! Het is nu 5 uur. Chiel ligt heerlijk te slapen en ik heb de rol beschuit maar aangebroken en een kopje koffie gezet. En ons kacheltje maar aangezet! Het is koud!

Gisteren na thuiskomst ging Chiel gelijk na kantoor. Spannend want ze zijn verhuist! Zelfde gebouw maar 6 verdiepingen hoger en 2 keer zo groot. T'is nog een beetje rommelig, zei hij. Maar het uitzicht over de skyline en haven is fantastisch! Er moeten nog kasten komen maar verder is alles geregeld. Ben erg benieuwd. Vandaag voordat we gaan eten met Mickey en Jaap eerst maar een bezoekje aan kantoor brengen. Chiel's plan, om op tijd naar huis te gaan gisteravond, viel natuurlijk in het water. Hij kwam pas thuis na zevenen!

(O ja, voordat ik het vergeet. De controle op de HK-airport was weer aangescherpt! Natuurlijk i.v.m. de Mexicaanse Griep. Ze stonden goed duidelijk zichtbaar klaar met thermometers in de aanslag. En ik las dat er nu 7 gevallen bekend waren rondom regio Nijmegen. Vreselijk. Hopelijk blijft het hierbij.)

Ik heb vandaag het een en ander te doen. Naar de bank, boodschappen bestellen, lunchen met Cynthia en wachten op de PCCW. Dit keer omdat we wel beeld maar geen geluid hebben op TV. ...zucht...De enige zenders waar ik wel geluid op heb is Eljazeera en een Chinese zender. Schiet niet echt op dus. En vanavond eten met Mickey en Jaap. En morgenavond een nieuwjaarsborreltje met Steve en Silla. Gezellig. We hebben ze al tijden niet gezien.

En ik ben gelijk ook aan iets nieuws begonnen! Ik heb een tweede blog gestart die alleen maar over hardlopen gaat! Stap 4 Stap heet het blog. Ik hoop dat jullie allemaal die ook willen volgen!

Have a nice day!

Veilig aangekomen

We zijn weer terug in HK. De reis was wel een beetje hobbelig maar al met al hebben we toch nog wel een paar uurtjes geslapen. De koffers zijn uitgepakt en we zitten nu met een duf hoofd voor ons uit te staren. Chiel gaat zo naar kantoor en ik ga denk ik even plat. Mag best...


Have a nice day!

Dat was 'm weer

De kerstboom zit weer in de doos, de lampjes zijn gedoofd en de ballen zijn weer ingepakt voor de volgende kerst. Jammer. De huiskamer voelt een beetje leeg aan...

Linn is al weer 2 dagen aan het werk, Ben gaat morgen opnieuw pakjes bezorgen en Chiel had vandaag een meevallertje. Gisteren zat hij in Barneveld en vandaag moest hij eigenlijk op bezoek bij een klant in Ulft. Hij zat al in de auto toen de klant hem belde, afspraak werd afgezegd want klant was ziek. Zielig voor de klant maar fijn voor Chiel. Chiel heeft daardoor nog wel even de zonsverduistering bij zonsopgang kunnen aanschouwen!

En morgen gaan we weer terug naar HK. Om 1 uur 's middags vertrekken we met Cathay. De koffers staan gepakt en ik heb lekker de halve supermarkt leeg gekocht om mee te nemen! Onvoorstelbaar hoe hard de tijd voorbij is gevlogen. We hebben echt genoten en we hadden het nog wel een tijdje kunnen volhouden hier, maar het werk wacht. Chiel mag gelijk aan de bak bij aankomst in HK. Vanaf morgen is het opnieuw aftellen voor de vakantie in maart/april!

See you back in Hong Kong!


Have a nice day!

Soldaat van Oranje

Laat ik eerst voor op stellen dat musicals niet mijn ding zijn. Ik begrijp het concept niet. Ok, een film makes  sence, een boek, een toneelstuk en zelfs een ballet begrijp ik, maar een musical?! Waarom ineens midden in een zin beginnen met zingen? Waarom? U begrijpt, ik ben een cultuurbarbaar. Dus vol goede tegenzin stapten we in de auto.

Maar goed, i.p.v. een kerst-etentje in Elburg, was er besloten door het bedrijf, dat we naar Soldaat van Oranje zouden gaan. Om 5 uur werden we verwacht in Noordwijk om te gaan eten bij Hotel Restaurant Lekker en vandaar in met z'n allen naar vliegveld Valkenburg in Katwijk.

Dat tripje naar Noordwijk ging niet zo makkelijk. Onze huurauto ontbeert een navigatie systeem en een ouderwetse landkaart. Daar kwamen wij halverwege achter, toen we ergens in een polder stonden achter Leiderdorp. Nergens een ANWB bord te vinden en vanwege de kou niemand op straat. Heel fijn. En ik ben nog nooit die kant op geweest! Dus wat ik normaal op doe, rijden op goed geluk en ineens een bekend iets zien, was niet van toepassing. Jammer.

Nadat we 3 rondjes hadden gereden via Leiderdorp (we kunnen ook bij Simone op bezoek gaan!), Ter Ade (bestaat dat?), Nieuwe Wetering (nooit van gehoord!) en Oude Wetering (hé, is dat niet het broertje van...?), en de snelweg 3 keer hadden gepasseerd besloten we toch maar eens navraag te doen bij het benzine-station aan de snelweg. Ondertussen zaten we al 2,5 uur in die verrekte auto! Het bleek niet zo moeilijk te zijn en een half uur later, en 45 minuten te laat (!), liepen we het restaurant binnen.

Daar stond het hele bedrijf al aan de witte wijn! Leuke tent. Zag er goed uit. Maar door de stress en door een tekort aan sanitaire stops had ik er helemaal geen zin meer in. Ik was bijna bij mijn zusje in Leiden uitgekomen! Het bijltje er bij neergegooid. Maar goed.

Chiel en ik nemen dan ook de volledige verantwoording voor de snelle hap die er toen geserveerd werd. Geen voorafje, geen nagerecht, maar een te droge kabeljauw steak geserveerd met 3 zielige asperges en precies 10 half rauwe frietjes (die we ook nog moesten delen!) met een kopje koffie toe. De tijdsdruk was enorm. Ik begreep dat als je te laat aan zou komen, je moest wachten totdat het podium in de juiste positie zou staan en je wel naar binnen mocht gaan. Sorry mensen. Volgende keer beter. Elburg dan maar weer? In ieder geval begrijpen wij hoe we daar moeten komen...

Om 7 uur reden we achter elkaar aan naar vliegveld Valkenburg. Mooie lokatie. En even later liepen we door 'tunnels' naar de zaal. We zaten precies in het midden en ik zag al dat het podium rond liep. Het licht ging uit, mooie levensgrote dia's werden geprojecteerd, de muziek begon, en de schermen draaiden weg en toen....

ZEEZIEK!

De hele zaal was gebouwd op een podium die rond draait, de schermen draaien een andere kant op, dan rijden motoren de andere kant op, het podium gaat omhoog, alsof je op een schip zit of in een vliegtuig zit, lichtflitsen, de benzine lucht, kortom.... ZEEZIEK! Ik moet zeggen dat ik al last heb als ik water in een glas heen en weer zie schommelen...

Ik heb 70% van de tijd mijn ogen dicht gehouden omdat ik mijn kabeljauw steak keer op keer, omhoog voelde komen. Voor mij voelde het net of ik weer in Sydney op de boot met 5 meter hoge golven zat.  Maar de overige 30% van de tijd zag ik wel hoe prachtig de opzet was van deze productie. Echt heel mooi. Ik zal niet alles verklappen voor de mensen die er nog naar toe willen gaan. Maar juist voor cultuurbarbaren misschien wel de beste musical om heen te gaan, want er gebeurt veel! Heel veel! En zelfs Chiel vond het echt een prachtige musical! Hij heeft echt genoten!

Na de voorstelling hebben we nog een drankje gedaan en toen was het tijd om de weg terug te vinden naar Druten. We stapten om 23.45 in de auto en om 1.30 stapten we weer uit. Duidelijk korter dan de 3 uur durende heen reis. Na nog een boterham te hebben gegeten ben ik naar mijn bedje gezwalkt en ik moet zeggen dat mijn zeebenen nu nog steeds geen vaste grond voelen en dat mijn computerscherm maar niet stil wil blijven staan!

Moraal van het verhaal:
Zo'n Tom Tom is zo gek nog niet, neem een lunchpakket mee en als je last hebt van evenwichtsstoornissen moet je niet naar Soldaat van Oranje gaan!


Have a nice day!

2011

 
Zo. 2010 is verleden tijd. Over en uit. Finito! Ben erg benieuwd wat 2011 voor ons in petto heeft. Als het maar half is van wat afgelopen jaar voor ons was, dan ben ik al flink in mijn nopjes!

Goede voornemens? Nee. Ik vind eigenlijk wel dat het lekker gaat zo. En niets zo irritant om je niet aan voornemens te kunnen/willen houden. Zeg maar, door schade en schande wijs geworden...natuurlijk wil ik afvallen en stoppen met roken, maar de geschiedenis leert dat ik wat dat betreft een rubberen ruggegraat heb. Dus als het zover is dan laat ik jullie dat wel horen.

Dit jaar wordt wel een spannend jaar... om maar een paar hoogtepuntjes te noemen,

Chiel wil weer een hele marathon gaan lopen. In Parijs dit keer. Op 10 april. Gezellig met Jesse en Jos en Irma! De kamers zijn al geboekt (ja toch Jos?) en de inschrijvingen zijn gedaan. Ben en Linn gaan mee en volgens mij komen er nog meer toeschouwers uit de achterban van genoemde heren.

Ondergetekende gaat Sara zien. (zucht) Ik krijg er nu al buikpijn van. Natuurlijk wil ik 120 jaar oud worden, maar als je zo op de drempel van 'middelbare leeftijd' staat is dat toch echt wel even slikken. In je koppie ben je nog steeds die jonge gazelle, maar de spiegel geeft een heel ander beeld...Enfin. Ik heb nog tot 1 april om er aan te wennen.

We zullen het allemaal wel zien. Voorlopig ben ik dik tevreden met mijn leven!

Iedereen een gelukkig, gezond, liefdevol en voorspoedig 2011!

 

Het aftellen is begonnen

Het is vandaag de laatste dag van het oude jaar. Over 3 uur vieren ze in Nieuw Zeeland al de jaarwisseling, over 5 uur in Australië en over 8 uur al in Hong Kong! T'is hier pas 9 uur 's ochtends dus wij mogen nog even voordat het vuurwerk losbreekt...

De meeste mensen hebben vandaag vrij maar bij ons moeten Ben en Martijn vandaag nog volop aan de bak om pakjes te bezorgen voor TNT. En dat is best link...alle wegen rondom Nijmegen en Arnhem zijn veranderd in schaatsbanen en die worden nog gestrooid! Maar al die kleine dijkweggetjes en wegen naar de boerderijen in het buitengebied dus niet...ik maak me een beetje zorgen...Ik zal pas gerust zijn als ik ze allebei weer gezond en wel thuis zie komen.

Gistermiddag zijn Chiel en ik nog een rondje wezen rijden. Het vroor de hele dag en de bomen en landschappen zagen er prachtig uit! Het miste een beetje en we hadden het gevoel dat we in een sprookjesachtige toestand terecht waren gekomen...

Hartstikke koud, konstante staat van druip neuzen, maar prachtig! Wat wil een mens nog meer!

Ben gaat vanavond naar een vriend hier in Druten, Linn en Martijn hebben vanavond een 'fout feesie', Remy blijft heel verstandig in Utrecht en viert feest met zijn vrienden en Chiel en ik gaan heel ouderwets op de bank zitten met een schaal oliebollen en een fles champie. Heerlijk!

Iedereen een hele fijne jaarwisseling en heel veel gezondheid en voorspoed voor 2011
See you next year!


Have a nice day!

Het bezoek

Het idee: Met z'n allen bij elkaar komen bij Andy thuis, langs het graf van onze ouders lopen en een hapje eten.

We reden met z'n viertjes rond 1 uur weg vanuit Druten. Gelukkig zonder gladde snelwegen en geen sneeuwbuien. Dat scheelt enorm. Dus na een uurtje reden we de begraafplaats op. Even later kwamen Andy, Marry en Louky en toen 'gleden' we voetje voor voetje naar de graven. Het was echt spekglad!
Maar alles zag er sprookjesachtig uit! De prachtige hoge larixbomen waren nog steeds voorzien van een dikke witte laag sneeuw.

 

Thuis bij Andy stond gelukkig de kachel aan! Arlene, Marianne en Martine en Gerben met hun kids waren er al en met z'n allen gingen we aan de koffie. Lody en Jacque, die we net tegen kwamen toen wij de begraafplaats afreden, kwamen ook net binnen. Het voelde als van ouds, een kippenhok vol kwetterende familieleden. Ineens overviel mij een gevoel van 'jee, wat heb ik dat gemist!' en dat gevoel werd versterkt toen Andy een dvd uitdeelde met daarop 45 minuten film die hij in elkaar had gezet, van alle oude 8mm filmpjes die pa ooit had gemaakt! Heel gaaf! Andy heeft daar heel wat werk aan gehad maar het resultaat mag er zeker wezen! Andree en Simone die er helaas niet bij konden zijn, krijgen de dvd opgestuurd.

Laurens en Maurice liepen af en aan met rotjes die ze beetje bij beetje aan het afsteken waren! Met hun rode neuzen en ijskoude handen, deed ook dit me sterk denken aan vroeger. Ben en Remy waren precies hetzelfde!

Helaas was deze dag voor Andy een beetje dubbel. Zijn hond werd 's middags geopereerd aan gescheurde kruisbanden en een kapotte meniscus. De zielepiet was op tweede kerstdag uitgegleden. Maar gelukkig kreeg Andy 's middags bericht van de dierenarts dat de operatie geslaagd was en dat hij Bruce 's avonds mocht ophalen.

Het was heel gezellig! We hebben allemaal een hele leuke dag gehad! En wat mij betreft echt voor herhaling vatbaar!


Have a nice day!