Waar is de zon nou?!

Gedver....de laatste dagen is het troosteloos in HK. Geen zonnetje te zien! De temperatuur is gelukkig iets omhoog gegaan maar de lucht is grijs en af en toe een druppie regen.
Heb geen idee wat er aan de hand is met het weer. Ik kan me van vorig jaar nog herinneren dat het bloedjeheet was rond deze tijd. Dat de zon volop scheen en dat ik baalde dat het zwembad nog niet open was...

Met Anisah ben ik vandaag naar Shenzhen geweest. Ze moest nog een stempel hebben voor haar studenten-visa en daar voor moet je eerst HK uit en daarna HK weer in. We hebben nog even rond gelopen in het Lo Hu commercial center maar we waren niet echt in de mood om te shoppen. Vanmiddag hebben we geluncht in HK en daarna lekker gehangen op de bank. Heerlijk.

Kamilla zou haar nichtje ophalen bij mij thuis en daar zaten we dus op te wachten. Toen eindelijk de bel ging en ik open deed was ik helemaal verbaasd. Op de stoep stonden Jos, Bram en Kamilla met een grote bos bloemen. Voor onze trouwdag! Wat lief!! We liepen naar het Indonesisch restaurant en daar zat Jesse op ons te wachten. Tjonge...ik was echt helemaal verbaasd! Heerlijk gegeten trouwens...

Maar daar hebben Bram, Kamilla en ik ons verplicht om te gaan trainen voor de 10 kilometer volgend jaar tijdens de HK marathon. Help! Dringt nu pas door wat ik heb toegegeven....
We gaan in ieder geval lekker trainen, bewegen en saaie zondagen doorbrengen ergens op een wandelpad...het geeft een doel, toch?!
En we hebben nog een heel jaar om ons mentaal en fysiek voor te bereiden...moet lukken...

Heel trots!

Waarschijnlijk hebben jullie wel gemerkt dat ik zo trots als een oude aap ben op die man van mij die een halve marathon heeft gelopen.

Ik heb via een website die allemaal foto's en video's heeft gemaakt van de HK marathon, het hele pakketje besteld en vandaag heb ik het filmpje ontvangen. De foto's worden nog opgestuurt maar het filmpje heb ik gelijk gedownload en op het blog gezet.

Het stottert een beetje vanwege het grote bestand maar jullie kunnen met eigen ogen zien hoe Chiel samen met Jesse en Pim over de streep is gekomen. Hij liep nog soepeltjes! Halverwege het filmpje wordt het beeld zwart en gaat een paar seconden later over in het persoonlijke filmpje. Blijf vooral kijken want dan komen de bikkels over de streep!

Van 3 verschillende standpunten is gefilmd hoe zij over de streep zijn gekomen. Helaas hebben de chinezen zijn naam niet zo goed gespeld. Aan het eind hebben ze het over Honig Miheel. Het is maar dat je het weet.

Ciao bellisima!

Gisteren zijn de eerste klanten van een lange reeks, aangekomen in HK. Twee Italianen waarvan de jongste engels spreekt en de andere man helemaal niet! Maar dat mag de pret niet drukken...

We hebben lekker gegeten bij Ming op Knutsfort Terrace en "mr.Hong" (zoals Chiel genoemd wordt) werd helemaal in de watten gelegd door Ming persoonlijk. Beste tafeltje, we hoefden geen wijntje te bestellen want dat hield Ming in de gaten. Zodra de bodem van het glas zichtbaar werd, kwam er weer een nieuw glas wijn. De mannen hadden dat ook in de gaten en ze waren zichtbaar verrast door de enorme service die mr.Hong kreeg.

Daarna hebben we een stukje gelopen over de boulevard, fotootje laten maken met de skyline op de achtergrond, nog een drankje in Aqua op 29 hoog en toen hebben we ze keurig afgeleverd in het hotel.

Hele aardige mannen en helemaal Italiaans! Allebei strak in het pak (ik gok Armani) en heel charmant. Zodra er een mooie dame voorbij kwam, stokte het gesprek even, werden de nekjes verdraaid en dan ging het gesprek weer door. ...mannen...

Vandaag zijn ze met mr.Hong naar China. Gaat het een latertje worden (en dat op onze trouwdag!) en vliegen ze morgen door verder China in. Zaterdag ontmoeten wij ze weer. Beetje HK laten zien en effe een ordertje laten ondertekenen, hihi. Chiel will give them "an offer they can't refuse"!

O ja, ik heb net nog een videootje op het blog gezet van het nieuwe huisje. Altijd leuk!

BBQ

OK, je ligt met een chippie op je voorhoofd en je moet hem opeten zonder je handen te gebruiken. HJ is het gelukt!

HJ, Jos, Anisah en Kamilla en de hond van Rain

Gistermiddag hebben we een bbq gehad bij Rain en Lydia thuis. Eigenlijk nog voor Chiel's verjaardag maar niemand kon rond de eerste maart vanwege de marathon.

Ze hadden zich weer enorm uitgesloofd. Schelpdieren, garnalen, lamskoteletjes, worstjes, alles was uit de kast gehaald. Helaas werkte het weer niet mee. Het was koud en regenachtig maar dat mocht de pret niet drukken.

Rain is gek op spelletjes en hij had voor de gelegenheid dan ook wat spelletjes voorbereid. We waren eerst bang dat het van die "tormelinos-lekker-plat-spelletjes" zouden worden maar dat viel gelukkig erg mee. We hebben erg gelachen en daar werden we weer een beetje warm van.

HJ was er ook nog. Hij is gisteravond vertrokken richting NL. Een bbq bij een chinees thuis was toch wel iets wat je niet elke vakantie mee maakt. Hij en Jos willen volgend jaar weer meedoen aan een marathon. Alleen de locatie is nog niet bekend alhoewel Johannesburg in Zuid Afrika en New York toch wel hoog scoorden op hun lijstje.

Chiel heeft er ook zin, maar dan wel een halve marathon, en hij wil niet alleen lopen. Ik ben bang dat hij niets aan mij heeft in dat opzicht...

Net voor dat iedereen weer naar huis wilde gaan, kwam er nog een verjaardagstaart compleet met kaarsjes uit de keuken tevoorschijn en hebben we allemaal uit volle borst Happy Birthday gezongen voor Chiel.

47 Jaar en een verjaardagsfeestje met spelletjes...'t moet niet gekker worden...

Sightseeing

Van de week was Eric er. Een klant van IFS die regelmatig even langs komt. Hij wilde graag naar de nightmarket om daar wat spulletjes te kopen voor zijn kinderen. Nadat we een kopje koffie hadden gedronken op de boulevard liepen we richting de Star Ferry waar we een taxi konden nemen.

Eric was helemaal verbaasd over de skyline. Hij was er al eens eerder geweest maar dan overdag maar 's avonds is het een heel ander gezicht. Terwijl we daar liepen zagen we ineens een dorp opgebouwd van lampions. Niet van die kleine zielige lampjes maar levensgrote poppen, boten en stalletjes. Helemaal geweldig!

Daarna stapten we een taxi in, die helemaal volgens HK-concept opgeleukt was met poppetjes. "Pimp my taxi!" zou een leuk programma hier zijn op de tv. Je weet echt niet wat je ziet. Deze viel eigenlijk wel mee in verhouding met andere taxi's. Maar van deze taxi heb ik wat foto's gemaakt.

En na de markt hebben we nog wat gedronken in Wanchai. Daar hebben we Anisah, het nichtje van Kamilla weer ontmoet. Ze is hier voor een stage van 5 maanden. Nou ze had er zin in!

Toen kwam Jesse ook nog even langs met een klant en later kwamen Jos en HJ ons ook vergezellen. Ze waren net geland vanuit Bangkok. De mannen zagen er gewoon vies bruin uit! Ze hadden 5 dagen Thailand achter de kiezen. Ze vonden wel dat ze dat verdiend hadden na de marathon.

YES Weer terug op het net!

Ik ben zo blij!
Eindelijk kan ik weer gewoon achter mijn eigen pc-tje thuis op het net. 10 hele dagen voelde ik me van de wereld verstoten. Maar nu heb ik heel modern wireless broadband! Geen kabels over de grond, geen spaghetti van kabels achter het bureau! Niet te filmen hoe eenzaam je je voelt als je geen internet meer hebt. En ook niet onbelangrijk, ik heb weer normale TV! Na 10 dagen chinees aangehoord te hebben, heb ik nu Oprah opstaan. Heeeeerlijk!

Allereerst bedankt voor alle verjaardagskaarten voor Chiel! En voor het pakje Monique! De chocola is op en de tijdschriften uit. Bedankt!

Mijn tripje naar Beijing is uitgesteld tot nader order. Niemand kon de beste man te pakken krijgen die de samples in ontvangst moest nemen dus dan maar niet. Ik wil heel graag Beijing zien maar natuurlijk het liefst met Chiel. Dus ik vind het jammer maar niet zo erg. Dat tripje komt nog wel.

Dus dachten we maar, een tripje naar Saigon, lijkt ons ook heel leuk. Dus hebben we geboekt en gaan Kamilla, Bram, Pim en Chiel en ik met pasen voor een paar dagen naar Vietnam. Ben heel benieuwd hoe het daar uit ziet. En we gaan zeker het gangenstelsel bekijken die de vietnamesen hebben aangelegd tijdens de oorlog met Amerika.

Vervolgens vond ik dat ik maar eens in Druten moest gaan kijken zo eind april. Ik heb de vlucht geboekt en op 25 april kom ik aan en blijf 10 dagen! Jippie!!

En ons nieuwe huisje, in 1 woord geweldig! Ruim, licht en het idee van een echte woning. Ik moet nu meer dan 10 stappen lopen om in mijn slaapkamer te komen, hihi. Het uitzicht is niet zo mooi als dat ik had. Ik kijk tegen de achterkant van Chunckin Mansion aan. Maar je kan niet alles hebben. Ik loop niet tegen alles op en dat alleen al is een heel groot voordeel!

Bikkels zijn het!

De avond voor de race! Lekker met z'n allen eten op Knutsfort Terrace en de ouders van Jesse hadden zelfs hun terug reis uitgesteld om bij de marathon te kunnen zijn.



Dat was wel even vroeg opstaan. Om 4.15 liep de wekker af in huize Honig. Chiel stond gelijk naast zijn bed. Even later kwam Pim uit de logeerkamer lopen, ik liep de rijstepap en bananen naar de eettafel en Kamilla draaide zich nog maar eens om op de bank.

Alle sporttenuutjes kregen nog een laatste inspectie en om 5 uur kwamen Jos en Jesse binnen lopen. HJ lag nog op bed. Hij moest pas om 7.40 starten voor de hele marathon.


Eigenlijk had niemand echt goed geslapen maar de spirit zat er goed in. Rond half zes gingen we op weg naar de start op Nathanroad. En het was weer hardstikke druk! De mannen moesten in het waitingvak en ik ben iets verder gaan staan om op een muurtje een foto te kunnen maken van de mannen na de start.

Chiel werd voor de start nog geintervieuwd door de tv. Hoelang ze getraind hadden, werd er gevraagd. "Hmmmm, 6 months?!"

En wonder boven wonder heb ik ze kunnen spotten tussen de 25.000 duizend andere kandidaten die mee deden aan de halve marathon. Allemaal helemaal enthousiast en zeker van plan om het helemaal uit te lopen.



Na de start ben ik terug naar huis gegaan. Je kan eigenlijk niet zo goed aan het parcour staan omdat een groot gedeelte gelopen wordt over de expressway. De ouders van Jesse was ik al kwijt geraakt in de mensenmassa maar ik wist dat Herman, HJ zou gaan ophalen en met hem naar de start zou gaan.

HJ had ook niet echt goed geslapen. Kan ook niet anders want hij zat nog volop in de jetlag.

Toen ik thuis kwam lag Kamilla nog steeds heerlijk te slapen. Ik ben alvast het ontbijt gaan voorbereiden voor als de mannen klaar waren.

Rond 8 uur ben ik op de ferry gestapt richting Wanchai. Turen, turen en nog eens turen. Hoe vind je iemand in een mensen massa? Maar het is me gelukt! De eerste die ik binnen zag komen was Jos!



Hij had een prima tijd van 2.35 uur. Helemaal niet gek! Hij zag er nog opvallend fris uit voor iemand die in 2,5 uur zo'n 21 kilometer heeft gelopen! Hij vertelde dat hij de rest achter zich had gelaten om zijn eigen tempo te kunnen volhouden. En gelijk heeft die!! Helemaal te gek. Ik vind het een super prestatie.

De finish waar iedere deelnemer een tasje kreeg met banenen en drinken en foldertjes. Toen ik naar Jos liep om hem te feliciteren zag ik gelijktijdig ook Jesse's vader staan. Hij kon ons vertellen dat de anderen al bij de brug van Sheung Wan waren. Jesse's moeder stond daar op de brug. Wauw, nog een kwartiertje of zo en dan zouden ze ook finishen....

En toen ik helemaal in de verte keek, zag ik daar met een grote lach op zijn gezicht Chiel ineens staan met zijn kale koppie!



Hij had het gered! Jesse en Pim liepen naast hem. De hele club was binnen!! En dat allemaal binnen de tijd! Ze hadden er zo'n 2 uur en 50 minuten over gedaan. Voor 21 kilometer krijg je 3,5 uur de tijd.



Jemig wat was ik trots! Op iederen hoor, maar die bikkel van mij had het toch maar gedaan. Chiel vertelde me wel gelijk dat als Jesse en Pim er niet waren geweest hij het niet had volgehouden.


Rond de 17 kilometer kreeg hij een dip. Niet omdat hij niet meer wilde maar alle energie was uit zijn lijf. Hij kon niet meer. Jesse heeft toen 2 kilometer verderop ergens bananen uit een doos gegraaid en is weer terug gerend naar Chiel. Na de eerste hap kreeg Chiel weer energie en alhoewel het erg zwaar was in de tunnel en over de fly-overs, heeft hij het gered.

Hij vond het super hoe de jongens zich over hem hadden ontfermd. Als ze niet bij hem waren gebleven hadden ze veel sneller kunnen finishen. Maar hij weet ook zeker dat hij het dan niet had kunnen volhouden. Wat een team!


Hij was kapot, maar voldaan!


Pim en Jesse zagen er ook al zo fris uit na 21 kilometer.

We zijn met de ferry terug gegaan naar TST, daar hebben ze allemaal gedoucht, gegeten en toen gingen ze weer op weg om HJ binnen te halen. Hij had al naar Jos gebeld om te zeggen dat hij niet goed in de race zat. Geen goede dag. Maar toch binnen de 5 uur gefinished. Wat mij betreft blijft het een wereldprestatie, 42 kilometer hard rennen. Ik doe hem dat niet na!

Chiel heeft zich verontschuldigd. Hij was op. Hij kon niet meer in de benen komen. Vanavond gaan we nog even bijpraten.

Nog geen internet

De inschrijfnummers en t;shirts van de mannen!



Het uitzicht!

De computerhoek...


Zitkamer....


De eethoek!!!





HJ aangekomen in HK en gelijk maar meegenomen naar Wanchai!

Hallo allemaal, eindelijk een berichtje van ons.

Helaas is onze internetverbinding nog niet hersteld. Ze komen pas op 9 maart! Help!! Chiel heeft zo'n WiFi- verbinding en kan dus overal internetten als hij een wireless unsecured wifi verbinding opspoort. Ik zit nu op mijn knieen voor het raam met de laptop tegen het raam aan gedrukt en voila...verbinding! Maar het kan elk moment over zijn...

Maar er is veel gebeurt. We zijn dan eindelijk verhuisd. We hebben de sleutel gekregen op 26 feb en we mochten de boel verhuizen. Chiel en ik hebben met z'n 2;tjes de boel verhuisd. De mannen Jos, Jesse en Pim zaten respectievelijk in NL, Australie en India. Je hebt er niets aan....hihi. Maar om 9 uur begonnen met sjouwen en 's avonds om 7 uur werd het laatste uit de flat gehaald en sliepen we in ons nieuwe flatje.
Voor ons is het of we een extra huis er bij hebben gekregen. Zo veel ruimte! Helemaal goed. Het uitzicht is minder dan op 27 hoog maar ach...

En dan was Chiel jarig op 1 maart, 47 jaren jong geworden! We hebben het gevierd met Pim, Jos, Kamilla en 2 klanten van IFS. We zijn naar Sai Kung gegaan en hebben daar heerlijk seafood gegeten, de verjaardagstaart die ik had meegenomen werd na het eten aangesneden en na een drankje op Knutsfort Terrace zijn we weer naar huis gegaan. Allemaal bedankt voor de kaarten, ecards en berichtjes die op het blog zijn achter gelaten. Ik heb gisteravond nog geprobeerd om die berichtjes te beantwoorden maar het draadloos signaal was te zwak. Dus bij deze bedankt!

En dan de marathon! Morgen is het zover! Om 6.10 moeten de mannen starten dus ik denk om een uurtje of 4 opstaan. Wordt nog moeilijk...
Gisterochtend hebben ze zich ingeschreven. HJ de vriend van Jos is gister ook aangekomen uit NL, trouwens een echte bikkel want hij gaat de hele marathon lopen! Ik heb al brintapap gehaald voor Chiel als ontbijt voor morgenvroeg. We zijn benieuwd. O ja en Jesse, onze held heeft zich geblesseerd tijdens de vakantie in Australie. Hij is van een surfboard afgevallen en heeft last van zijn rug. Maar hij gaat toch starten. Kijk, das de spirit!!

En dan het laatste bericht maar niet minder belangrijk... Ik ga voor Jos woensdag naar Beijing! Er moeten wat samples naar een klant in Brazilie. Hij vroeg eerst of ik daar heen wilde vliegen, maar 32 uur in een vliegtuig zag ik niet echt zitten. Dus kwam het plan op Beijing. Een collega van de klant zit daar en vliegt daarna door naar Brazilie. Hij kan de boel meenemen, maar dan moet het wel daar zijn. Jos gaat met HJ naar Krabi in Thailand, dus hij kan zelf niet. Of ik wel zin had in een uitstapje. 2 of 3 dagen Beijing, de boel afgeven en dan de stad verkennen. Tuurlijk wil ik dat wel! Gaaf he?

9 maart ben ik weer helemaal terug op het net, maar ik probeer zo veel mogelijk jullie op de hoogte te houden met foto's van de marathon en Beijing!