De nieuwe TV!

Eindelijk werd er aangebeld. "Mistel Michael?" "Yeah, that's me" "We bling TV!"

YEAH! Chiel was helemaal happy. Hij heeft er de hele dag met smart op gewacht en rond half 8 werd dan eindelijk de TV afgeleverd. Eerst door een mannetje die de TV kwam brengen en 5 minuten later stonden er 3 man die de TV kwamen installeren. Zo'n 37 inch tv is in de winkel niet zo groot, maar als die dan eenmaal op je kastje staat, is het eigenlijk best wel een bakbeest. Morgen gaan we achter een mannetje aan die hem aan de muur kan hangen.

Het nieuwe speeltje had ook "ambi-light". Ik hoor jullie denken "wat is dat dan?" Nou dat zijn lampjes die aan de zijkant van de TV zitten en die de kleur van de achtergrond van het beeldscherm aannemen. "De Ultieme Kijkervaring!" om in dezelfde woorden te spreken als Philips. Erg grappig.

We hebben gelijk naar "Monsters" gekeken die erbij geleverd werd. Leuke film trouwens. Halverwege de film liep Remy het huis in. Die hadden we niet verwacht! Morgen pas maar wij hadden het allemaal fout. Remy kwam om 19.30 aan. Hij heeft een leuke tijd gehad in Singapore.

En ik heb vandaag een nieuwe muis voor de PC gekocht. Een hele leuke!

Nieuwe Layout

Dankzij Ben, ben ik nu de trotse eigenaar van een nieuwe header op mijn blog.

Eindelijk heeft dan zijn opleiding vruchten afgeworpen....hihi....

Het programma voor de aankomende dagen is:
morgen naar Shenzhen
overmorgen naar Macao

O ja en vanavond krijgen we onze nieuwe tv!

Zondag

De laatste zondag dat de kids hier zijn. BLEH....Ik vind dat niet leuk.....Maar goed wat doe je op zo'n laatste zondag? DIM SUMMEN! Net als die chinese gezinnen. Dus wij ook. Het was weer veel en lekker.

Na het dimsummen zijn we op zoek gegaan naar een TV. Die van ons doet het alleen maar als hij er zin in heeft. Hij gaat spontaan aan en uit, gaat van groen naar geel naar blauw en soms heeft hij een subtiel klapje nodig om weer beeld te geven. Das niet goed dusss.....

We hebben een leuke tv gevonden. En morgenavond wordt hij gebracht. De mannen hier zijn al helemaal zenuwachtig.

Linn was ook nog op zoek naar een laptop. Ze heeft er eentje nodig voor het aankomend schooljaar. Ook die is gevonden en gescoord!

En vanavond kregen we bezoek van een klant, Herman. Beter bekend bij ingewijden als "Herreman". We hebben hem meegenomen naar onze huischinees waar we heerlijk Peking Eend hebben gegeten, toen nog een drankje bij Wildfire en daarna naar huis.

Het weekend is weer voorbij.

O ja, en hieronder staat nog een filmpje van het nieuws. Hierop is goed te zien, wat zo'n T8-warning te weeg brengt.

...cause I'm easy....easy like a saturdaymorning....

Een hele luie zaterdag was het vandaag. Eerst maar eens flink uitgeslapen. Na die Karaoke avond (lees nacht!) was dat wel nodig.

Rond 12 uur zijn Linn en ik maar weer gaan shoppen voor spijkerbroeken. Deze keer ging het helemaal goed. Linn is goed geslaagd en heeft maar liefst 3 broeken gescoord.
Toen we thuis kwamen, zaten de mannen voor de tv naar Be Cool te kijken en was er bar weinig uit hun handen gekomen. De enige die nog iets van leven vertoonde was Martijn. Hij is nog gaan sporten.



Het luie zweet eruit...

Linn lag ineens te slapen op de bank en ondergetekende ging ook maar heel even op bed liggen. 3 uurtjes slaap is best wel weinig....zeker als je steeds met de haarborstel in de hand wakker wordt omdat je aan het zingen bent...

Vanavond was het weer ouderwets gezellig. We hebben gegeten met Anisah en haar ouders die vandaag in HK waren aangekomen om haar laatste week in HK gezamelijk door te brengen. En natuurlijk met "Brammie" en Kamilla. Het Indiaas restaurant waar alles Halal is klaar gemaakt viel in de smaak en we zitten dus nu nog uit te buiken op de bank. Voor de TV. Waar voetbal op staat. Hoe nederlands is dat?!


De ouders van Anisah

Een hoogtepuntje van de avond was toch wel dat Jesse weer in town was. Hij zag groen van de jetlag want deze keer kwam hij uit Vancouver. Maar morgen gaat hij weer naar Guangzhou. Het moet wel leuk blijven natuurlijk!


Daar is die weer!

We hebben nog een drankje genomen op de Avenue of Stars. Leuk voor de ouders van Anisah. Die liepen ook gelijk rond om foto's te maken. "So nice lah!"

...en weer terug naar normaal

Nou die typhoon is achteraf met een sisser afgelopen. Het was lang niet zo erg als we verwacht hadden. Zover ik weet is er niets naar beneden gevallen en was het aan het einde van de nacht weer T1. Pfffff.... De typhoon veranderde weer van zijn geplande pad. Rond 6 uur maakte hij een 90 graden draai en is net langs HK gegaan.

Gisteravond hebben we toch nog ergens buiten kunnen eten. En om 10 uur werden we verwacht bij het Karaoke centrum. Geen beter plan om tijdens een T8 aan het zingen te slaan toch?

Weer vreselijk gelachen en we zijn schor van het zingen.

Foutje...toch een T8!

Nou dit was niet afgesproken...gaat de typhoon voorbij HK, komt die als een idioot weer terug!

Ik heb dit nog nooit mee gemaakt, maar HK kan dus in paniek raken!

Linn en ik liepen door Ocean Terminal om voor een spijkerbroek te kijken. Winkeltje in, winkeltje uit. We wilden de Replay winkel in en dat kon niet meer. De verkoopsters deden net de deuren op slot. Bij de volgende winkel idem dito. Huh....? Maar goed we liepen nog wat door het winkelcentrum toen het ineens een beetje chaotisch werd. Ineens een heleboel mensen (daar is Mongkok op zondagmiddag niets bij!), iedereen liep door elkaar en ze hadden allemaal haast.

Een dame die voorbij liep vertelde ons dat Typhoon Warning 8, net was afgegeven. Ohhhh...dat verklaart een hoop!

Alles werd gesloten, dus ook restaurantjes en zo, dus dan maar even langs de supermarkt. No way dus, er stond een rij te wachten die drie keer door de hele supermarkt liep! Hmmm...dan maar even langs de bakker. Chinezen stonden hun dienblaadje vol te stouwen met brood en dat terwijl ze niet van brood houden! Nou wij hebben hetzelfde maar gedaan. Hebben we in ieder geval iets te eten vanavond.

Wij lopen dus terug van het winkelcentrum naar huis en een hele mensen massa, liep als een groot lint richting de MTR. Winkels gingen dicht, en ze liepen zelfs op straat! Je moet weten dat een hongkonger een groot plichtsgevoel heeft. Je loopt niet door het rode licht en je loopt dus ook niet op straat als die niet is afgezet. Maar vandaag liep iedereen op straat!

De ramen van gebouwen zijn allemaal afgeplakt tegen brekend glas, alle losliggende/staande obstakels zijn van straat gehaald, kortom een HongKong zoals wij het in die 3 jaar dat we hier wonen nog niet hebben gezien.

Chiel is onderweg van Shenzhen naar HongKong. De ferry's zijn allemaal uit de vaart genomen. De laatste ferry naar DB is vertrokken. Bram zat er gelukkig op. Wij zitten nu thuis. Alle ramen en deuren goed afgesloten, gordijnen dicht tegen brekend glas en nu maar afwachten....

Eitje!

Even een update. We hebben geen T8 warning gekregen! De typhoon is afgezwakt en heerlijk rustig over Hong Kong gegaan. We hadden het niet eens in de gaten!

Je ziet Arlene, jij vraagt en wij zorgen ervoor dat de typhoon kalmpjes vertrekt! Je kan op het plaatje zien, hoe hij langs Hong Kong is gegaan.



Hmmm...er is weer een nieuwe typhoon Wutip op komst.... maar die gaat weer naar Taiwan. Hopelijk blijft hij daar ook...

Ocean Parc, Jun Kung en T3-warning!

Gisteren hadden we een drukke dag compleet met Typhoon warning 1. Maar wel een heel gezellige!

's Ochtends zijn we vertrokken richting Ocean Parc. De kids, Anisah en ik zijn per bus er naar toe gegaan. Er stond een rij voor de bushalte van heb ik jou daar maar geheel op z'n Hongkongs, verliep alles rustig en geordend en zaten we toch binnen 10 minuten in de bus.

Aangekomen op Ocean Parc, was het heet en zonnig, dus iedereen liep met die parasolletjes waarmee je bijna een oog verliest, en hardstikke druk! Maar goed, onze stemming kon niet kapot, dus rustig in de rij voor de entree-kaartjes.

We hebben van alles gedaan, compleet met foto shoot met alle mascottes van Ocean Parc, kabelbaan (die het wel deed!), bezoek aan super aquarium en haaien-tank, achtbaan en natuurlijk een bezoek aan de nieuwe schattige panda's van 2 jaar oud! Ben heeft nog met een spelletje ring werpen een enorme knuffelkip gewonnen en daar liep Anisah dus de hele dag mee rond.

Remy en Ben in een ziekmakend ding!

Op de terugweg met de bus moesten we staan omdat de hele bus al volzat. Remy stond als een oude man gebogen in het gangpad want het dak was zo laag dat hij niet rechtop kon staan. Een dame uit Guangzhou stond gelijk op voor hem. Ze vond hem zielig! Ik moet eerlijk zeggen, het zag er ook niet uit. Remy heeft lekker vanaf Ocean Parc tot de MTR dus lekker gezeten. En er zijn geen telefoonnummers uitgewisseld!

Van die hele typhoon warning hebben we de hele dag niets gemerkt, maar we waren net thuis, toen de hemel open brak.

's Avonds zijn we met z'n allen wezen eten op Knutsfort Terrace waar we Steve, Silla en de kids en Crystal, Lydia en een vriendin hebben ontmoet. Heel gezellig en toen was het tijd om naar een barretje te gaan waar Jun Kung optrad. Hmmmm....zeker weer zo'n kwijleballerige chinees met een haarlok over z'n gezicht die denkt dat hij in z'n eentje Backstreet Boys kan nadoen.
Crystal, die producer is bij een HK-radio station, had kaarten geregeld en omdat San Miquel het sponsorde ook nog eens gratis San Miquel bier geregeld voor de hele avond. Kan je niet op het laatste moment zeggen dat je er geen zin in hebt natuurlijk, dus toch maar er heen. Het bleek om de hoek te zitten van onze flat, dus als het toch een enorme tegenvaller zou blijken te zijn, dan waren we binnen 30 seconden thuis!

We werden binnen gehaald als VIP's. Niet in de rij, beste plek van het huis, kadootjes en gelijk emmers bier werden er op tafel gezet. Niet gek!

De dame van San Miquel

De band Jun Kung

De jongens werden allemaal voorgesteld aan een man, die later bleek de presentator te zijn van de hele avond. Toen begon de band te spelen...en we werden aangenaam verrast! Lekkere oude rock muziek die de band geweldig goed speelde. Heel leuk! We zijn ook gebleven tot het eind.

De band net voor ze on stage gingen...en mijn eigen rock-stars!

Toen we thuis waren zagen we op tv dat Typhoon warning 1 was overgegaan in waring 3! Hmmm...Remy was er niet blij mee want hij zou de volgende dag vliegen naar Singapore voor 4 dagen. Een nederlandse vriend van hem zit daar.
Gelukkig is hij vanmorgen vertrokken naar het vliegveld en niet meer terug gekomen dus ik neem aan dat hij op dit moment al in Singapore zit.

De typhoon komt by-the-way precies over HK. Ze verwachten vanmiddag rond 3 uur dat typhoon warning 3 overgaat in typhoon warning 8!

Filmpjes!

Stilte voor de storm?

Het is stil in huis. Iedereen ligt nog te slapen en lieve Chiel is aan het werk in Shenzhen. Gisteren bleef hij thuis werken en na 1 week vakantie had hij slechts 129 emails te beantwoorden. Van het weekend gaat het kantoor verhuizen. Ze knapten alweer uit hun jasje dus zijn ze op zoek gegaan naar een groter kantoor. Naar het schijnt hebben ze nu een prachtig kantoor met meer ruimte en een moderne layout. Ben erg benieuwd.

Ben zit al op de boot naar DB. Hij gaat naar Anisah. Ze hebben nog 1 weekje samen en dan gaat Anisah weer naar Singapore en Ben natuurlijk naar NL. Gisteren zijn ze naar de film geweest en vandaag wilden ze naar het zwembad op DB. Ben benieuwd of dat nog lukt want het weer is NAADJE!!!

We hebben sinds we thuis zijn gekomen, regen, donder en bliksem gehad en wat ik net zag op het nieuws komt er een typhoon over Taiwan en daar krijgen wij een staartje van mee. Lekker.

Eens kijken of ik de kids vandaag voor 12 uur het bed uit kan trommelen zodat we buiten de deur kunnen lunchen. Linn voelde zich gisteren helemaal niet lekker. Verkouden, rillerig en hoofdpijn. Vandaag nog maar wat paracetamolletjes kopen...

En ik kreeg net van Arlene haar vluchtschema binnen. Ze komt op 17 augustus en blijft tot 28 augustus. Leuk! We hebben in het hotel voor ons een kamer voor haar geboekt. Lekker dicht bij huis dus!

Maar op dit moment is het stil in huis.... en de laatste was zit in de wasmachine!

Weer terug!

We zijn weer thuis! Gisternacht om 2 uur stapten we de Pinnacle weer binnen. Natuurlijk had onze vlucht weer vertraging maar het taartje dat we als dessert kregen bij de Emirates maakte alles weer goed!

Ok, laat ik maar beginnen bij het begin. Het was GEWELDIG!


We zijn 's nachts aangekomen in Bangkok en met een minibusje naar het hotel gegaan. Eenmaal aangekomen in het hotel en op de kamer, wilde Chiel even naar het toilet. Helaas zag hij het drempeltje niet...gevolg....het kapje van zijn grote teen lag los en hij bloedde als een rund. Receptie gebeld en binnen 5 minuten stond er thai's mannetje chiel zijn teen te verbinden.
Gelukkig is alles verder goed gegaan en heeft hij er geen last van ondervonden. De teen is weer in goede conditie. Later die week werden Martijn, Remy en Emma nog wel ziek. En nu is Linn ziek en ligt ze op de bank.

De volgende dag werden we opgehaald door Steve, Cilla, Sam en Emma in een ander minibusje en gingen we op weg naar de kust.
Een lange saaie busrit van zo'n 4 uur met een thaise chauffeur die NIET kon rijden. Maar ach we waren op weg naar Koh Samet! We hebben nog 1 ministopje gehad zodat we konden plassen en wat eten konden kopen en toen gelijk weer door.

Bij de ferrypier hebben we een speedboat gehuurd en daar gingen we met z'n 10 in. Een boottocht from hell, hoge golven en de boot klapte steeds op het water waardoor we gewoon de lucht in werden geschoten.
Maar iedereen vond het super alleen Cilla en ik waren wit om de neus. Maar als je dan eenmaal aan land bent op Koh Samet dan vergeet je alles in 1 klap. Wat een gaaf uitzicht! Een bounty-eiland!!


Onze huisjes zagen er schattig uit. Aquablauw aan de buitenkant met verweerde stoetjes en tafeltjes op de veranda.
Het enige nadeel was dat ons huisje (van Chiel en mij) elke avond bezoek kreeg van 1 grote kakkerlak! Gedver, ik haat die krengen.

En we hadden een huiskat die elke morgen bij het ontbijt verscheen om de overgebleven worstjes en ham op te eten.


De kids van Steve waren een beetje stil en erg op zich zelf. In het begin dachten we dat ze het niet naar hun zin hadden maar na 2 dagen bleek dat ze gewoon zo zijn. Althans bij daglicht! Zodra het donker werd, veranderden ze ineens. Gooi er een paar biertjes in en je hebt hele andere mensen! Linn had ze al gauw vernoemd tot onze "vleermuisjes". "Overdag hangen ze ondersteboven aan de lamp in hun huisje en 's avonds vliegen ze uit. Tot dat het weer licht wordt! Dan hangen ze weer aan de lamp!"

We hebben van alles gedaan. Op het strand gehangen, getracht het eiland te bewandelen, een taxirit gehad in een open pick-up truck over een weg die de naam weg niet mag hebben, gedanst, gedronken, een heleboel BBQ Thai Seafood tot ons genomen.

En verder gesnorkeld, visfarm bezocht waar zeeschildpadjes werden gefokt, ge-jetskied, para-sailen, gekaart, strand massage gehad, pedicure en een manicure voor weinig en natuurlijk Linn's verjaardag gevierd!

Ik had vlaggetjes meegenomen van huis om op te hangen voor het huisje. Van die nederlandse voetbal vlaggetjes. De dag erop toen ik de vlaggetjes eraf had gehaald, wilde de baas van het complexje heel graag de vlaggetjes hebben. Binnen 2 minuten hingen ze bij hem in het restaurantje! Dus als er iemand nog eens koh samet gaat bezoeken, dan zie je gelijk waar wij hebben gelogeerd!

Aan het eind van de week hebben we besloten om de laatste 2 dagen van de vakantie door te brengen in Bangkok. Het strand was zalig, de zon heerlijk maar na een week had iedereen het wel een beetje gehad. Overal maar dan ook overal zit zand. In je kleren, in je bed, in je schoenen, in je haren, echt overal! Iedereen had wel zin in een schoon bed zonder zand en wat belangrijk was we hadden allemaal wel zin in een maaltijd die anders was dan BBQ Thai Seafood. Op het hele eiland was er niets anders te krijgen!

Dus op naar Bangkok op vrijdag. We waren allemaal aardig vroeg wakker. We zagen zelfs Emma en Sam al buiten lopen! We dachten echt dat ze al geslapen hadden maar bij navraag bleek dat ze net waren thuis gekomen om 10 uur 's ochtends van het stappen!

Maar goed weer met de boot naar de kust, busje in en naar het hotel City Lodge op Sumkhuvit road soi 9 in Bangkok. Hartje centrum met de uitgang van het hotel OP een marktje! Helemaal goed dus.

Lekker hotel, schone lakens, goede douche. We zijn 2 dagen lekker wezen shoppen, aan het wandelen geslagen en uit geweest. Maar op zondag hadden we dat ook wel gezien. We waren toe aan ons eigen bedje!

Bangkok vonden ze leuk om te zien maar ook vies en alles is een puinhoop.
En er kwam ook bij dat alles, maar dan ook werkelijk alles in het teken staat van het sex-toerisme in Bangkok. Zelfs onze eigen kids werden er onpasselijk van.

Je kan geen club in gaan of er staat een danseres op de bar, je ziet geen man lopen die niet op zoek is naar een Private Dancer, je kan niet in de lift staan of er staat wel een man in met een thaise die na 45 minuten weer weggaat, je kan niet in een taxi stappen of de chauffeur wil je wel brengen naar een dame. De jongens zeiden dat ze zich schaamden dat ze als man over straat liepen. Je wordt steeds aan gesproken door die grietjes. Zelfs bij het ontbijt zitten de dames al als aasgieren te wachten op DE MAN! Nog sterker, je hoort ze al smoesen "Farang, farang!" (blanke!) als je bij Starbucks een kopje koffie wilt kopen!

Nee, we zijn het allemaal eens dat Hong Kong stukken beter is. Tenminste als dit niet is wat je zoekt.

Gisteren zijn we nog even bij Berry langs gegaan die met z'n gezin in een hotel zat in Bangkok. Zij waren die ochtend aangekomen en gaan 3 weken door Thailand trekken. Alles was toch nog goed gekomen. Berry heeft zijn voet gebroken en enkelbanden gescheurd en heeft z'n vakantie nog wat naar achteren kunnen schuiven. Gelukkig maar.


We hebben daarna nog wat gegeten en toen de spulletjes gepakt en naar de airport gegaan. We hebben een heerlijke vakantie gehad met heel veel zon. En nu zijn we lekker thuis. En ik ben aan was nummer 3 toe. Nog maar 3 te gaan!

O ja en de foto's kan je straks zien in het foto-album aan de rechter kant!