De Bolle

En vandaag weer volop zon en een zalige temperatuur! We boffen echt!

Chiel is vanmorgen gelijk maar weer aan het werk gegaan. De laatste week scheurt hij van links naar rechts door NL en vanmorgen was het niet anders. Van Druten naar Eindhoven en van Eindhoven naar Doetinchem om vervolgens weer naar Druten te gaan. En natuurlijk konden de files niet weg blijven. Het Pinksterweekend is begonnen en hij heeft ze allemaal mogen meemaken, de bofkont.

Ondertussen zijn Linn en ik nog naar Nijmegen geweest. Linn wilde nog een outfitje scoren voor Emporium (dansfeest) waar ze morgen heen gaat. En het blijft natuurlijk wel gezellig om zo met z'n tweetjes lekker tijd door te brengen. Beetje hier kijken, beetje daar kijken, broodje kaas eten, ijsje halen en weer terug naar huis. O ja , dat outfitje is gescoord maar volgens de laatste berichten gaat ze toch iets anders aandoen. Vrouwen...

En vanavond kwamen Johan en Petra op bezoek. Johan was een voormalig klant van Chiel die we regelmatig in HK op bezoek hadden. Petra is ook een keertje mee gekomen en net voordat we vertrokken naar NL hebben we Mark, de zoon van Petra op bezoek gehad. We hebben geen minuut verspild, ook Johan en Petra stonden in lange files, en zijn gelijk naar de Bolle gereden in Boven Leeuwen.

Ik had me zo voorgesteld om lekker in een zonnetje op de dijk te zitten, nippend aan een glaasje witte wijn en dat is gelukt! We zijn op het terras gaan zitten en hebben ontzettend gelachen en lekker bij gepraat. En natuurlijk gegeten. Asperges! En ze waren zalig! En de dessert-tappas deed het ook goed. Je kan zelf je dessert samen stellen uit een lijst van 12 verschillende toetjes in kleine glaasjes. Mocht iemand daar ooit gaan eten, de hangop met rozenbottel-compote is niet te versmaden!

Rond 11 uur namen we weer afscheid van elkaar. Zij moesten nog naar een feestje en wij moesten hoognodig naar onze hang-bank. Morgen hebben we helemaal geen afspraken en dat is eigenlijk best lekker. Nog 1 dagje genieten van NL en de kids....

Katwijk aan Zee

Of we ook boffen met het weer zeg! Ongekend! Prachtig weer en als er dan toch regen moet vallen, dan zijn de weergoden zo lief om dat 's avonds of 's nachts te doen. Gelukkig maar want dan kan je toch nog genieten van het zonnetje zo na het werk.

Gisteravond zagen Chiel en ik een prachtige zonsondergang. Kort daarna begon het keihard te regenen en sloeg de bliksem links en rechts in maar echt, het zag er waanzinnig uit!

Vandaag ben ik in de auto gestapt en naar Leiderdorp gereden. Naar Simone en samen zijn we naar Katwijk aan Zee gaan. Niet om aan het strand te liggen wat eigenlijk best een goed had geweest, maar om te gaan shoppen.

Ik was daar nog nooit geweest maar wat een gezellig dorpje! Het dorp waar Dirk Kuyt vandaan komt. Zo'n beetje alle winkeltjes heten Kuyt of Kruyt. En dat geeft weer te denken...Maar leuke winkeltjes, lekker rustig, prachtig weertje. Helemaal goed dus. Deborah kwam ook nog langs en met z'n drietjes hebben we een broodje gegeten aan de boulevard met uitzicht op het strand.

Ik ben heel goed geslaagd en daar ben ik zo blij mee! Eindelijk kleding waar je geen maatje 0 voor nodig hebt, wat weer goed is voor het zelf vertrouwen. Aan het eind van de middag zijn we weer terug gegaan naar Simone's huis, nog een glaasje fris gedronken en toen werd het tijd om weer in de auto te stappen terug naar Druten.

Alles ging goed, tot aan de afslag Nijmegen/Tiel. Files! Muurvast. Geen beweging in te krijgen. Het scheen dat er ergens een vrachtwagen stond met pech en dat daardoor een weghelft was afgezet. Ik heb niets gezien maar 30 minuten doen over 500 meter, daar wordt niemand gelukkig van. Gelukkig had Linn het eten klaar staan toen ik thuis kwam. En daar wordt je wel weer gelukkig van!

Morgenavond krijgen we nog visite van Johan en Petra en dan hebben we nog 1 volle dag voordat we a.s. zondag weer vertrekken naar Hong Kong. Hopelijk krijg ik alles in de koffers...Veel Oranje spul gekocht, koffie en kaas en dingetjes die ik op verzoek mee ga nemen voor Jos en Irma en Ellen.

Tjonge wat vliegt de tijd...

Even bijpraten

Ik had verwacht hier de 10 dagen door te brengen naast de kachel. Snorrend op 21 graden, erwtensoep pruttelend op het gasfornuis, en alle in Nederland achter gelaten sweaters 1 voor 1 aan te kunnen doen. Maar wat een verrassing! Het weer is geweldig hier! Ok, er zijn hier en daar wel wat buien gevallen en in sommigen delen van Nederland heeft het voor noodweer gezorgd, maar hier in het Land van Maas en Waal, niets van dat alles!

Het zonnetje schijnt, de vogeltjes fluiten en de lucht van vlees op de bbq komt je in elke straat tegemoet. Echt zalig! Chiel had gehoopt op iets kouder weer omdat hij graag lange afstanden wil hard lopen maar helaas. In plaats van hardlopen zit hij nu in zijn kleine autootje zonder kap en racet van links naar rechts door Nederland.

Ik zit nu in mijn eentje. Chiel weg naar Barneveld, Linn en Ben op het werk en ik ga straks lekker naar de kapper. Heerlijk. Mijn hoofdje is wel toe aan een goede knip en verf beurt.

Verder kreeg ik gisteravond nog een bezoekje van Lody en we hebben gezellig met z'n allen gegeten. Gaat Ben a.s. woensdag zijn nieuwe autootje ophalen en ga ik a.s. donderdag naar Leiderdorp om Simone te bezoeken en heb ik net aan de telefoon gehangen met Mickey. Lekker.

Maar nu eerst naar de kapper!

70 Jaar!

Ik had onze trip niet beter kunnen plannen. Mijn oudste zus werd 70 jaar! En dat werd gevierd in, of all places, Biddinghuizen. De woonplaats van Louky voor de afgelopen 29 jaar.

Samen met Lody vertrokken we zaterdag vanaf Tiel. Chiel had me weg gebracht en daarna ging hij weer naar Druten waar hij met Ben op autojacht ging. En ze zijn geslaagd! Een pracht van een Punto is het geworden! Maar daardoor kon hij niet mee en ben ik alleen met Lody naar Biddinghuizen afgereisd.

Het klinkt zo dichtbij maar feit is dat je bijna 2 uur in de auto zit! Maar we hebben heel wat afgekletst en ik mocht lekker rijden. Heerlijk. Eindelijk zelf achter het stuur i.p.v. een lichtelijk gefrustreerde Hong Kong taxi chauffeur die het altijd voor elkaar krijgt om je misselijk te krijgen.

Louky hield haar verjaardag niet in haar huisje maar in het Koetshuis. Een soort van wijkgebouw waar zij regelmatig over de vloer komt. We liepen naar binnen en ineens zag ze me! Het was echt een verrassing voor haar dat ik mee kwam. Ze had het echt niet verwacht dus het was erg leuk om haar verbaasde gezicht te zien!

Het leek wel een familie reunie. Iedereen was er behalve Simone die helaas moest werken. Maar geen nood Simone, je wordt door Ben vanavond in wat foto's gefotoshopt zodat jij ook op de foto's staat ;-)

Het was super gezellig! Het mooie weer maakte het helemaal extra feestelijk. Louky had het prima geregeld. Koffie, taartje, kippensoep, slaatje en mijn favoriet...een broodje kroket! We hebben heerlijk bijgepraat, gelachen, geluisterd naar de speech en zalig gegeten. Het was een superdag!!

"s Middags zijn Lody en ik weer naar Druten gereden. En om het helemaal af te maken had Chiel een tafeltje gereserveerd bij d'n Optie waar we met z'n allen hebben gegeten. Heel gezellig.

Nu zitten we met z'n tweetjes thuis. Linn zit ergens in een supportersbus naar Drente om te kijken of Jeffrey's elftal gaat promoveren. Ben is met Selina naar de Passar Malam in Den Haag, Remy is met Rachida in Utrecht. Ik heb net de achtertuin gewied en geveegd, de was zit in de machine, Chiel heeft weer 16 km hard gelopen en 'Eigen Huis en Tuin' op de tv.

Lekker hoor om weer thuis te zijn. Vandaag even helemaal niets!

Nederland

Dat waren nog even wat drukke uurtjes zo vlak voor ons vertrek.

Chiel had beloofd om 'smiddags om 4 uur thuis te komen maar natuurlijk gebeurde dat niet. "4 Uur lukt niet meer, het wordt half 5!" stond er in zijn smsje, maar toen puntje bij paaltje kwam was het bijna kwart voor 6. Hij is gelijk door gegaan naar Elements waar onze klant stond te wachten. Het plan was om nog even een hapje te eten met Dick voordat Dick zelf naar het vliegveld zou afreizen. Hij vloog met de KLM naar NL.

We hebben een pizaatje gegeten, Dick uitgezwaaid om half 8 toen hij de trein instapte en wij vertrokken weer naar huis. Chiel moest zijn koffer nog inpakken! Alles werd in de koffer gemikt, de vuilniszak nog dicht gebonden en buiten gezet en wij de taxi weer in naar de Airport Express.

Eindelijk konden we kalm aan doen. De koffers waren ingecheckt, en nu hoefden we even niets. Het vliegtuig vertrok op tijd en deze keer zaten we helemaal achterin het vliegtuig. Daar zijn nog 3 rijtjes met 2 stoelen en we wilden dat wel eens proberen. Voor Chiel een zee aan beenruimte dus hij was blij. We hebben lekker geslapen en om 6 uur raakten de wielen Nederlandse grond. Het zag er goed uit zo van uit de lucht. Het was zonnig! En toen riep de piloot om dat het maar 3 graden was! Pardon?!

We hebben de auto opgehaald en we zijn lekker kalm aan naar huis gereden. Het was heerlijk rustig op de weg i.v.m. Hemelvaartsdag. Geen files, geen werk verkeer.

Thuis zaten Linn en Ben al op ons te wachten. Schoon huis. Koffie was gezet. Kortom, wat heerlijk om weer thuis te komen! Remy belde even later op en om 10 uur liep hij de voordeur binnen! De familie Honig was kompleet!

Linn vertrok 's middags naar Dreumel, Ben vertrok met Selina naar Horssen en Remy ging met ons naar de AH. Nou, alsof het gratis werd gegeven daar. Druk!! We hebben nog een rondje gelopen door Druten, een bakkie koffie gedaan bij d'n Optie en aan het eind van de middag ging Ben de traditionele frietjes met een kroket halen. En toen ging het lampje uit bij Chiel en bij mij...

We hebben het nog kunnen rekken tot 8 uur 's avonds maar toen ging het echt niet meer. Ik hield mijn ogen niet meer open. Chiel is een half uurtje later naar bed gegaan en Remy zat nu ineens in z'n eentje op de bank. Hihi. Hij is een nachtje blijven slapen dus straks zien we hem nog eventjes. En we werden wakker om half 5! Lekker op tijd. Chiel gaat zo aan het werk en richting Doetinchem en vanmiddag gaat hij met Ben op stap.

Linn komt zo thuis en dan gaan we shoppen en nemen we Remy gelijk mee naar Nijmegen. Hij wil daar de trein weer in. Gezellig. He, wat heerlijk om weer even in NL te zijn en onze kids te zien!! Lekker!

Bijna onderweg!

De laatste dag. Vanavond vliegen we naar NL!

Maar eerst nog even de pestcontrole. In de Pinnacle zat het de laatste jaren bij de service inbegrepen. Elke 2 maanden kwamen ze langs. Maar hier moeten we het zelf regelen. Dus ik heb aan Elvira gevraagd of ze misschien iemand kon bellen en vanmorgen om 10 uur kwam de man binnen. Gewapend met zijn kill-the-cockroach-kit liep hij binnen. Hij is door het hele huis gegaan en daarna moesten we vertrekken voor 3 uur.

Ondertussen was Rina ook gearriveerd. Nog even een bakkie doen voordat we elkaar voor 2 weken moeten missen. Maar ik moest ook nog naar de bank. Geld overmaken naar NL. Geld overmaken naar onze HK rekening. Pff. Ik had echt even storm in m'n hoofd. Er moest nog zoveel gedaan worden...
Voor de bank waren we ook nog even getuige van een echtelijke ruzie die bijna op knokken uitliep. Daar wordt je ook zo relaxed van, zeg maar.

Nadat de bankzaken gedaan waren, had ik eigenlijk onze klant moeten ophalen van het hotel om hem naar de airport express te brengen. Hij vliegt wel pas vanavond, een uurtje voordat wij opstijgen, maar bij het hotel moest hij uitchecken natuurlijk. Ik wist echt niet hoe ik alles op tijd moest rond breien dus Chiel is zijn klant gaan wegbrengen. Gelukkig.

Rina en ik hebben nog lekker een bakkie Thaise pad tai gegeten en daarna vertrok ze weer naar huis. Ik naar huis, alle ramen en deuren open gezet om eventuele luchtjes van de pest controle eruit te krijgen. Toen de koffer inpakken en verder door het huis lopen om te bedenken wat wel mee moet maar nog niet in de koffer zit. Ondertussen de laatste was opgevouwen die vanmorgen de droogtrommel inging. Afwas gedaan. Vuilniszakken verwisseld. Chloor gespoten waar maar een afvoerputje zit. Balkon schoon gespoten, planten water gegeven, Chiel nog gebeld, de halve koffer weer uitgepakt, kortom de storm in mijn hoofd is nog niet overgedreven.

Straks om 4 uur komt Chiel thuis als het goed is. Hij wil zijn koffer ook nog inpakken. Gisteravond kwam hij pas laat thuis na 2 dagen China. Maar zijn to-do lijstje qua werk moet eerst af. Om 6 uur worden we weer verwacht bij de klant die nu ergens in Elements rond doolt. We gaan nog met hem eten en dan met z'n drietjes de trein in naar het vliegveld. Hij vliegt met de KLM en wij met Cathay. Ze vertrekken een uur na elkaar. Hopelijk is dan de storm verdwenen die nu rond spookt in mijn hoofd.

Lekker naar huis. Verstand op nul en dan fijn 12 uur hangen in een vliegtuigstoel. Morgenochtend om half 7 komen we aan!! Jippie!!

Viggo goes Hong Kong!

Na een lange vlucht kwamen vanmorgen Jos, Irma en kleine Viggo aan in een warm en benauwd Hong Kong. Maar die kleine is een echte bikkel! Hij heeft de hele vlucht doorgeslapen en geen kik gegeven! Net z'n vader!

Rond 10 uur kreeg ik een telefoontje van Jos. Of ik thuis was. Ze zouden over 10 minuutjes bij mij zijn dus ik stond gewapend met de camera klaar op het balkon om foto's te maken. Toen bleek later dat zij al voor de deur stonden en ik geen deurbel of telefoon heb gehoord! Nou ja. Jesse kwam ook nog even langs en nu kon hij zelf zijn geweldige cadeau aan Viggo overhandigen.

De familie Reinders was een beetje moe. Het blijft een lange reis maar de eerste keer met zo'n kleintje is wel heel spannend, en dat was van de bekkies af te lezen. Alleen Viggo had echt nergens last van. Hij sliep en hij bleef slapen ;-) En wat een prachtig mannetje is hij toch! Om op te vreten! En zo makkelijk!

Toen we allemaal voorzien waren van koffie en de eerste nieuwtjes waren uitgewisseld was het tijd voor de onthulling! Viggo kan zich nu eigenaar noemen van een gele Lamborghini! Kompleet met uitklapbare zijspiegels, een pratende navigatie en een remote controle voor zijn vader die nu vanaf zijn stoel Viggo kan laten rond rijden! Helemaal geweldig. Zeker toen de richtaanwijzers werden uitgeprobeerd en een Chinees stemmetje de huiskamer in brulde 'Turn left, turn l(r)ight!'

Jos had in ieder geval wat te doen. Eerst mocht hij een ledikant plus matras naar zijn huis slepen en nu staat de Lambo nog geparkeerd voor mijn eettafel, maar die moet natuurlijk ook nog naar huis.

We hebben nadat Jos het ledikant in elkaar had gesleuteld nog geluncht bij Sushi One met z'n allen. Jos ging daarna naar het werk, Irma en Viggo deden een dutje en ik ging naar de Smartone om een kleine simkaart te halen voor mijn nieuwe telefoon.

Aan het eind van de middag zijn Irma, Viggo en ik gaan lopen naar de Avenue of Stars om bij de Starbucks lekker op een terrasje te hangen. Viggo vond het allemaal best. Ook toen zijn eerste Chinese en Japanse fans om hem heen stonden en hem probeerden aan het lachen te krijgen.

Tegen een uurtje of 6 was Jos er ook en zijn we gaan slenteren naar de Thai bij ons op het pleintje. Lekker gegeten en toen was de koek echt wel op. De familie was nodig toe aan rust en een lekker bed.
De eerste dag was in ieder geval een succes!

Moederdag

Eigenlijk doen we daar nooit echt iets aan. Ik was al blij met de macaronie-kettingen die de kinderen ooit maakte. Maar tot mijn verbazing werd ik vanmorgen gewekt door Chiel met ontbijt op bed! Croissantje, eitje, koffie en jus. Ik viel bijna mijn bed uit van verbazing! Zo lief!!

Verder zijn we bezig geweest met de voorbereidingen voor de bbq. Deze keer 's middags om 12 uur en alleen hamburgers. Jesse had zich heel subtiel zelf uitgenodigd en we hebben Berry ook gebeld of hij zin had in een hamburger. Ik had het ook met rook signalen kunnen doen want hij slaapt precies tegenover ons balkon in het Regal. Maar omdat Chiel de burgers nog niet op de bbq had gelegd en daardoor nog geen rook was opgestegen hebben we het maar via de telefoon gedaan.

Even later stonden Jesse en Berry op de stoep. Ik kreeg nog een heerlijke taart en truffeltjes van Agnes B van Jesse! Ook al zo lief! We hebben heerlijk gegeten en de hamburgers waren optimaal gelukt! Chiel wordt een echte prof! Enige minpuntje was dat om 12 uur de zon echt recht boven het terras scheen, dus heel slecht voor de kale fontanelletjes onder ons. Het liep echt in straaltjes van iedereen af. Voortaan zoiets maar doen rond 1 uur maar vandaag kon niet anders. Om 2 uur moest Chiel weer naar het vliegveld om een klant op te halen. Berry ging nog even sporten, Jesse had een afspraak om 3 uur met Mabel en ik ging aan de afwas.

Om half 6 stonden Jesse en Mabel weer op de stoep. Ze hadden het cadeau voor Viggo gehaald en brachten die alvast naar ons huis. Jesse moet morgen al vroeg naar China en ook al probeerde hij een oplossing te bedenken, het ging gewoonweg niet. Dus vandaar dat ik morgen het cadeau van Jesse aan de familie Reinders mag overhandigen. Ik zeg nog niet wat het is natuurlijk maar wij hebben al voor-pret voor 10 gehad!

En toen kreeg ik nog een mandje in mijn handen gedrukt. 'Voor jou, van ons!' Huh?! Voor mij, waarom? Omdat we altijd willen komen bbq-en, zei Jesse. Ik pakte het mandje uit en onderin zat een doosje, met een nieuwe I-phone! Ook nog een witte!! Nou ja zeg!! Je begrijpt, ik hield het niet meer droog. Een veel te gek cadeau maar wel enorm lief! Ik heb de laatste tijd alleen maar pech met mijn telefoons gehad en dat kon Jesse niet meer aanzien. (Natuurlijk merkte ik toen ik alles wou installeren dat mijn sim-card nog van formaat 'groot' is en hij natuurlijk niet past. Dat kon er ook nog wel bij. Dus morgen ga ik gelijk naar Smartone om een nieuwe kaart te halen die wel past. ) Eindelijk hoor ik er ook bij!! Jippie!!

Nadat ik de traantjes had gedroogd en Jesse en Mabel weer waren vertrokken, en lekker aan de telefoon had gehangen met Linn, (ook al zo lief!) heb ik me vlug opgeknapt en omgekleed. Ik werd om 7 uur verwacht bij Heaven on Earth. Chiel had een middagje doorgebracht met Dick, onze klant, en omdat mijn rug weer opspeelt ben ik niet meegegaan. Ik zou rechtstreeks naar het restaurant gaan. Veel slimmer. Ik moet tenslotte nog vliegen woensdagnacht!

Berry kwam ook en met z'n viertjes hebben we zalig gegeten. Lekker. Aan het eind van de maaltijd kwam de manager van het restaurant langs om een foto te nemen van ons. Voor moederdag! En voordat Dick en Berry het doorhadden stonden ze vereeuwigt op een pracht van een polaroid foto. Hihi. Ik kreeg er zelfs nog een mooi lijstje omheen en als klap op de vuurpijl een gratis dessert! Ook weer zo lief!!

Na het eten zijn we terug gelopen via een Apple store waar ik notabene van Berry nog een hoesje kreeg voor mijn nieuwe telefoon! Zo lief!! Daarna hebben we nog een wijntje genomen en hebben we de klant bij het hotel afgeleverd. Chiel gaat morgen voor 2 dagen naar China met de klant, Berry gaat naar China naar de fabriek en ik blijf thuis om morgen Jos, Irma en kleine Viggo te verwelkomen! Kan niet wachten om Viggo vast te houden en om Jos en Irma als ouders bezig te zien! Leuk, leuk, leuk.

Jos stuurde vast een foto om te laten zien dat ze echt met z'n drietjes in een vliegtuig zitten! Dat worden nog gezellige dagen t/m woensdag!

Wat een heerlijke dag!

Bam! Bonus binnen!

Eens in de zoveel tijd gaat Chiel eten met z'n personeel. Dit keer was de eer aan het kantoor in Hong Kong. Twee redenen lagen ten grondslag.
1. Berry is op bezoek.
2. Elvira (secretaresse) heeft samen met Echo (Finance manager) onze vrienden van Henderson met gelijke munt terug betaald!

Elvira en Echo

Jullie kennen het verhaal. Als ik iemand zou aanbrengen in de Pinnacle als nieuwe huurder zou daar een bonus tegenover staan. Zo'n slordige 8000 hkd. Dit was in de tijd dat halve gebouwen leeg stonden vanwege de crisis en de mensen terug geroepen werden naar hun bedrijf in de USA of Europa.

Ik heb Mickey aangebracht als nieuwe huurder, maar Henderson kwam nooit met die 8000 hkd over de brug. Ze hadden steeds een smoes om het niet te doen en dan sta je machteloos. Enfin, na bijna 3 jaar hadden ze nog steeds niets betaald en wij gingen verhuizen van de Pinnacle naar de Hilton Towers. En toen werd het tijd voor de eindafrekening. Onze laatste 2 maanden huur moest nog betaald worden en aangezien ze nu ook nog begonnen te zeiken dat alles er niet meer zo uitzag als 5 jaar geleden toen we op 7B gingen wonen, waren Chiel en ik het spuugzat. Toen namen Elvira en Echo het over.
De Battle der Chinezen was begonnen!

Chiel mocht de huur niet overmaken van ze. 'Give them a reason they want to speak to you!' zeiden de dames. 'You don't talk to them, we talk to them!' En zo geschiede. Maandenlang een eindeloos heen en weer gepraat. Telefoontjes. Emailtjes. Henderson wilde de huur hebben en Elvira en Echo wilden het sleutelgeld EN die 8000 hkd hebben. De grap is dat Chinezen dat onderling van elkaar weten dat ze een engelengeduld hebben. Dus komt het nu niet dan komt het over een maand wel. Wij hebben niets te verliezen, jij wilt geld hebben. Dus ze hadden een mentaliteit van 'your choice, you tell me. I do not care!' En daar had Henderson niet van terug! Een deurwaarder op ons dak sturen was ook geen optie want de dames hadden al fijntjes verteld dat er dan per omgaande een deurwaarder op hun stoep zou staan!

En gistermiddag gaf Henderson zich over! Elvira mocht de cheque van 8000 hkd komen ophalen! Na al die keren dat Ida en consorten ons hebben gepiepeld, was het eindelijk zover... VICTORIE!! Heerlijk! Ik ben volgens mij met een glimlach op mijn gezicht in slaap gevallen gisteravond.

Eerlijk is eerlijk. Als Elvira en Echo zich niet hadden ingespannen dan hadden we dat geld nooit gezien natuurlijk. Na 3 jaar had ik in ieder geval de moed al lang opgegeven. Dus Chiel en ik vonden het niet meer dan normaal op de cheque gelijk te gebruiken om het kantoor mee uit eten te nemen. We zijn naar So Bali geweest in SoHo. Iedereen heeft heerlijk gegeten en ik heb een bakje soto ayam (kippensoep) en een bakje gestoomde rijst gegeten. Mijn maag was gisteren nog steeds van slag. Maar de kippensoep en rijst is binnen gebleven en dat is al heel wat. Vandaag gaat het al stukken beter.

Op zoek naar...een ledikant!

Gistermorgen stond ik op met een fikse hoofdpijn. Het voelde niet goed. Zelfs na een uurtje voor pampus te hebben gezeten op de bank, werd het niet beter alleen maar erger. Maar nu voelde het ook of mijn buik was opgeblazen en om het af te toppen, als een kers op een bakje appelmoes, werd ik nu ook misselijk. Oh ik voelde me echt beroerd. En toen begon de race naar het toilet! Tjonge jonge jonge, ik heb me zelden zo beroerd gevoelt! En dat terwijl het buiten echt prachtig weer was!

Het parkje achter ons huis

Ik heb eerst maar mijn afspraak met Silla en Rain afgezegd. De bedoeling was om te gaan dimsummen ergens in Mongkok. Silla had daar iets over gelezen en wilde eens kijken of het eten echt zo goed was. Ze had me al verteld dat we waarschijnlijk wel lang in de rij moesten staan, voordat we een tafeltje zouden krijgen en dat zag ik helemaal niet zitten. Achteraf hoorde ik dat ze 1,5 uur hebben gewacht dus je begrijpt dat ik erg blij was, dat ik daar niet bij stond!

Daarna heb ik me toch aangekleed en in de taxi gestapt naar de Ikea. De dag ervoor had ik een telefoontje gekregen van Jos, of ik misschien een ledikantje wilde kopen want hij, Irma en Viggo vliegen aanstaande zondag naar Hong Kong! Een geweldige verrassing! Dus al tollend op de benen stapte ik de Ikea binnen maar helaas. Geen 1 ledikantje op voorraad! Enorm balen. Op de terugweg naar huis ben ik gelijk naar de Wing On gegaan. Een Hong Kong warenhuis, een beetje zoals de V&D in NL. Misschien hebben ze daar nog een bedje op voorraad staan...

Helaas zijn de mensen die daar werken een beetje allergisch voor witneuzen. Ze proberen zo goed en zo kwaad als het gaat je te negeren. Want stel je voor dat je tegen die witneuzen moet praten! Best eng natuurlijk! Elke keer als ik al speurend naar een medewerkster zocht over de baby afdeling, schoten ze met hun hoofd onder de toonbank. Hoogst irritant. Maar op een goed moment kwam er toch iemand mij helpen. Ja, ze verkochten ledikantjes, nee, ze waren niet op voorraad. Dat schoot dus ook niet op.

Voor die dag besloot ik mijn speurtocht op te geven. Ik tolde op mijn benen en ik wilde maar 1 ding. Mijn bed in.

De rest van de dag is totaal aan me voorbij gegaan. De toiletpot en ik waren dikke vrienden en de gedachte aan eten alleen al, maakte me weer misselijk. Chiel kwam aan het eind van de dag eerst nog naar huis voordat hij ging eten met Berry. Hij had gehoopt dat ik mee zou gaan, maar toen hij me zo zag liggen, begreep hij wel dat het er niet in zat. 's Avonds na zijn etentje kwam hij thuis met een bakje verse bouillon van de noedelshop naast ons en daar knapte ik echt van op.

Vanmorgen was het ietsjes beter. Aan ontbijten moest ik nog niet denken. Maar de hoofdpijn was al stukken minder. Chiel uitgezwaaid en vanavond ga ik mee eten. Dan ga ik eindelijk Eddy ontmoeten die nu in Shanghai werkt.

Ook ben ik weer naar de Ikea geweest. Alleen dit keer in Causewaybay. Met de metro erheen en bij het overstappen op Admirality, stapte er iemand achter op mijn slipper waardoor mijn slipper ineens kapot was. De mevrouw die voor de metro werkte zag dat. Ze kwam naar me toe, zei iets in het Cantonees en stond even later met een grote rol tape naast me. Ze heeft voor mij de slipper gemaakt en zo kon ik toch op 2 slippers naar de Ikea. Wat was dat een lief mensje!

En ik had geluk deze keer! De Ikea had wel een bedje plus matras op voorraad staan en die wordt a.s. vrijdag bij ons thuis bezorgd! Jippie! Kleine Viggo kan dus gewoon slapen in een echt bed. Moet alleen zijn vader dat bedje in elkaar schroeven...

Zondag

En toen was het zondag. Chiel en ik hebben lekker kalm aan gedaan. Na het langzaam wakker worden, het douchen en aankleden, zijn we boodschappen wezen doen voor de bbq die we voor die avond hadden gepland.

Rond 4 kwamen Ellen en Remco. Ze zijn net hier komen wonen. Zo'n 2 weken geleden maar het lijkt wel of ze hier al tijden wonen! Ik ben met Ellen al een paar keer op stap geweest om haar een beetje wegwijs te maken. Ze wonen op het eiland bij SoHo, maar tijdens hun allereerste keer in HK sliepen ze in een hotel bij ons in de buurt. Ineens herkenden ze weer sommige dingen toen ze bij ons boven op het terras stonden.

Een half uurtje later ging de deurbel opnieuw. Deze keer waren het Mark en Jos. 2 Vrienden die voor zich zelf zijn begonnen en op zakenreis waren in Azië. Wij kennen de ouders van Mark en zij hadden een mailtje gestuurd naar ons met de vraag of Mark mocht bellen als hij in HK was aangekomen. Maar natuurlijk!

De dag ervoor hebben we met de mannen rond gelopen en uitgenodigd om mee te eten bij ons thuis. Ze hadden de koffers al ingecheckt bij de airport expres en met de boardingspassen onder de arm, zaten ze bij ons op het terras.

We hebben een hele gezellige avond gehad. En weer heerlijk gegeten. Met dank aan Chiel die niets heeft laten verbranden! Mark en Jos vertrokken rond 8 uur naar het vliegveld en wij hebben nog tot middernacht met Ellen en Remco wijntjes genipt. Het was ook zo lekker buiten!

En vandaag is Chiel natuurlijk weer aan het werk gegaan. Wel in Hong Kong want we verwachten Berry straks. Vanaf vandaag is het gedaan met de rust. Berry is er, er staan zakenreisjes op het programma en er komen nog klanten de aankomende 10 dagen. Lekker druk dus.

Morgen ga ik dimsummen met Silla en Rain. Silla is net terug uit Congo en is klaar met haar project en Rain heeft zijn baan opgezegd en studeert weer! Tijd zat dus om met z'n drietjes eens te dimsummen! Silla heeft het restaurant uitgezocht ergens in Mongkok. Ik ben benieuwd!

Weekend

Na een week met abnormale hoge temperaturen was het vandaag eindelijk weer een beetje te harden. Het heeft gisteravond de hele tijd geonweerd dus misschien kwam het daardoor. Toen we vanmorgen de balkondeur openden was het gewoon lekker!

Traditie getrouw gingen Jesse en Chiel vanmorgen hardlopen. Allebei een drukke week gehad en dan vinden ze het heerlijk om kilometers te maken. Ach ja... En na het hardlopen werd er afgesproken om te gaan lunchen bij Knutsfort terrace. Altijd gezellig. En natuurlijk hadden we het tijdens het eten, over eten! Chiel had wel zin om 's avonds lekker luxe te eten, zei hij. Lekker eten bij iets waar we nog nooit hadden gegeten. Dat kon Jesse wel regelen. Hij ging gelijk bellen met Ambrosia. Het restaurant waar we wilden eten. Hij had het directe nummer van de manager (Jesse schijnt daar regelmatig te komen!) en vroeg een mooie tafel omdat hij met 2 belangrijke 'klanten' kwam! Wij dus! Alles werd geregeld en we werden om 7.30 verwacht!

We gingen een beetje vroeg lunchen omdat ik een telefoontje verwachtte van Mark. De zoon van kennissen die hier op zakenbezoek was. Hij had al van de week gebeld om iets af te spreken toen hij in China was en we hadden half-om-half afgesproken elkaar vandaag rond 13.00 uur te ontmoeten. Pas om 1 uur kreeg ik een haast onverstaanbaar telefoontje maar voordat we iets konden afspreken werd de lijn verbroken. Heel vervelend. Ook had ik zijn nummer niet. Dus terugbellen was onmogelijk. Na een hoop heen en weer gebel met zijn ouders in NL, kregen we Mark te pakken en konden we eindelijk een plek afspreken om elkaar te ontmoeten.

Ergens in Mongkok spraken we af. Eerst gingen we dingen af die hij graag wilde zien en daarna hebben we nog een rondje boulevard gedaan. Mark en Jos, een vriend van Mark, keken hun ogen uit. De skyline blijft geweldig om te zien. We hebben wat rond gelopen en zijn daarna geëindigd met een drankje op ons pleintje. Het was een hele gezellige middag! We hebben nog gekeken hoe het kwam dat hij mij niet telefonisch kon bereiken en de oplossing was heel simpel. Het landnummer van HK is +852 maar hij had 00852 gedraaid. Dat ging dus niet. Opnieuw getest en ja hoor, ineens kreeg hij mij wel aan de lijn en het mysterie was opgelost!

Ondertussen was het alweer tijd om ons klaar te maken voor ons zogenaamde 'zakendiner'. De heren allebei keurig in een overhemd, wat op zich al een unicum is. Dat gebeurt niet zo vaak. We slenterden naar Isquare, namen de lift naar de 28ste verdieping en toen we uitstapten riep de dame achter de ontvangstbalie al 'Hello Jesse!' en bracht ze ons naar ons tafeltje! Pal voor het raam met het prachtige uitzicht over de haven. Echt super!

Dixon, de manager, regelde ons menu. Eerst maar oesters met een prachtige seafood platter op ijs! Voor mij was de avond al helemaal geslaagd moet ik zeggen. Die oesters waren zalig! En die mooie rode kreeft was de zonde helemaal waard!

Vervolgens besloten we om het hoofdgerecht te delen met elkaar. Dixon vond het een goed idee en liet 1 steak en 1 varkenskarbonade aanrukken. Niet zo maar een karbonaadje maar een karbonaadje van een varken die dagelijks was gemasseerd en die zo min mogelijk stress had gekend in zijn leven. Echt, dit was het lekkerste karbonaadje ooit! En toen kwam het toetje. Opnieuw iets wat we wilden delen met elkaar. Een chocolade taartje en een soufflé.  En lekker dat het was!!

Ik moet trouwens wel even zeggen, dat alle foto's deze keer van Jesse komen. Het gebeurt nooit maar ik was deze keer vergeten mijn camera mee te nemen!!

Na de heerlijke en gezellige maaltijd zijn we via de boulevard naar huis gelopen. Jesse en Chiel kletsend met elkaar en ik kletsend met Linn die net belde! We hebben weer afscheid genomen van Jesse die morgen ochtend alweer naar China vertrekt. Helaas kan hij niet mee bbq-en morgenavond met Ellen, Remco, Mark (nee, niet onze Mark maar de Mark van vanmiddag. En nee, niet onze Jos maar de Jos van vanmiddag).

Het is nu al een heerlijk weekend! En dan moet de zondag nog beginnen!

Rustig

Het is rustig hier in Hong Kong. Alles gaat z'n gangetje en er zijn geen gekke dingen gebeurt. Jesse doet een rondje Thailand, Jos zit lekker in NL en Mickey zit in Canada. Heerlijk voor iedereen natuurlijk, maar zo heb je wel weinig om over te schrijven.

Ik ben vandaag naar de bloemenmarkt geweest. Samen met Ellen. Zij wilde ook wat plantjes voor in haar nieuwe huisje halen en ik ben gezellig mee gegaan. Ik ga tegenwoordig eens per week er heen. Zo komt mijn balkonnetje langzaam maar zeker in het groen te staan. Het begint ergens op te lijken!

En de pioenrozen waren in de aanbieding. Gelijk maar een bosje meegenomen.

Heel lang hebben we het niet volgehouden. Het was zoooo warm! En benauwd! Je kan gewoon niet meer nadenken. Dus eerst maar een iced-coffee genomen om af te koelen en daarna de taxi in naar huis.

Dus ik ben maar gaan bakken. Er lag nog een pak broodmix in de la. Boeren donker bruin! Heerlijk!

Vervolgens bedacht ik me dat ik wel eens iets wilde maken met 'silken tofu'. Ik ben daar gek op, dus receptje opgezocht, silken tofu gekocht en gebakken. Is ook goed gelukt! En ik heb sezhuan pepper/salt gemaakt!

En straks maak ik mijn pizza. Dus mijn tijd verkwansel ik niet, hij wordt optimaal gebruikt!

Het weer

Vandaag was ik op stap met de dames Grolle. Eerst zou Loes komen, toen zou misschien Maaike ook meekomen en toen kwam Rina ook mee. Heel gezellig. We hebben lekker aan geklungeld. Beetje eten, dimsum natuurlijk, beetje shoppen, de wenkbrauwtjes weer bijgewerkt, koffie gedronken, weer een beetje geshopt, kortom we hebben een heerlijke dag gehad. En voor het grootste gedeelte hebben we alles in 1 winkelcentrum gedaan. Het kwam zo uit, maar het was ook vanwege het enorme warme klamme weer!

We zitten in een soort van lage druk gebied. Het brengt alles tegelijker tijd, zoals onweer, bliksem, regen, wind en zon. Helemaal niet erg. Daar kunnen we best tegen. Maar wat verschrikkelijk is, is dat kleffe weer! Gistermorgen was de luchtvochtigheid 100% en het regende niet eens! De ramen zijn zelfs beslagen aan de buitenkant!

Maar in de morgen sta je op, je gaat onder de douche, je kleed je aan, je loopt naar buiten en in no time, ben je weer net zo nat als dat je onder de douche vandaan komt. Alles plakt. Je haar zit als een natte dweil en ik weet niet meer wat ik aan moet doen om het een beetje aangenaam te maken. Want met blote benen lopen, laat je wel uit je hoofd. Je benen plakken aan elkaar vast, en met een hempje rond lopen doe je ook niet van harte want het loopt in straaltjes van je lijf. Bah.

Vanmiddag toen we met z'n viertjes uit geshopt waren en naar huis wilden gaan, kwamen we het winkelcentrum uit. Alsof je tegen een warme benauwde muur aan loopt...Dat beetje energie wat je nog in je lijf hebt zitten is gelijk verdwenen. We wilden een taxi nemen maar daar stond een rij van heb ik jou daar. Er waren meer mensen he-le-maal gaar van dat warme weer. Dus zijn we maar gaan lopen naar huis. Wel ondergronds. De lange gangen van de metro brengen nog enigszins verkoeling. Totdat je net voor de trap staat die je weer naar boven brengt. Dan voel je de klammigheid weer in je kleren trekken en de energie uit je lijf verdwijnen.

Eenmaal thuis, gingen de dames weer richting Tai Po en lag ik voor dood op de bank. (Mijn oude bank) En ik had het zoooo gehad met dat weer dat ik Chiel gebeld heb. Of hij op de terugweg van het werk naar huis niet iets te eten mee wilde nemen want ik kon het niet meer opbrengen om naar buiten te gaan. En gelukkig wilde hij dat wel. We hebben thuis in de pyjama met de airco op max, lekker een donner kebab naar binnen gewerkt.

Morgen is Chiel vrij! Dan vieren ze hier en in China de Dag van de Arbeid oftewel Labour Day. Mooi. Dat gaat een niets-moet-alles-mag dag worden!