Pim's in da house!

Gisteravond hebben we Pim weer ontmoet en in de armen gesloten. Hij is hier een paar dagen en belde rond dat hij in town is, of we een drankje wilden doen in Lan Kwai Fung. Hij was lekker op tijd en belde al om half zes dat hij er helemaal klaar voor was en al aan het bier zat in Bar George. Waar anders. Iedereen liet even z'n gezicht zien. Bram en Kamilla, Jesse, Steve en Silla en we hebben kennis gemaakt met Judith. En Pim zag er goed uit! Kan me vergissen maar het leek zelfs om hij meer haar had gekregen. Het leven in Abu Dhabi doet 'm zichtbaar goed!

We hebben weer vreselijk gelachen met z'n allen. We hebben 'm gemist onze Pim. Het was net of hij nooit was weg geweest. Ik schrok wel toen hij vertelde dat zijn vriend Hans Jurgen, voor ingewijden de man met de zebra speedo, vorig jaar is overleden aan een onoverwinnelijke ziekte. Hij is maar 39 jaar geworden...

Vanmorgen om 7 uur stonden we in de lobby. Jesse ging met Chiel 17 kilometer hardlopen en ik deed het in m'n eentje. Geen 17 maar 6 km. Ook niet slecht vind ik. Ik was net thuis toen Chiel ook al binnen kwam lopen. Huh?! Bleek dat hij door een taxi bijna was aangereden, opzij was sprongen en toen zijn knie verdraaide. Het gaat nu een stuk beter maar het blijft toch schrikken als dat net je slechte knie is. En zeker als je je al hebt ingeschreven voor de Hele Marathon in Sydney. Voor de schrik hebben we toen maar een I-pad gekocht! Ik dacht dat die I-Pad allang in Huize Honig zou zijn maar Chiel heeft zich ingehouden. Tot vanmorgen. Toen moest het echt! Ik heb de rest van de dag geen last van 'm gehad...

Daarna zijn we ook naar Jong Ajax wezen kijken.
Nadat we bij het verkeerde stadion waren afgezet omdat we allemaal dachten dat het in HK stadium was en later bleek bij de HK Footballclub bleek te zijn, een fortuin voor een kaartje hebben betaald voor 2 maal 7 minuten voetbal, naast enorme Engelse blaaskaken zaten die dachten dat die hele tribune alleen voor hen en hun bier was bedoeld, de hitte ondraaglijk was, mochten we uiteindelijk aanzien hoe Tai Po (wie? ja Tai Po!) Ajax versloeg met 1-0. En dat terwijl Ajax die gozer van 4 miljoen euro in het veld had staan! Zonde van de tijd.

Vanavond hebben we gegeten bij Rain en Lydia. Zij hadden Pim ook uitgenodigd en het is net of hij nooit is weg geweest. Zo gezellig. Amy en Paul waren er ook. En we hebben zo gelachen! Vooral toen Nado, de hond van Lydia met z'n 70 kilo probeerde om de slippers van Pim af te pakken terwijl Pim nog in de slippers stond. Ik heb er nog buikpijn van. En mijn chocolade lava toetjes die ik ter plekke heb gemaakt waren geweldig. Goed gelukt. Met algehele stemmen is besloten dat we voortaan met kerst na de kalkoen, chocolade lava toetjes standaard op het menu gaan zetten!

Morgenmiddag gaan we Karaoken. Natuurlijk met Rain en Lydia en Crystal. En 's avonds nog een drankje met Pim en Judith. Leuk!

En dan het weer. Het is warm, het is klef, het is mistig en zo nu en dan komt er een onweersbui over waaien. Als je naar buiten kijkt dan denk je 'vestje meenemen' en als je dan buiten staat en de zweetdruppels vallen van je voorhoofd denk je 'stom, vestje had in de kast kunnen blijven'.

Made by...

Het was hoog tijd voor een nieuw behangetje! Net als thuis moet je van tijd tot tijd de bezem eens door het blog halen. Helaas ben ik zelf niet zo behendig maar daar heb ik kids voor, hihi. In juni komen we zelfs naar NL om de diploma uitreiking op het Grafisch Lyceum hoogst persoonlijk mee te maken.

Made by Ben Honig!

Shenzhen

We zijn alweer terug van twee heerlijke dagen.

Gistermorgen zijn we rond 10 uur vertrokken, hebben de spullenl afgezet in het Marco Polo in Shenzhen en daarna gelijk doorgereden naar de Bazaar in de elektronicastraat achter de McDonalds. Shopje in, shopje uit, hamburgertje gegeten, bij Schumagger de taxi in, achter de stoel gedoken om de roggels van de chauffeur door het open raam te ontwijken, kortom we hebben ons vermaakt en er zijn weer leuke koopjes gedaan!

Na een vermoeiende hete dag, zijn we terug gegaan naar het hotel waar Chiel ook net was aangekomen. Wij hadden een mooie kamer op 28 hoog maar de dames hadden een hoeksuite op 34 hoog! Op hun kamer zagen we fel verlicht het Whuzou Guesthouse, ons allereerste huis voor 6 weken toen we vertrokken naar China! Dat bracht toch wel wat herinneringen boven...

Vandaag na het heerlijke ontbijtbuffet is Chiel vertrokken naar de fabriek en zijn wij de taxi ingegaan naar Splendid China. Deze keer hebben we eerst het rondje gelopen waar ik met Deborah niet aan toe was gekomen. Het was een soort van Madurodam maar dan alles van China.

De Muur, Tibet (zij denken echt dat het bij China hoort) Mongolie, het Zomer Paleis, kortom noem het maar op en het staat daar. Echt prachtig aangelegd en een oase van rust in het hectische Shenzhen. (20 miljoen inwoners!)

Vervolgens hebben we het rondje gedaan met levensgrote nagemaakte dorpjes. We hebben zo gelachen en het was bloedheet. Alles plakte. En deze keer was het drukker. Bussen vol met gele of rode petjes overstroomden het park. 

We hebben ook prachtige foto's laten maken van ons in klederdracht. Zeg maar Volendam maar dan op z'n Chinees. En onze fotograaf nam alles zeer serieus. Linn kreeg een zakdoek in haar hand en die moest ze echt op een speciale manier vasthouden zoals zij het wilde! Geen gezeur!

De fotoshoot was binnen en dat was toch wel lekker. Het was zinderend heet en de ventilator gaf enige verkoeling. En alle jurken gingen met klittenband dicht en dat was ook wel lekker. Je hoefde je gelukkig niet uit te kleden om vervolgens weer aan te kleden. Dat fotograafje met die levende pauwen hebben we mooi links laten liggen. Ik heb nog een litteken op mijn arm van dat kreng.

Rond 2 uur zijn we terug gegaan naar het hotel om de spullen op te halen en toen na een drankje zijn we de trein weer ingegaan. Terug naar HK. Chiel kwam een uurtje later terug in HK en toen zijn we nog gaan hardlopen! Ik had in eerste instantie echt geen zin, maar ik ben blij dat ik toch gegaan ben. Dit is trouwens al de tweede keer deze week! En mijn tijd heb ik met 9 minuten verbeterd!
Waarom deze fanatieke actie? hoor ik jullie vragen. Wel omdat ik heb besloten samen met Kamilla en Bram om de 10 kilometer te gaan lopen in december in Cambodja!! Stoer he?

Trouwens alle foto's van de vakantie van Linn en Joni tot nu toe kan je hier vinden!

Ze bestaan echt!

Afgelopen zondag gingen we vroeg op pad. Om 9 uur werden we in het Kowloon Hotel verwacht waar we per bus naar Tung Chung gingen.

Bij aankomst in Tung Chung zijn we gelijk het voordek van de boot opgelopen en daar zijn we pas vanaf gekomen toen we van de boot afmoesten. Het was heerlijk weer. Lekker warm, af en toe een zonnetje en een warm windje. Later bleek dat factor 15 misschien iets te weinig was. De huid was goed door bakken en we zagen er alle vier als rode kreeftjes uit.

Maar we hebben de roze dolfijntjes gezien! Niet in de hoeveelheid zoals toen met Deborah maar ze hebben zich weer laten zien. We zagen zelfs een baby dolfijntje! Heel schattig en ze kwamen redelijk dichtbij. Het was alleen jammer dat de zee iets ruw was. Ik had echt moeite om niet over de railing te gaan hangen...

We hebben ons per bus af laten zetten in Tung Chung waar we eerst een broodje zijn gaan eten. Iedereen had last van de maag na die boottocht, maar zonder iets voel je je ook niet lekker. Hapje gegeten, beetje rond gelopen en per trein terug naar huis. Die avond hebben we nog een hapje gegeten met Ton en Ron die nu weer terug naar NL zijn.

Vandaag was het regen, onweer en nog meer regen. We zijn lekker thuis op de bank blijven hangen met een dvdtje. Ook lekker. En het was wel even goed om geen zon op de rode huidjes te voelen. In de middag moesten we eruit (het was gelukkig net droog!) om de paspoorten van de meiden bij het visumbureau op te halen. Nog wat boodschapjes gedaan en daarna met z'n allen gegeten in Chungking Mansion bij  de Everest Club. Lekker aan de curry en de naan. Heerlijk!

Morgen gaan we 2 dagen naar Shenzhen!

Update

Vrijdag:
De jetlag was iets meer naar de achtergrond verdreven en dus waren de meiden er helemaal klaar voor. Er werd van te voren een plan de campagne opgesteld wat ze nog wilden kopen en waar ze naar wilden kijken. Heel efficiënt. Het idee was ook om met Chiel te gaan lunchen maar helaas kwam dat er niet van.

Hij was te druk en daarom zijn we met z'n drietjes gaan 'picknicken' op de boulevard. Broodjes en sapjes werden ingeslagen en toen was het tijd om mensen te kijken. Net voor ons werd een filmpje opgenomen door naar wat wij denken studenten van de filmacademie. Erg grappig om te zien.

Daarna liepen we ons wijkje in en zijn de meiden met z'n tweetjes wezen shoppen. Vermoeid maar voldaan kwamen ze aan het eind van de middag terug en toen konden we ons gaan opmaken voor een etentje met Bram, Kamilla, en Jos. We kwamen bij Uno Mas uit in Wanchai. Dat viel flink tegen. Stront duur en nog steeds honger aan het eind van de maaltijd.  Al die kleine tapas hapjes klinken erg goed maar als het op tafel komt, is het zaak om alle ramen en deuren te sluiten want voordat je het weet, vliegt het weg. Daar komen we niet meer terug.

We zijn ons verdriet maar gaan weg drinken bij Dusk Till Dawn. Eerst een drankje buiten en toen naar binnen om naar de muziek te luisteren. Heel gezellig en Joni keek haar ogen uit. Wat een verscheidenheid aan dames! Ze heeft geprobeerd om wat van die dames op de gevoelige plaat vast te leggen.

Zaterdag:
Er was zon en 30 graden voorspelt dus Linn en Joni lagen om 9 uur al aan het zwembad. Helaas liet de zon zich niet echt zien maar ze hebben toch een hele morgen gehangen aan het zwembad en ze zijn zelfs iets bruiner geworden!

Omdat mijn telefoon kuren vertoonde, moest ik echt naar het service centre van Sony Ericson in Mongkok. In principe moet je helemaal niet op zaterdag in Mongkok willen zijn want je kan dan echt over de koppen lopen.

Maar wat moet dat moet, dus nadat ik mijn telefoon had achtergelaten (die ik overigens 2 uur later weer kon ophalen!) zijn we de ladies markt opgegaan. Het heeft geen zin om eerst terug te gaan naar huis om dan een half uur later weer de metro in te stappen. De meiden hebben opnieuw goed gescoord maar de hoeveelheid mensen in Mongkok op een vierkante meter is niet normaal! Het is net zwemmen tegen de stroom in!

Aan het eind van de middag konden we weer naar huis, beetje bijkomen en toen naar My Tokio op Ashley road. Silla, Steve, Crystal, Alexis, Rain en Lydia zouden we daar ontmoeten en Jos en Jesse hadden toch ook wel zin om mee te eten. Lekker buiten op een balkonnetje net zo veel sushi eten als je wilt! Voor 168 hkd/pp (zeg maar 16 euro) onbeperkt eten en drinken. De Chineesjes geloofden hun oren niet maar nadat ze het hadden nagevraagd en bleek te kloppen, gingen ze helemaal los! Een geweldige hoeveelheid sushi, sashimi, tempura, tepanyaki, soep, salades en bier stonden op tafel en we hebben ons buikje helemaal rond gegeten! Heerlijk!

Om alles weg te spoelen zijn we nog naar Heritage 1881 gegaan om een kopje koffie te nemen. Lekker een beetje praten, hangen en opnieuw afspraken gemaakt voor a.s. zaterdag. Dan gaan we bij Rain en Lydia eten en een gezellige avond hebben. Ik heb er nu al zin in.

Maar eerst morgen naar de Pink Dolphins kijken. Opnieuw is er een zonnige dag voorspeld en dat komt goed uit. 4 Uur op een bootje varen en hopen dat we dolfijnen gaan zien!

shop till you drop

Nou dat is best gelukt vandaag. Nadat we gisteren heel kalm aan hebben gedaan vanwege de jetlags van beide meiden, zijn we vandaag goed los gegaan. Wel hebben we gisteren een Chinees visum aangevraagd omdat we volgende week 2 dagen naar Shenzhen gaan.

Tegenwoordig hoef je geen pasfoto meer mee te nemen maar moet je gelijk digitaal op de foto, wat trouwens een eeuwigheid duurt. En we hebben in het Spring Deer restaurant bij ons op de hoek lekker Peking Eend gegeten.

Vandaag hebben we eerst dimsum gegeten met Mickey. Weer een prachtige lokatie ontdekt in I-Square. 24ste Verdieping, Cantonees restaurant, prachtige kroonluchters, echt veel meer Chinees dan dit vind je ze niet. We hebben een tafel vol met dimsum besteld, genoten van het uitzicht op de haven en de prijs was een lachertje. Welgeteld hadden we 11 gerechtjes besteld en ik moest nog geen 350 HKD betalen!

Daarna zijn de meiden en ik naar Fa Yuen Street market gegaan. Mickey ging naar huis omdat ze nog wat dingetjes moest doen voordat ze op vakantie gaat naar Mauritius. Ja onze Mick heeft het zwaar... Afijn, wij zijn om half 2 begonnen in de eerste winkel en de laatste liepen we uit om 5 uur! Met tassen vol shirts, haardingetjes, schoenen en nog veel meer zijn we een taxi ingestapt want ik kon geen poot meer verzetten. Ik was kapot! Maar het was wel gezellig en de meiden hebben een super tijd gehad.

Ik heb de aankoop van mijn leven gedaan! Voor onze gasten die niet met stokjes kunnen eten heb ik nu een setje kinder stokjes gekocht waar onze kleine mede Chineesjes mee leren eten. Geen gezeur meer over "ik kan het niet" of " het lukt me niet" of "wat een gedoe zeg", ik hou die stokjes standaard in mijn tas in een prachtig doosje van Thomas de Trein. Ja je blijft in stijl of niet, toch?

Ze zijn er weer!

We zitten in de taxi. Onze chauffeur rijdt pulserend doch veilig naar de luchthaven. Ik heb het gevoel dat ik mijn hersens nu op een plek heb zitten waar ze niet horen. Dat 'gassen, loslaten, gassen, loslaten' heeft alles door elkaar geschudt. De chauffeur vraagt aan Chiel waar we willen stoppen. "1", zegt Chiel."OK", zegt de chauffeur en vervolgens rijdt hij met een noodgang naar 3. Het verbaast me niets...

Bij aankomst zien we dat het vliegtuig uit Dubai al geland is! Een half uur vroeger dan verwacht! D'as mooi! Hoe eerder hoe beter. In hetzelfde vliegtuig zitten ook klanten van Chiel. Zij zijn op de hoogte van het feit dat onze dochter ook in hetzelfde vliegtuig zit. Zij komen als een van de eerste uit het vliegtuig. 'Ik kom hier al jaren, haal je me nooit op, en nu sta je ineens mij op te wachten', lacht Ton. Na even gepraat te hebben lopen ze door. Ton heeft zin in een sigaretje.

Even later komen Linn en Joni met witte bekkies door de gate. Helemaal kapot lachen ze flauwtjes naar ons. Dit wordt geen lange avond zo te zien. Wat heerlijk om ze weer in de armen te sluiten!! Vlug naar de taxi en dan naar huis.

Halverwege naar huis halen we Ton en Ron in. Zij hebben een taxichauffeur die met ruim 50 km/uur over de snelweg sjeest. Hihi. We zwaaien nog even terwijl wij allemaal met de haren strak naar achteren in de rugleuning geduwd worden door onze held. Hij rijdt 'normaal' en pulseren is hem onbekend.

Thuis aangekomen tilt Chiel zich zowat een breuk met Joni's koffer. "Ik dacht dat je niets zou meenemen hier heen? Dat je de koffer wilde vullen met spullen van hier?", zegt Chiel met een rood aangelopen gezicht. "Er zit bijna niets in hoor!", lacht Joni.

Als thuis de koffer open gaat snappen we waarom die koffer zo zwaar was. Er komen 4 kilopakken koffiebonen, 4 pakken stroopwafels, 4 kilo kaas en 10 pakken afbakbroodjes plus 2 pakken pannekoekmix uit! Lekker!!!!

De meiden gaan douchen, we nemen nog een drankje, er wordt hier en daar nog wat uit de kast gesnackt en dan vallen de oogjes dicht van de meiden. Ze gaan naar bed. En daar liggen ze nu nog!!!! Het is bijna twaalf uur 's middags!!!

Genoeg te vertellen

Waar zal ik eens beginnen...

1. Al een aantal maanden heb ik last van een zoekmachine INFO WEB, SOGO SEARCH en YP die zich overal tussen wurmen. Als ik een pagina zoek met google dan komt een van die k-pagina's ertussen en kan ik met geen mogelijkheid meer terug. Heel irritant. Je kan ook nergens op klikken om eruit te gaan dus het enige wat je kan is de knop UIT indrukken. Gisteravond hebben we een spy-ware scan gepleegd en het schijnt dat ik ineens meer dan 600.000 files heb staan op mijn computer die allemaal gescand moesten worden. Dus... Halverwege ben ik maar naar bed gegaan terwijl het programma al mijn files aan het scannen was.

2. De laatste weken slaap ik als een roosje! Met dank aan Nico! Hij had ook last van slapeloosheid en toen is hij overgestapt op decaf koffie. Hij adviseerde me het om eens te proberen. En vanaf de eerste dag dat ik coffeïne vrije koffie ben gaan drinken nergens meer last van!!! Wat een genot om 8 uur achter elkaar te slapen!

3. Dus vanmorgen toen ik wakker werd zag ik dat de scan was af gelopen. Geweldig. Er zat trouwens tussen al die files maar 1 spyware dus dat kon het probleem niet zijn. De scan vraagt dan of je dat ene cookie wil isoleren, ik druk op de knop, helemaal niets! De computer reageerde nergens meer op dus ik kon alleen maar weer op die UIT knop drukken. GRRRRR... Opnieuw opgestart en ja hoor INFO WEB zat er weer tussen. Heeft iemand van jullie dit ook wel eens gehad? En zo ja, wat kan je eraan doen?

4. Ik ben er nog ondersteboven van...
Na maanden van niet lopen, dacht ik vanmorgen maar weer eens de sportschoenen aan te doen. Ik liep vroeg op de boulevard toen mijn oog viel op iets vreemds. Boven op de laatste fly-over, ik bedoel op het dak, liep een man met een geel overhemd die slordig aan zijn lijf hing. Hij had een gele bandana is zijn hand en liep zenuwachtig heen en weer op het dak. Steeds als er een vrachtwagen aankwam hing hij over de rand...nu knoopte hij de bandana om zijn hoofd...ik vertrouwde het niet...Die man gaat springen! Ik zag dat er een politiecontrole net voor Bulldogs bezig was en ik liep gelijk naar de politie. Het enige wat door mijn hoofd schoot was dat de man zelfmoord wilde plegen...
En toen sprong de man... NOOOOO, gilde ik, maar helaas...

Ik heb niet meer omgekeken, ben naar huis gegaan en heb een potje gejankt.... die had ik nog niet op mijn zwarte lijstje staan...

Nog 1 nachtje slapen

Wat een weertje was het vandaag. De zon scheen volop, graadje of 28 en een niet al te hoge luchtvochtigheid. Super. Chiel en ik hebben als lunch een broodje gegeten op de boulevard. Picknicken. Heel gezellig en je hebt altijd wat om naar te kijken.

De taart is gedeeltelijk gelukt. De taart zelf ging als een speer maar de icing die er boven op ging, leek in eerste instantie prachtig gelukt te zijn. Helaas droop in de loop van de dag de icing van de taart af. Jammer maar helaas. Ik heb de icing er maar af geschraapt en nu lijkt het nog ergens op.

Daarna heb ik peanutbutter koekjes gebakken en marsepein balletjes met walnoot gemaakt. En daarna ben ik cornbread gaan maken om bij de soep te serveren. Ik was helemaal in de mood.

En nu zit ik de uren weg te kijken, hihi. Morgen gaat Chiel nog even naar China en vanuit Shenzhen gaat hij rechtstreeks naar het vliegveld. Ik daarentegen ben bang, dat ik om 7 uur al op het vliegveld zit. Nog 1 nachtje en dan is het eindelijk zover!

Who cares!

Het weekend is gekomen en vervlogen toen ik knipperde met de ogen. Zo is het weekend en zo is het over.

Normaal gesproken kan ik daar flink de pest in hebben maar deze keer maak ik een rondedansje door de woonkamer. Ook ben ik niet zo'n opruimerig type maar ook dit klusje doe ik neuriënd op de tonen van Lady Gaga "Let's dance!" en zonder morren. De was is weg gewerkt, de open ramen hebben daar een groot aandeel in gehad. Hij was droog voordat de volgende was opgehangen moest worden!

De bloemloze sinaasappeltaart naar het recept van Mickey staat te geuren en af te koelen in de keuken. Morgen gaat er nog een laagje icing over en dan mag de taart op mijn net aangeschafte taartstandaard pronken maar nog niet gegeten worden.

Dat Chiel morgen toch geen vrij heeft omdat hij in Hongkong aan het werk gaat (China heeft een vrije dag vanwege 1 mei, de dag van de arbeid) kan me zelfs niets schelen.  C'est la vie.

Dat de weegschaal nou niet het gewenste resultaat aangaf maakt me zelfs niet uit. Ik eet zelfs nog een extra koekje.

Mijn humeur kan niet meer stuk! Dinsdagavond om 21.10 komt de Emirates vlucht aan met aan boord Linn en Joni! 14 Hele dagen genieten!

Lang leve de Koningin!

Bij gebrek aan vrijmarkten, aubades en oranje tompoucen niet een echte Koninginnedag. Maar Mickey had het gemis van een aubade en de tompouce  helemaal opgelost.

Om 9.30 werden we verwacht in Huize Navon (net zo vroeg als die echte aubade!) en toen we binnen kwamen zagen we koekjes, chocolaatjes en een oranje taart uitgestald staan! (toch een beetje vrijmarkt, hihi) Super lekker en heel gezellig om met Sanne en Ilse aan de koffie te zitten.

De borrel vanavond bij de Consul (de Sul voor intimi!) hebben we overgeslagen. Geen bitterballen en haring voor ons maar een geweldig etentje bij Aqua Tokio. Het Sakura Blossom Menu!

Ik heb zelden zooooo ontzettend lekker gegeten! Kost een paar centen maar dan heb je ook wat! En we vonden dat we Trix's haar verjaardag niet zo maar voorbij konden laten gaan...We hebben enorm genoten van de vele, vele hapjes die voorbij kwamen. En dat maakte weer goed dat een Nederlands gezelschap naast ons met 2 'schatten' van kinderen de boel stelselmatig aan het afbreken waren en sprint wedstrijdjes hielden van links naar rechts in het restaurant! Heel fijn.

Maar dat mocht de pret niet drukken. We zaten gezellig met z'n tweetjes te genieten. Het uitzicht was natuurlijk geweldig en als bonus kregen we de lichtshow ook nog te zien. Elk gerechtje was een lust voor het oog en de maag!


Daarna was het tijd voor een drankje in de Parlour. Dit restaurant is weer gevestigd in het prachtige complex Heritage 1881. Na de maaltijd werden we namelijk door Aqua uitgenodigd om daar een Dragon's Back Cocktail te drinken. En 'us bin hollanders' dus als het gratis is gaan we er gelijk voor!

We kwamen niet gelijk uit bij het juiste restaurant want in Heritage zitten wel 8 prachtige restaurants. Een behulpzame kelner liep voor ons uit en liet ons de juiste plek zien. Ik had geen idee maar al die restaurants plus het boetiek hotel zijn allemaal van de Aqua groep! Die hebben duidelijk geen last gehad van de recessie!

Jesse die e i n d e l i j k weer eens in Hong Kong was kwam er later gezellig bij zitten en daar hebben we lekker zitten bomen over van alles en nog wat. Het was niet alleen maar prietpraat, er zijn zelfs zeer bijzondere besluiten genomen!

Zo is er besloten door de heren Plasman en Honig dat zij een hele marathon gaan lopen in Sydney, Australië!! YEAH!!! Deze marathon is in september. En zo is gelijk het besluit genomen om in december wederom een halve marathon te lopen in Siem Reap, Cambodja! Ik loop niet mee, maar je begrijpt dat ik deze initiatieven enorm toejuig!! (Is er ook een marathon op Mauritius?)

Ik ga lekker op de fiets erachter aan, hihi. Nog een pokke eind hoor, 21 km, maar ik ga foto's maken en vlaggetjes uitdelen aan al die schattige Cambodjaanse kindertjes. We baalden er allemaal van dat we het afgelopen jaar daar nou net geen foto's van konden maken. We laten vlaggetjes maken in China en die nemen we mee.

Doet me in ieder geval deugd dat de heren lekkere warme landen hebben uitgezocht om te rennen. Mij hoor je niet klagen! Enne... had ik verteld dat Linn en Joni hier dinsdagavond aankomen?

De rest van de foto's kan je hier vinden!