Bekende (winter)luchtjes

Ken je dat? Van die typische geurtjes die langzaam omhoog je neus in krinkelen? En die zo bekend zijn dat je met je ogen dicht ze gelijk herkend?

Zo liep ik vandaag in de stad. Ik wilde naar de bloemenmarkt want mijn vaas had al veel te lang zonder inhoud op tafel gestaan. Ik liep de metro in en naast mij stond een wat ouder Chinees echtpaar. Allebei gekleed of ze naar de Noordpool op weg waren. Op zich is dat al bijzonder als ik jullie vertel dat de temperatuur vandaag rond de 25 graden schommelde! Ik staarde de grote duisternis in en neuriede heel zachtjes mee met the Red Hot Chili Peppers. Ondertussen was ik ook aan het bedenken welke bloemen ik op de vaas wilde hebben. En toen gebeurde het...TIJGERBALSEM!

Wat is dat toch met mijn Chinese medemens dat ze altijd en overal TIJGERBALSEM op willen smeren?? Een typisch winters geurtje die ik uit duizenden herken. De penetrante lucht verspreidde zich als een olievlek door de metro. Bij het eerste station Jordan kwam er een zitplekje vrij. Ik zit...naast me...opnieuw TIJGERBALSEM!

Op weg van de metro naar de bloemenmarkt liep ik achter een roedeltje oude Chinese vrouwtjes. Al lachend en kakelend liepen de dametjes heerlijk iedereen in de weg, gehuld in een grote wolk TIJGERBALSEM! Zelfs bij de bakker waar ik mijn lekkere eierkoeken kocht, was de geur vermengt met, jazeker, TIJGERBALSEM!

Ik kreeg een déjà vu!

Vroeger hadden wij thuis in mijn kinderjaren een baboe, een Indische nanny, rondlopen. Mama Lou, zo noemden we haar. Mama Lou was met mijn ouders mee overgekomen van Indonesië naar Nederland en ze heeft zo'n 60 jaar bij ons thuis gewoond. Ze was een tweede moeder. Mama Lou regelde en deed van alles thuis. En heel begrijpelijk, maar dat snap ik nu pas, was de overgang van Java naar (of all places) het platteland van Nunspeet best moeilijk voor haar.

Mama Lou met mij

Zo had ze een bloedhekel aan de geur van mest! En dat is nou net iets waar ze veel van hebben in Nunspeet, mest. En om die lucht te verdrijven liep Mama Lou rond met een zakdoek gedrenkt in de au d'cologne 4711. Die hield ze dan strak tegen haar neus en schraapte dan veelvuldig haar keel om aan te geven dat ze het buiten vond stinken. De flessen 4711 waren dan ook niet aan te slepen! En aan de ritjes in de auto met Mama Lou heb ik mijn meeste herinneringen...een zakdoek vol met 4711, de raampjes potdicht en de verwarming op max...Tot op de dag van vandaag kan ik spontaan misselijk worden van de 4711 lucht...

Op de een of andere manier staat de geur van TIJGERBALSEM voor mij gelijk aan de lucht van 4711...er is in de winterperiode in Hongkong geen ontkomen aan. Maar ook vergeten herinneringen komen weer terug, dankzij de TIJGERBALSEM!


Have a nice day!

Finish Line

Ik kon het niet laten....


Have a nice day!

Grote deur, kleine deur

Je blijft je verwonderen. Ook al is het pas 8 november, de kerstvoorbereidingen zijn hier in HK al volop aan de gang. Hier en daar gaan de lichtjes weer aan en worden de winkelcentra opnieuw uitgedost met kerstdorpjes. Ze zijn nog niet helemaal af dus zodra het zover is, zal ik zeker foto's plaatsen.

Maar voor nu... Ocean Terminal. Op de begane vloer, waar een heel kinder winkelcentrum staat, zie je de leukste dingetjes. Dat viel me pas het afgelopen weekend op!

Ook waren we in Elements afgelopen vrijdagavond. Gezellig naar de film RED geweest en daarna nog een drankje gedaan met uitzicht op de ijsbaan. Schattige kleine meisjes waren druk bezig hun uitvoering in te studeren. Echt schattig!

Have a nice day!

Nog 1 maandje!

Over precies 1 maand, op 5 december, lopen we weer de Angkor Wat Halve Marathon in Cambodja. Dat wil zeggen Jesse, Jos, Chiel en Pim. Ik niet. Ik ga de allereerste 10 kilometer van mijn leven lopen en daar ben ik best trots op! Nooit gedacht dat ik dat ooit zou doen!

De trainingen verliepen goed. De stemming zit er goed in. De tickets plus hotel zijn geboekt! En het diner op zaterdagavond staat al gepland bij de ouders van Lily. Zij heeft alles voor ons geregeld en haar ouders starten deze maand een restaurantje in Siem Reap. Geweldig!

Chiel moet nu rust houden maar ik weet zeker dat hij over een maand weer fris en fruitig aan de start staat. Bij gebrek aan een partner die met mij 10 kilometer wil lopen moet ik alleen er tegen aan. En dat vind ik niet eens erg. Mijn doel is om te genieten en om de race uit te lopen. En al doe ik er 2 uur over, het maakt me niets uit. Tasje om met fotocamera en vooral genieten van alles en heel veel foto's maken! Ik kan niet wachten tot dat ik ook van die kindjes zie die je een 'high five' willen geven en je lachend aanmoedigen!

Ik ga van het weekend maar eens op stap om te kijken of ik vlaggetjes kan vinden die we mee kunnen nemen en weg kunnen geven aan die kindjes. En we moeten nog steeds leuke T-shirts bedenken! Maar wat een heerlijk vooruitzicht!


Have a nice day!

The One and Only

Echt me gek shoppen heb ik al heel lang niet gedaan. Het klinkt ongeloofwaardig maar het is toch echt zo. Zelfs ik krijg zo nu en dan last van een shop-overkill. Dus we zijn op zoek naar wat nieuws. En dat bedoel ik dan ook letterlijk. Wat ik echt leuk vind is om nieuwe winkeltjes of restaurants te bezoeken. Kijken wat ze hebben, of het eten me aanspreekt, of de sfeer in zo'n restaurantje leuk is, kortom ik doe vooronderzoek.

En omdat alleen op vooronderzoek gaan niet zo gezellig is als met z'n tweetjes, lopen Mickey en ik wat af. Het nieuwste winkelcentrum "The One" is gelukkig bij ons in de buurt, op slechts 5 minuten lopen.
Gisteren en vandaag hebben Mickey en ik alle tijd genomen om eens verdieping voor verdieping af te gaan. En dat was leuk!

De weg links is Nathanroad

The One heeft hele leuke winkeltjes, niet van de bekende merken waar we al zo veel van hebben, maar gezellige leuke kleine betaalbare winkeltjes. Bovenin is de 'sky-dining' gevestigd. 4 Restaurants waarvan we er nu 2 gezien hebben. Wooloomooloo, een steakhouse met terras en de verdieping eronder is een traditioneel Chinees restaurant. Daar hebben we aan dimsum gegeten. Erg lekker en spot goedkoop! Die andere 2 restaurantjes moeten nog bezocht worden! Maar vanaf het steakhouse hebben we al kunnen zien dat zij ook terrassen hebben!

Daarna zijn er wat verdiepingen met home-decoraties, matrassen, bedden en klein spul. Een verdieping met een bioscoop en natuurlijk ook nog 4 verdiepingen met kleding en schoenen.  En dan komen er 4 verdiepingen met kleine restaurantjes zoals een Vietnamees, Thai, Chinees, Sandwiches, Organisch, Vegetarisch, koffietentjes en theehuisjes, en ijs! Allemaal even leuk ingericht! Trendy en van deze tijd! En mocht al dat eten nou op je heupen gaan zitten, dan kan je gelijk door naar de sportschool die ook 2 verdiepingen in heeft genomen!

En in de kelder zijn 2 verdiepingen DigiWorld. Alles wat met computers, tv en stereos te maken heeft. Aan de mannen is dus ook gedacht! Wat ook opviel is dat er zoveel balkonnetjes zijn! Op elke verdieping kan je wel ergens naar buiten en van het uitzicht genieten! Heel slim gedaan van de project ontwikkelaar!

In het winkelcentrum heb ik een ijssalon gezien met een bijzonder concept! Frozen yogurts en toppings die je zelf mag samenstellen. Ik bedoel het is een 'self serve' ijs-salonnetje met buiten terras!

Het systeem is kinderlijk eenvoudig. Je trekt een bak uit de standaard. Je selecteert de smaak, dat is best wel moeilijk want er zijn genoeg heerlijke smaken...en vult hem zelf met een flinke hoeveelheid!

...dan loop je door naar de 'topping-bar' waar je kiezen uit tientallen verschillende toppings...en gooit er net zoveel op als je zelf wilt!

...laten wegen en betalen...

en dan is het genieten van je eigen gecreëerde ijsje!

Mijn Wii en ik

Ik had het een tijdje niet gedaan. Om precies te zijn, 340 dagen. Ik was er bang voor want elke keer als ik er aan begon kreeg ik op mijn kop van mijn digitale trainer...Maar gisteren ben ik dan toch maar onder de bank gedoken en heb ik het Wii balans bord afgestoft!

Met een zwaar hart heb ik de koffietafel aan de kant geschoven, heb ik mijn yogamatje uitgerold en heb ik het balans bord neergezet. Nu die knop nog indrukken...Om mezelf iets meer tijd te geven ben ik eerst naar het toilet gegaan, vervolgens nog een wasje in de machine gegooid, de afwas gedaan en toen stond mij niets meer in de weg...

Na een diepe zucht had ik eindelijk de moed bij elkaar gesprokkeld om dan toch de knop in te drukken die al groen flitsend mij liet zien dat het bord er helemaal klaar voor was. Ok. Wees dapper. Gewoon doen!

Het begon er al mee dat het bord mij op mijn (achteraf) veel te grote tv scherm, mij verwelkomde. Ietsjes sarcastisch en in grote letters stond er...'Hello uh...I forgot your name! Is has been 340 days ago...' Ja, ja, wrijf het er maar in! Ik heb het druk gehad! Voor dat ik het wist sprong het beeld over naar het volgende. Het wegen! Hmmm...minder...

Het poppetje dat mij moet voorstellen stapte slank op de weegschaal en toen ging de meter lopen. In een oogwenk stond ik in het 'rood' (=overgewicht) en veranderde mijn poppetje van slank naar dik! Heel erg motiverend moet ik zeggen maar niet heus. Daarom wilde ik dus niet op dat ding staan! In 340 dagen 8 pond aangekomen!! En alsof dat nog niet genoeg was hoorde ik van het bord..'you did not reached your goal, is it Ans?' Nee! Anders stond ik hier niet!

Na het wegen begon de bodytest en godzijdank viel die reuze mee. Mijn Wii-leeftijd is 33! Geluk bij een ongeluk anders had ik dat kreng echt het raam uit gemikt. En toen begon de werkelijke training...

Alle blokjes aerobics heb ik keurig afgewerkt en daarna was krachttraining aan de beurt. Als je zo'n blokje opent dan mag je 6 keer een oefening gaan doen. En dat klinkt helemaal niet erg. 6 keer maar! Moet lukken toch? Nou na 4 keer lag ik uitgeput op de grond. Ik kon niet meer! Ik heb nog geprobeerd om te smokkelen maar dat had het bord ook heel snel door. 'You gave up, didn't you! Come on, those muscles will not get in shape by itself!' Hoogst irritant!! Maar eerlijk is eerlijk, als je het goed doet geeft hij ook complimentjes!

Ik heb alles bij elkaar 30 minuten op dat bord gestaan. Maar vanmorgen deed elke spier in mijn lijf zeer! Ik kan met moeite mijn armen optillen en mijn zielige buikspieren hebben het vandaag moeilijk gehad. Vanmorgen heb ik hardgelopen naar de muur en terug maar halverwege waren mijn armen zo lam dat ik verder ben gaan lopen. Morgenavond moet ik weer op dat bord en ga ik vol goede moed mijn haat-liefde relatie met de Wii frontaal aan!


Have a nice day!

Op bezoek bij...

... Rina! Ze woont hier nog maar kort in Tai Po met haar man en kinderen. Vanwege het werk verhuisd. En wat woont ze daar geweldig!

Chiel zou met haar man naar China gaan dus ik ben gelijk maar meegereisd. Eerst per trein en daarna werden we opgepikt door ze met de auto. We hebben gelijk het nieuwe kantoor bewonderd en toen naar hun prachtige huis! Na de koffie gingen Chiel en Paul per minibus naar het treinstation op weg naar China.

Busje komt zo!

Het kleine dorpje, ik ben even de naam kwijt maar het is in de buurt van Tai Po, is gelegen tegen een heuvelrug. En de voordeur grenst aan een natuurgebied. Apen lopen rond, prachtig uitzicht over de vallei en de stilte overvalt je...Echt heel erg mooi!

En dan het huis!! Want het is een echt huis!! Om jaloers op te worden! Compleet met carport, achtertuin, grote woonkamer, echte keuken, echte grote koelkast (die ik even moest omarmen), veel grote ramen, open haard, 4 enorme ruime slaapkamers met inloopkasten en balkonnetjes! Voor Hong Kong begrippen ongekend! Tja het is het een of het ander, of je zit in het buitengebied in een kast van een huis of je zit midden in bruisend HK op een ieniemini flatje...

We hebben lekker op z'n Nederlands aan de koffie gezeten met cake, tips en ideeën uitgewisseld, gelachen, een broodje gegeten uit de broodbak machine en daarna zijn we naar Tai Po Market gegaan per minibus! Zo kon ik haar nog een marktje laten zien daar waar ze nog nooit was geweest! Ook zijn we even de tempel ingelopen die ineens voor ons opdoemde midden op de markt!

Het was verfrissend om met iemand te praten die hier nog maar net woont, alles met nieuwe ogen ziet, die per fiets boodschappen doet en van plan is te gaan kamperen in Sai Kung! Haar tienerkinderen vinden het geweldig hier, vinden de scholen helemaal gezellig, en ze zwemmen/fietsen/judo-en en wandelen wat af.

Het was een heel gezellige dag!


Have a nice day!

Wat hebben we gedaan...

Het afgelopen weekend is voorbij gevlogen!

Vrijdagavond hebben we nog lekker gegeten met Jos, Jesse en Mickey. Jos vloog die avond gelijk door naar NL. En Mickey was home alone omdat Jaap ergens in China aan het werk was.

Op zaterdag natuurlijk lekker bezig geweest met onze internet verbinding maar 's avonds zijn we weer met Jesse en Mickey gaan eten. Deze keer kwamen we terecht in The One. Een nieuw winkelcentrum net voor Knutsfort Terrace. We stapten de lift in naar de bovenste verdieping (30 hoog) waar Wooloomooloo is gevestigd. Prachtige lokatie, hele mooie inrichting en een super balkon! Daar hebben we lang gezeten en genoten van het uitzicht.

Op zondag zijn Chiel en ik naar Stanley afgereisd. Ik had gelezen over een militair ereveld van de 1ste en 2de wereldoorlog ergens midden in Stanley. Heel bijzonder.

Prachtig klein ereveldje met hele oude graven. Er zijn zelfs graven van gesneuvelden die op Nederlandse schepen voeren! We waren echt onder de indruk. Daarna zijn we lekker Stanley ingegaan voor een drankje en toen hebben we een wandelroute gepakt die ons aan de andere kant van Stanley bracht. Het was weer leuk om te doen en het weer werkte goed mee. 22 graden!

Die avond hebben Chiel en ik een hapje gegeten bij ons aan de over kant. Een vegetarisch Indiaas restaurant. Erg lekker en dus hebben we veel te veel gegeten. Ik heb de hele nacht last gehad van een volle buik!

En vandaag zijn Chiel en ik naar dr. Yeung Yeung geweest. Hij was doorgestuurd door onze eigen fysio-praktijk naar deze dame die gespecialiseerd is in de sportblessures. Lieve dame, super praktijk (gratis gebruik van laptops en verse vruchtendrankjes!) en zij heeft Chiel goed onderzocht. Ook is er een foto gemaakt van zijn voet en er was gelukkig geen fractuur te zien. Wel bleek dat hij een te korte grote teen heeft en waarschijnlijk is dat de oorzaak van alle problemen. Hij heeft rust nodig. De aankomende 3 tot 4 weken mag hij niet hardlopen en als hij begint moet dat met kleine afstandjes.

En vanavond hebben we een afscheidsetentje gehad van Ilse. Zij vertrekt over 2 weken voorgoed naar NL. Jammer. Eerst gegeten in Chunking Mansion en toen een kopje thee genomen boven in I-square. En we mochten op het terras! Mooie foto gemaakt van ons huisje!

Maar onze vrouwen-die-op-Kowloon-wonen-zijn-cool-club telt nog maar 2 leden! Hoog tijd om eens leden te gaan werven!

Have a nice day!

Hoogtepuntje(s) van de dag!

* Zie hier, ik heb internet!
* Vanmorgen in 48 minuten hardgelopen van de trap naar de muur en terug! 6,5 km!

Vanavond zal ik een uitgebreider verslagje doen. Nu eerst aan de koffie en dan met Chiel naar de dokter voor een x-ray...

Have a nice day!

Ik word er zoooo moe van...deel 2

Goed, waar waren we gebleven...O ja, we hebben nog steeds GEEN INTERNET!!!

Nadat we de 80 hkd hadden betaald zaten we nog steeds zonder internet. Chiel weer bellen om het transactie nummer door te geven. 'Bedankt' zei de dame, 'maar we krijgen ook nog 1683 hkd van u!' WAT?! 'You're kidding me right?', zei Chiel geirriteerd. Natuurlijk was de rekening opgestuurd naar het emailadres wat deze vriendelijke dame zelf had geblokkeerd. Beheerst maar nors zei Chiel 'OK' en hij heeft dezelfde minuut het geld overgemaakt. De dame had verteld dat we morgenochtend weer internet konden verwachten...

Rara politiepet, natuurlijk hadden we vanmorgen weer GEEN INTERNET!!

Getergd maar dankzij een goede nachtrust toch uiterst vriendelijk, belde Chiel weer met de dame van de PCCW. 'Ok, we hebben nu 4 betalingen achter elkaar uitgevoerd en dit alles zonder dat wij het kunnen controleren of het ook klopt omdat wij dus NIET op internet kunnen, wanneer krijgen wij nu internet?'
De dame begreep het helemaal. Ze zou het even gaan bekijken. Na een paar minuten kwam ze weer aan de telefoon. Aha ze zag waar het probleem lag! We hadden nog steeds geen internet omdat ze nog 200 hkd van ons kregen!

Toen zag ik Chiel wit wegtrekken, de adertjes kwamen weer kloppend opzetten, hij nam een diepe zucht en zei heel beheerst 'I want to speak with your manager!!' De dame vroeg waarom (?!) Nou omdat wij steeds als wij bellen een ander bedrag moeten betalen! Dat kan toch niet! Stel dat wij inderdaad nog een achterstand hebben, wat wij niet denken maar stel dat jullie gelijk hebben, waaarom telt dan niemand die bedragen bij elkaar op en geeft het totaalbedrag de eerste keer dan aan ons door? Waarom zijn het bedragen die wij niet begrijpen? Waar komt dat vandaan? Wie maakt hier nu een fout?!

Ze had een plan...als wij nou eens die 200 hkd overmaakten, dan zou zij over 1 uur terugbellen en met haar manager bespreken of wij niet maandag al (!) weer internet konden krijgen! Want als je bent afgesloten duurt het normaal gesproken wel een hele week voordat zij je weer aansluiten! Chiel begon te lachen. Nou dat klinkt als een plan zeg!

Maar het is natuurlijk gelul in de ruimte want vorige week kregen we wel dezelfde dag nog internet. Je kan boos worden maar het heeft geen nut. Deze mensen worden hier niet warm of koud van en feit blijft dat we internet willen hebben!

We werden inderdaad na een uur terug gebeld. Maandag worden we weer aan gesloten en Chiel krijgt een nieuw emailadres. En dat is heel handig...NOT! Zo kunnen wij NIET controleren of al die rekeningen wel kloppen en hopelijk heeft hij geen andere belangrijke email gekregen.

We dongelen dit weekend nog maar even door...

Wordt wederom vervolgd!



Have a nice day!

Ik word er zoooo moe van...

We zijn in een Chinese buraucratische molen terecht gekomen...

Ik heb me er in berust maar deze keer is het Chiel die pislink is! En dat is zo niet Chiel! Het begon allemaal gistermiddag rond 6 uur....

Ik heb de hele dag weer bonnetjes ingevoerd want omdat mijn oude computer was gecrasht, had ik een hele doos met bonnetjes waarvan de spreadsheets dus verdwenen waren. Er zat niets anders op dan per maand de bonnetjes opnieuw in mijn systeem te zetten. Ik keek er echt tegenop maar als je eenmaal bezig bent geeft het ook een opgeruimd gevoel.

Rond 6 uur wilde ik op internet. Even de mail checken...hmmm...geen verbinding. Vervelend maar niets nieuws. Hoe vaak ik die melding niet heb gekregen...roter herstart, geen verbinding. Computer herstart, geen verbinding. Balen. Chiel kwam thuis om half 8 en ik vertelde hem het verhaal. 'Laten we maar eerst eten, dan bel ik daarna wel met de PCCW' antwoordde hij.

Eenmaal weer thuis op de bank, pakte Chiel de telefoon en belde hij met de PCCW. Dat klinkt makkelijk maar dat was het niet! Hij stond echt een half uur in de wacht! Maar goed, toen kreeg hij dan eindelijk iemand van de technical support aan de lijn. Alles doorgemeten, knopjes aan, knopjes uit, snoertje eruit, snoertje erin en toen zei de beste man, 'oh, you didn't pay your bill, that's why there is no connection!'

Pardon? Niet betaald? Alles is betaald! Ja we hadden een rekening vergeten te betalen maar die is vorige week al betaald. Daarna hadden we ook weer internet. Ik begrijp het probleem niet, probeerde Chiel uit te leggen. Hij kon er niets aan doen, zei de man. We moesten bellen met de klantenservice. En die waren net naar huis, dus morgen moesten we maar bellen. Goh wat een verrassing. Als we nou niet een half uur in de wacht hadden gestaan...

Dus vanmorgen om 9 uur hing Chiel weer aan de telefoon. Ja het klopte, zei de dame van de klantenservice. We zijn afgesloten vanwege een rekening van 80 dollar (8 euro!) die nog niet betaald is! Wat?! We hebben vorige week nog gebeld met de PCCW en niemand had het over 80 dollar! Ja dat klopt, want dat is de rekening van oktober! Maar we hebben helemaal geen nieuwe rekening gekregen? Ja dat klopt, die hebben we gistermiddag per mail verstuurd. Maar ik kan niet bij mijn mail want jullie hebben alles afgesloten, zoals internet EN mijn mailadres van de PCCW! Ja dat klopt, we hebben het verstuurd via de mail van de PCCW. Ja maar daar kan ik niet bij!! Kunnen jullie niet een papieren rekening sturen dan? Ja dat klopt, we hebben een mailtje verstuurd! MAAR DAAR KAN IK NIET BIJ en de maand oktober is nog niet eens voorbij!!

Dit gesprek ging nog even door en ik zag de aders op Chiel's kale koppie kloppen. Hij was woest! Je kan met die mensen niet een normaal gesprek hebben. Ze blijven alles herhalen zoals het schijnbaar op hun 'bel-plan' staat. De 80 dollar is betaald en we mogen het morgen nog eens proberen. Tot die tijd gebruiken we de dongel maar en varen we mee op de gratis WiFi van de government...

Wordt vervolgd...

Have a nice day!

Beetje zielig

Ik heb het gehad...Ben er sacherijnig van...Ik lijd aan een chronisch tekort aan slaap! Die verdomde jetlag verpest mijn humeur!! 4 Uur slaap per nacht is te weinig!

Vannacht lukte het weer niet om in slaap te vallen. Pas tegen 4 uur voelde ik iets van vermoeidheid opkomen. Ik ben blijven liggen in bed en werd flink pissig dat Chiel's ademhaling wel rustig en regelmatig was. Hij lag heerlijk te slapen! Waarom hij wel en ik niet?

Om kwart over 8 schrok ik wakker. Chiel liep al gedoucht en wel door het huis want om 9 uur zouden we naar de fysio gaan. Chiel's voet wil maar niet beter worden en hij krijgt er steeds meer last van. Dus hoog tijd om dokter Benji eens op te zoeken. Het liefste was ik in bed gebleven met mijn bloeddoorlopen halfopen ogen maar  ik had beloofd om mee te gaan en hopelijk kan ik dan vanavond gewoon in slaap vallen op een normale tijd.

Wij dus naar dokter Benji (de man heet Kenji maar goed) beginnen ze pas om kwart voor 10! Potver. Ik had dus langer in bed kunnen blijven liggen...Of we dan terug konden komen. Ook goed. Ik heb me slaapwandelend gesleept naar de Illy coffee shop en daar hebben we eerst maar een bakkie genomen. Toen weer terug naar de fysio. Chiel werd meegenomen achter een gordijn en ik zat te knikkebollen op een te klein en te hard bankje in de wachtkamer.

Na een goed halfuur werd ik opgehaald door dokter Patrick. (Benji was er niet.) Ik mocht gezellig naast Chiel zitten terwijl hij eerst van die elektroden op zijn voet kreeg voor 10 minuten, toen 10 minuten koelen en daarna kreeg hij nog een massage. Hij voelde zich echt zielig dus mentale steun van mijn kant zou fijn zijn. Maar ik voelde me ook zielig dus dat werkte tegengesteld. Maar goed.

Hij moet nu a.s. maandag naar de collega van dokter Patrick. Dan wordt er een foto gemaakt want Patrick is bang dat er ergens een haarscheurtje zit. Aan de ene kant kan Chiel namelijk wel springen zonder pijn en aan de andere kant kan hij ineens pijn krijgen als hij van de bank opstaat! En de pijn trekt door naar zijn enkel. Voor nu daarom niet hardlopen, niet te veel wandelen en rusten. Zodra hij weer pijn heeft een icepack erop doen. Maandag weten we meer...

Have a nice day!

Van alles wat

We zijn vandaag precies een week thuis. Alles gaat z'n gangetje maar alleen met die jetlag wil het niet echt lukken. Ik zit nog steeds 's nachts klaar wakker te wezen en overdag overvalt de slaap. Ik geef er niet aan toe maar het is wel erg lastig.

Verder zakt het kwik hier flink. Was het vorige week bij aankomst nog 28 graden, vandaag en de rest van de week is de maximum temperatuur zo'n 22 graden. Vanmorgen 17! Chiel wilde gelijk profiteren van deze Hollandse temperaturen en een flink eind rennen maar hij kwam weer thuis met een pijnlijke voet. Niet goed dus...nog langer rust houden dan maar.

Gisteren hebben we Jos (uit zuiderlijk Nederland!) weer gezien. Hij is hier voor 2 dagen om de beurs te bezoeken met wat collega's. Helaas was Rita thuis gebleven, snik. Wij hebben ze opgehaald uit het hotel en zijn lekker Chinees gaan eten met z'n allen. Heel gezellig. Vanavond weer! Maar dan Thai's...

De reis naar Cambodja is geregeld. Tickets zijn binnen en ons hotel in Siem Reap is geboekt. Van 2 tot 6 december zijn we er even tussen uit. Jos, Jesse en Pim zijn er dan ook dus dat gaat gezellig worden! Ik moet nodig weer trainen voor mijn 10 kilometer loop maar die ellendige jetlag gooit steeds roet in het eten...

En dan heb ik nog met Jesse naar een potentieel nieuw flatje voor hem gekeken. Dichter bij zijn kantoor. Leuk klein flatje waar wel een hoop aan moet gebeuren maar voor hem perfect. En de lokatie is 'unbeatable' precies tegenover de Yuppie Sauna! Zal mij niet verwonderen als hij gelijk een jaarabonnement neemt, hihi. Ik heb de rol van binnenhuisarchitect op me genomen dus de aankomende weken ben ik van de straat!


Have a nice day!

TripAdvisor

TripAdvisor is een website waar je als consument advies kan inwinnen. Reizigers schrijven over hun ervaringen. Of het nou gaat over het hotel, de reisbureaus, restaurants of een vakantiehuisje wat je huurt. Heel handig en best betrouwbaar aangezien de consumenten deze 'reviews' schrijven. Zo kan je op je gemak eens nalezen of wat zo'n hotel je belooft, ook inderdaad waar is. En het desbetreffende hotel krijgt deze informatie dus ook. Aan hun of ze er iets mee doen of niet.

Bij elke trip die wij maken, lees ik voordat ik het hotel boek wat ik op het oog had, deze reviews. Heel handig. Mocht het iedereen nou tegenvallen, dan ga ik op zoek naar iets anders. En staat dat hotel inderdaad op die plek of heeft het hotel het mooier afgespiegeld dan het in werkelijkheid is?

Zo heb ik dus ook een review geschreven over ons hotel in Sydney. Ik was namelijk niet blij. De prijs/kwaliteit verhouding was bij dit hotel, in mijn ogen, helemaal zoek. Ik kreeg net een mailtje van deze website dat mijn review (en natuurlijk de reviews van anderen die eerder geschreven waren) meer dan 100 keer was bekeken en dat het dus zinnig is om je ervaringen te delen.

Ik ben gelijk naar de website gegaan en heb de nieuwe reviews gelezen. En toen dacht ik 'hoe is het mogelijk?' Boven mij stonden al 10 andere verhaaltjes. De een zag hetzelfde wat ik zag, en de ander zag het tegenover gestelde! Hoe kan dat nou?

Wat voor de een een onoverkomelijk probleem is, daar haalt de ander zijn schouders over op. Zo blijkt maar dat alles subjectief is en dat we allemaal met gekleurde lenzen het leven bekijken.
Interessant nietwaar?

Have a nice day!

Naar...heel naar...

Vandaag alweer zo'n hele vervelende dag gehad...

Vannacht (weer) geen meter kunnen slapen. Chiel zat al op de bank tv te kijken toen ik om 3 uur vannacht wakker werd van een knorrende maag. Plakje ontbijtkoek gegeten, kopje thee gedronken en om 6 uur vanmorgen toch weer naar bed gegaan. Natuurlijk was ik daarna niet wakker te krijgen...Chiel moest me echt wakker schudden om 11 uur omdat we om 12 uur hadden afgesproken met Mickey en Jaap.

Na een kwartier als een zombie rechtop te hebben gezeten ging het beter. Onder de douche de slaap uit de ogen gewreven, aangekleed en precies om 12 uur kwamen we de lift uit. Mickey en Jaap zaten er al en toen op weg naar Lamma Island.

Het was zalig! Het vakantiegevoel sloop binnen. Bootje op, bootje af. Zonnetje en een superweertje! Heerlijk gegeten bij Lamma Hilton. We zagen de visjes zwemmen in het water vanaf het terrasje en na verloop van tijd kachelden we opnieuw naar de ferry om door te varen naar Aberdeen.

Ik zag trouwens een oud vrouwtje op hetzelfde bankje zitten die ik 5 jaar eerder op de foto had gezet! Wat grappig. Toen dacht ik al dat ze 101 jaar oud was dus kan je nagaan!

November 2005, mevrouw met rieten hoed in de hand...

Oktober 2010, kijk eens wie er rechts zit?

In Aberdeen aangekomen, stapten we van de boot af om gelijk weer op een andere boot te stappen. Deze tocht ging door de haven naar het Jumbo Restaurant.

Die restaurants daar kan je gewoon vergeten maar het Top Deck is geweldig. Lekker hangen op zo'n lounge bank met een gekoeld wit wijntje, wat wil een mens nog meer?

We hebben daar een paar uur gezeten. Niets doen. Beetje kletsen en hangen en vooral bootjes kijken. En daar komen wat gigantische boten voorbij! Enig.

Pas toen de zon was ondergaan en de bediening niet meer is top conditie was, zijn we op het volgende bootje gestapt naar de taxi standplaats. Taxi in en op naar onze kant. Eerst de McDonalds in voor een vette hap en toen naar huis.

Morgen krijg ik de pest-controle op bezoek (service van de Pinnacle) en daarna op stap met Jesse en later gaan we lunchen met Chiel.

En dan krijg ik nog steeds vragen zoals 'wat doe je nou dan zo'n hele dag in HK?'....Nou dit dus!
Have a nice day!