Geleend van www.distractify.com
Thursday, November 14, 2013
Even lachen
Na alle ellende van de afgelopen tijd, is het echt even tijd om van de stoel af te vallen van het lachen. Ik had al eens eerder een post geschreven over het Chinglish. Maar deze zijn weer waanzinnig goed! Oh, ik had net echt buikpijn van het lachen!
Geleend van www.distractify.com
Geleend van www.distractify.com
Wednesday, November 13, 2013
Drama
Hier worden we gebombardeerd met de vreselijke beelden uit de Filipijnen. Afschuwelijk. Als je de beelden ziet lijkt het wel of er een atoombom op de Filipijnen is gegooid. En nu wordt ook weer duidelijk waarom ze hier in HK altijd zo voorzichtig zijn en dat ze waarschuwingen hebben voor elk weertype.
Het voelt zo raar. Ik ben met Lody nog naar de Filipijnen geweest toen ze hier op vakantie was...
In Hong Kong zijn heel wat Filipijnen werkzaam. Zo rond 140.000! En het overgrote deel daarvan werkt als huishoudster, privé verpleegster of als kindermeisje. Ook in de restaurants, barretjes en in Hong Kong Disneyland zijn de Filipijnen werkzaam. Het is dus geen wonder dat bij een heleboel van deze groep, zich hoogst waarschijnlijk een persoonlijk drama afspeelt.
Deze dames en heren laten hun gezin achter in de Filipijnen om overzee geld te verdienen. Daar onderhouden ze hun familie mee. Vaak laten ze hun kinderen achter bij oma en opa of bij een zus of broer. Zelfs met een universitaire opleiding, verdien je hier meer in de huishouding dan thuis in de Filippijnen.
Ik zag vanmorgen op internet dat vele mensen in de Filipijnen nu via Twitter, hun familie elders op de wereld, op de hoogte proberen te houden. Zo zag ik ook een filmpje van een man die vertelde dat een dochtertje van een zus, is omgekomen tijdens de typhoon terwijl ze bij hem woonde. Hartverscheurend.
Je ziet hier nu ook overal, als je daar op let, Filipijnse dames bellen in de winkels, op straat of op een bankje in het park, waarvan een heleboel in tranen zijn. Te zielig. Het Rode Kruis Hong Kong heeft een noodlijn geopend speciaal voor deze groep die op zoek zijn naar hun familie.
Tuesday, November 12, 2013
Hairy Crab
Het hairy crab seizoen is aangebroken en overal zie je de kleine stalletjes en winkeltjes weer oppoppen waar de krabbetjes worden verkocht. Keurig naast elkaar met hun pootjes vastgebonden liggen ze te wachten op hun lot.
Honky's zijn nogal verslaafd aan deze lekkernij en aan het gehele proces hoe je zo'n krabbetje moet eten. Want veel is het niet. Een hoop gedoe om een ieniemini stukje vlees. En het duurt eeuwen voordat je kan zeggen dat je de krab helemaal op hebt. Maar dat is nog niet eens het belangrijkste. Het gaat vooral om de 'roe'. De hom en kuit van zo'n krab, als dat zo heet. En de beste krab komt uit Shanghai. Uit het Yangcheng Lake (阳澄湖) en die krab wordt overal heen geëxporteerd!
Lydia had een emmer vol krab gekregen van haar collega die speciaal naar Shanghai was gegaan om de krab te halen en die wilde ze graag met ons delen! Want dit jaar is een super jaar qua krab zo wordt gezegd. Dus er werd een dag geprikt en afgelopen zondag was het zover.
En ik moet zeggen, de krab was groter dan normaal, het vlees erg zoet en de roe overdadig! Echt lekker. Er is ook weer bekeken of het vrouwtje of het mannetje beter smaakte. Ik heb geen idee, maar volgens de anderen is het vrouwtje beter. Volgens iedereen is de krab van dit jaar super! 'It's gonna be hard to beat this taste" zeiden ze allemaal. Dus... Bij deze... Ga voor de krab!
Behalve de krab maakten we allemaal 1 gerecht. Ik mocht natuurlijk pavlova maken en Chinese aubergine. Rain maakte de krab en een drunken chicken, die heel erg lekker was! Silla maakte Dan Dan Noodles en Pam heeft 4 flessen Chinese Yellow Wine meegenomen die opgewarmd moesten worden, dus strikt genomen heeft ze ook achter het fornuis gestaan ;-)
(moet misschien even uitleggen dat na 4 flessen wijn een discussie begon over het geloof...heel interessant maar altijd met een open eind)
Het was heel erg gezellig en erg lekker. Voor Tiff, de dochter van Pam, kon het niet snel genoeg gaan. Zij zat er voor de pavlova! "The best in town"' zoals ze zei. Of ik niet een koffietentje kon beginnen met alleen maar pavlova's, hihi.
Honky's zijn nogal verslaafd aan deze lekkernij en aan het gehele proces hoe je zo'n krabbetje moet eten. Want veel is het niet. Een hoop gedoe om een ieniemini stukje vlees. En het duurt eeuwen voordat je kan zeggen dat je de krab helemaal op hebt. Maar dat is nog niet eens het belangrijkste. Het gaat vooral om de 'roe'. De hom en kuit van zo'n krab, als dat zo heet. En de beste krab komt uit Shanghai. Uit het Yangcheng Lake (阳澄湖) en die krab wordt overal heen geëxporteerd!
Lydia had een emmer vol krab gekregen van haar collega die speciaal naar Shanghai was gegaan om de krab te halen en die wilde ze graag met ons delen! Want dit jaar is een super jaar qua krab zo wordt gezegd. Dus er werd een dag geprikt en afgelopen zondag was het zover.
En ik moet zeggen, de krab was groter dan normaal, het vlees erg zoet en de roe overdadig! Echt lekker. Er is ook weer bekeken of het vrouwtje of het mannetje beter smaakte. Ik heb geen idee, maar volgens de anderen is het vrouwtje beter. Volgens iedereen is de krab van dit jaar super! 'It's gonna be hard to beat this taste" zeiden ze allemaal. Dus... Bij deze... Ga voor de krab!
Behalve de krab maakten we allemaal 1 gerecht. Ik mocht natuurlijk pavlova maken en Chinese aubergine. Rain maakte de krab en een drunken chicken, die heel erg lekker was! Silla maakte Dan Dan Noodles en Pam heeft 4 flessen Chinese Yellow Wine meegenomen die opgewarmd moesten worden, dus strikt genomen heeft ze ook achter het fornuis gestaan ;-)
(moet misschien even uitleggen dat na 4 flessen wijn een discussie begon over het geloof...heel interessant maar altijd met een open eind)
Het was heel erg gezellig en erg lekker. Voor Tiff, de dochter van Pam, kon het niet snel genoeg gaan. Zij zat er voor de pavlova! "The best in town"' zoals ze zei. Of ik niet een koffietentje kon beginnen met alleen maar pavlova's, hihi.
Sunday, November 10, 2013
Scary
We weten allemaal dat de gemiddelde taxi chauffeur hier in Hong Kong slechts 1 hersencel heeft. We zijn er nu ook achter dat de gemiddelde buschauffeur dat ook heeft.
Gisteravond wilden Chiel en ik gaan eten. Het plan was om naar K11 te gaan omdat daar tegenwoordig een Pizza Express zit en we enorme trek hadden in een pizza. Dus wij met de rolstoel op weg.
We liepen op Modyroad net voorbij het Wing On plaza. Onder de flyover is een busstation. En als je rechtdoor wil moet je de inrit van het busstation oversteken. Ik erger me altijd enorm als ik zie dat de auto's en/of bussen zo gaan staan dat er geen voetganger meer door kan en gisteravond was dat ook het geval. De stoplichten stonden op rood voor het verkeer dus wij zouden normaal gesproken moeten kunnen oversteken.
Maar zoals ik al zei, de (bus)chauffeurs hier hebben schijt aan voetgangers. Ze gaan zo staan dat zij gelijk door kunnen rijden als het op groen springt en de voetgangers hebben pech. Die wachten maar. Nog sterker, er was eerst wel ruimte voor de voetgangers maar de buschauffeur in kwestie, zag ons aankomen en trok nog even op zodat die ruimte verdween als sneeuw voor de zon. Hufter!
Ik keek hem nog aan, weet zeker dat hij ons zag, maar de chauffeur deed net of hij ons niet zag. Er zat niets anders op om achter de bus langs te lopen om de stoep op te gaan. En net toen wij tussen de bus en de stoep reden, trok hij op en maakte een te krappe bocht!
We zaten klem! Hij gebruikte zijn spiegels niet en trok gewoon op! Potver! Ik trok uit alle macht aan de rolstoel, probeerde mijn eigen benen te redden, en toen bleef de bumper van de bus in Chiel's wiel hangen! De rolstoel werd een stukje meegesleept!
Ik ben nog nooit zo bang geweest! Ik heb de rolstoel los kunnen rukken, zette Chiel op de stoep en rende achter de bus aan die moest wachten voor het stoplicht. Ik bonkte op de deur en de chauffeur keek verschrikt op!
Hey!!! You could have killed us!!! Use your damn mirrors!! Chiel kwam er ook aan rollen en vroeg de chauffeur of hij wel een rijbewijs had. De man zei niets en deed alleen of hij niets hoorde en niets gezien had. Toen we een foto maakten van het nummerbord, toen kon hij ineens wel reageren, I have to take the corner! Ja, dat zal maar je moet wel je ogen gebruiken!
Hij reed door en toen zagen we pas de schade aan de rolstoel. Het rechter wiel is helemaal ontzet en zo krom als een hoepel. We hebben geluk gehad dat we zelf niets hebben en dat het wiel er niet vanaf getrokken was.
We hebben eerst 5 minuten tegen elkaar aangehangen en ik heb nog nooit zo gehuild. We zijn ook gelijk naar huis gegaan. Bij mij was de trek gelijk over. Maar Chiel vond het beter om langzaam aan naar de Thai op het plein te lopen en nu maar hopen dat het wiel er niet van af valt. Daar hebben we iets gegeten, allebei stil van de schrik.
De rolstoel kunnen we weg gooien. Die doet het niet meer. Maar wij hebben gelukkig niets. En dat is het belangrijkste. Morgen naar de politie want van de schrik hebben we niet gezien van welke busmaatschappij deze bus was om een klacht in te dienen.
Gisteravond wilden Chiel en ik gaan eten. Het plan was om naar K11 te gaan omdat daar tegenwoordig een Pizza Express zit en we enorme trek hadden in een pizza. Dus wij met de rolstoel op weg.
We liepen op Modyroad net voorbij het Wing On plaza. Onder de flyover is een busstation. En als je rechtdoor wil moet je de inrit van het busstation oversteken. Ik erger me altijd enorm als ik zie dat de auto's en/of bussen zo gaan staan dat er geen voetganger meer door kan en gisteravond was dat ook het geval. De stoplichten stonden op rood voor het verkeer dus wij zouden normaal gesproken moeten kunnen oversteken.
Maar zoals ik al zei, de (bus)chauffeurs hier hebben schijt aan voetgangers. Ze gaan zo staan dat zij gelijk door kunnen rijden als het op groen springt en de voetgangers hebben pech. Die wachten maar. Nog sterker, er was eerst wel ruimte voor de voetgangers maar de buschauffeur in kwestie, zag ons aankomen en trok nog even op zodat die ruimte verdween als sneeuw voor de zon. Hufter!
Ik keek hem nog aan, weet zeker dat hij ons zag, maar de chauffeur deed net of hij ons niet zag. Er zat niets anders op om achter de bus langs te lopen om de stoep op te gaan. En net toen wij tussen de bus en de stoep reden, trok hij op en maakte een te krappe bocht!
We zaten klem! Hij gebruikte zijn spiegels niet en trok gewoon op! Potver! Ik trok uit alle macht aan de rolstoel, probeerde mijn eigen benen te redden, en toen bleef de bumper van de bus in Chiel's wiel hangen! De rolstoel werd een stukje meegesleept!
Ik ben nog nooit zo bang geweest! Ik heb de rolstoel los kunnen rukken, zette Chiel op de stoep en rende achter de bus aan die moest wachten voor het stoplicht. Ik bonkte op de deur en de chauffeur keek verschrikt op!
Hey!!! You could have killed us!!! Use your damn mirrors!! Chiel kwam er ook aan rollen en vroeg de chauffeur of hij wel een rijbewijs had. De man zei niets en deed alleen of hij niets hoorde en niets gezien had. Toen we een foto maakten van het nummerbord, toen kon hij ineens wel reageren, I have to take the corner! Ja, dat zal maar je moet wel je ogen gebruiken!
Hij reed door en toen zagen we pas de schade aan de rolstoel. Het rechter wiel is helemaal ontzet en zo krom als een hoepel. We hebben geluk gehad dat we zelf niets hebben en dat het wiel er niet vanaf getrokken was.
We hebben eerst 5 minuten tegen elkaar aangehangen en ik heb nog nooit zo gehuild. We zijn ook gelijk naar huis gegaan. Bij mij was de trek gelijk over. Maar Chiel vond het beter om langzaam aan naar de Thai op het plein te lopen en nu maar hopen dat het wiel er niet van af valt. Daar hebben we iets gegeten, allebei stil van de schrik.
De rolstoel kunnen we weg gooien. Die doet het niet meer. Maar wij hebben gelukkig niets. En dat is het belangrijkste. Morgen naar de politie want van de schrik hebben we niet gezien van welke busmaatschappij deze bus was om een klacht in te dienen.
Saturday, November 09, 2013
Bo Innovation
Na al die jaren waren we er nog nooit geweest. Maar waarschijnlijk omdat het uit de richting ligt, nogal aan de prijs is en ze werken met wachtlijsten, kortom te veel moeite om een happie te eten.
Nou hadden we wat verjaardagen te vieren. Lydia zag Sara afgelopen woensdag gezien, en Pam was gisteren jarig. Silla leek het een goed plan om daar de dames te verrassen en zo geschiede. Ze belde anderhalve maand geleden voor een tafel en we konden vrijdagavond terecht! Super!
Het restaurant Bo Innovation is nogal een begrip. De chef Alvin Leung jr. maakt 'deconstructed food' een beetje a la Heston Blumenthal. Hij heeft zelfs tv programma's zoals de Maverick Chef en doet dat in Hong Kong, Singapore, Indonesië en Thailand. We zaten dus niet bij de eerste de beste aan tafel! Elk gerechtje werd uitgebreid uitgelegd door het personeel. En het zit in heel leuk buurtje in Wanchai met een pracht van een balkon!
We begonnen met deze HK klassieker als vervanger van het stukje stokbrood. Op elke hoek van de straat kan je deze wafels kopen. Altijd een zoete lekkernij maar hier waren de balletjes gevuld lente ui en pancetta.
Eerste gang Moa Tai Sour
Moa Tai is een Chinese rijstwijn die Chiel en mij sterk doet denken aan spiritus. Chiel zegt altijd, hiermee moet je de ramen schoonmaken en vooral niet drinken. De moa tai wordt veel gedronken op bruiloften en feestjes en iedereen neemt een borrelglaasje van deze drank en dat moet in 1 keer achterover geslagen worden.
Deze Moa Tai Sour was echter zalig en werd opgediend in de Emperor's cup. Prachtig zag het eruit! Zoals de naam al zegt, zat er onderin een schuimlaagje die een beetje zuur was en smaakte naar citrus.
Tweede gang Caviar - smoked quail egg, crispy taro
Het werd prachtig opgediend. De ei-nestjes kwamen in een zilveren boom op tafel. Het was ongelofelijk lekker. Het kwartel eitje was zacht gekookt, de caviaar met het bladgoud een beetje zoutig en het nestje was lekker knapperig!
Derde gang Dan Dan Noodles - chilipepper, pine nut, crispy egg noodles, preserved chinese mustard, iberico ham 36, ikura, green apple.
Dan Dan Noodles krijg je normaal gesproken als soep. Een van onze favoriete gerechtjes bij de Chinees. Lekker pittig en de soep smaakt een beetje naar pindasoep. Dit kleine gerechtje was heel bijzonder en heel erg lekker!
Vierde gang Scallop - shanghainese 'jolo' sauce, crispy woba, sugar snap peas.
Ja, dit was wel een toppertje. De scallop in de wat zoete pittige saus, de knapperige rijst, het klopte perfect!
Vijfde gang Molecular - 'xiao long bao'
Xioa long bao is de dimsum waar gehakt en soep inzit. Dat heerlijke dimsummetje waar je heel gemakkelijk je mond aan kan verbranden omdat je niet verwacht dat de soep er in, zo allemachtig heet kan zijn! Deze Xioa long bao is anders...de soep, het gehakt, alles smaakt zoals het zou moeten zijn, behalve dat het er anders uitziet! Het rode streepje is de azijn met gember smaakt waar je normaal gesproken je xioa long bao in zou moeten dopen.
Zesde gang Tomato - 'pat chun' chinese vinegar, fermented chinese olives 'lam kok', marshmallow with green union
Het rechter tomaatje had zich volgezogen met een soort van Chinese balsamico azijn. Het middelste tomaatje was heerlijk zoet en de marshmallow smaakte echt naar lente uitjes! Heel bijzonder!
Zevende gang Red Fish - yunnan ham, mandarin peel, potato, shiitake mushroom, onion puree
Saai om te zeggen maar ook dit gerechtje was zalig!
Achtste gang Rock Lobster - sichuan hollandaise, chili, chinese leek dumpling, charred corn
De favoriet van iedereen!
Negende gang Sweetbread - oyster sauce, artichoke, pickled pearl onion, spring onion
Ik vond het heerlijk! Sweetbread klinkt in het engels erg lief maar ik wist dat dit zwezerik betrof. Ik heb het nieuws maar niet verteld aan alle Chinese vrienden ;-) Het blad was oesterblad. Je neemt een hap en het smaakt echt naar oesters! Super gerechtje!
Tiende gang Organic 'Long Jiang' Chicken - 7 years aged acquerello rice, yellow chicken stock, wooden fungus, sand ginger
Eindelijk het hoofdgerecht. Ik vond het erg lekker maar de rest van de tafel was er niet zo over te spreken. De rijst was te 'creamy' vonden ze. Mij maakte het niets uit. Het was lekker! Alhoewel het voor mij gewoon risotto met kip was. Wist trouwens niet dat je 'oude' rijst kon maken...
Elfde gang Almond - genmai, okinawa black sugar, cinnamon
Toetje! Onvoorstelbaar lekker! Zeg maar amandel pudding met een zoetig soepje. Super!
Twaalfde gang Coconut - palm sugar, young coconut, chocolate, pineapple
1 Toetje is ook maar alleen, dus we kregen nog een dessert! Dit was echt te gek voor woorden! Palm suiker ijs was zalig, de glimmende witte balletjes rechts en links waren een soort van schuimpjes, de witte balletjes achteraan, moest je in 1 keer je mond doen en oppassen want die knapten in je mond, vol met heerlijke coconut smaak. We kregen ook nog blokjes ananas maar die ben ik vergeten er op te zetten.
Dertiende gang Eight Treasures
En als klap op de vuurpijl werden er nog prachtige kooitjes met kleine hapjes neergezet voor bij de thee. Alsof we niet genoeg hadden aan die twaalf gangen!
Dit was echt een belevenis! Super!
Subscribe to:
Posts (Atom)
Linkwithin
