De laatste dagen was er storm aangekondigd in het nieuws en de krant. Zelfs het zwembad bij ons in de flat was gesloten vanwege deze waarschuwingen.
Chiel en ik vonden het al zo verdacht rustig toen wij gisteren over de bloemenmarkt liepen om voor moederdag een bloemetje te kopen voor mij.
Normaal gesproken is het nooit stil of rustig in Hongkong maar het leek wel of iedereen thuis was gebleven.
Het regende wel, maar het waren meer buitjes. Het gaat even heftig en dan stopt het weer. De temperatuur blijft rond de 28 graden alleen de luchtvochtigheid is killing. Je loopt naar buiten en binnen 1 minuut ben je kleddernat. En dat terwijl het droog is!
Vandaag belde Chiel op rond lunchtijd. "Hoe is het weer bij jou?", vroeg hij. "Hier is het vreselijk aan het stormen. De regen komt zowat horizontaal voorbij en het waait als een gek!"
Op dat moment was hier nog niets aan de hand. Ik had nog niet neergelegd of het begon vreselijk te stormen.
De regen ontnam het zicht wat ik normaal gesproken heb op de flat. De wind loeide als een gek om de flat, en ik kan je verzekeren dat als je op de 27ste verdieping zit, je toch iets onrustig wordt.
De bui die Chiel al had gehad, was nu in Hongkong. Het leek wel een horrorfilm!
En net keek ik naar het nieuws. Dit was de ergste storm van dit jaar. Op de piek van de storm had het "hurrican"sterkte!
Containerschepen waren als kaartenhuizen omgeblazen, grote bomen ontworteld en boven op auto's gevallen, overstromingen in de tunnels, bamboesteigers in elkaar gestort, en hele huizen omver gewaaid en 1 man dood en 2 zwaar gewond.
En dan te bedenken dat de typhoons nog moeten komen!