Sengigi, Lombok

Het is alweer woensdag 13 febr. Om 12 uur zijn we opgehaald per speedboot en weer naar Lombok terug gebracht. Hier blijven we 2 nachtjes. De laatste nacht is eigenlijk geen nacht want om 3.30 am mogen we weer opstaan om naar het vliegveld te gaan.

Het is wederom een prachtig hotel. Alles is open zoals je verwacht van een tropisch hotel op een tropisch eiland. Er zijn nu ook weinig gasten vanwege het laag seizoen. En wat er wel aan gasten rond loopt zijn Duitsers. In alle soorten en maten!
Vooral veel oude, fatserige, schreeuwerige en constant drinkende Duitsers met gouden armbandjes met foute zegelringen en gouden kettingen. Ken je dat type?


Toen we opgehaald werden door de taxi, stopte hij hier en daar om ons foto's te kunnen laten kamen van het prachtige eiland. Ik vind Lombok erg mooi. Nog niet zo toeristisch.


Langs de weg staan overal van dit soort kraampjes. Ik mocht een foto maken van dit echtpaar maar ze moesten wel geld hebben. Ik heb ze wat rupia's gegeven maar de dame in kwestie probeerde mij zonder tanden te vertellen dat ze meer geld wilde. Ik vind dat de meeste Indonesische mensen wat dat betreft, erg pro-actief bezig zijn!


Toen we weer een bergpas over gingen, zijn we even gestopt voor de foto. Het is haast niet te zien, maar wij konden vanaf deze plek de Gili's zien. Echt, de natuur is prachtig!


Vanuit onze kamer met balkon, hadden we dit prachtige uitzicht op het zwembad. We hebben ons omgekleed en zijn gelijk maar eens gaan genieten van al dat moois. Achter het zwembad ligt de oceaan! Het strand was weer vergeven van de verkopers, dus we zijn lekker op het grondgebied gebleven van het Holiday Inn Resort. Daar mogen ze niet komen.


Hier zaten we te wachten op de auto die ons naar Sengigi zou brengen, toen de speedboat ons had afgezet op dit vage strandje. Chiel was gelijk bezig met integreren. Lekker tussen de locals op een berg puin!


Dit is het strand achter het hotel. Ziet er super mooi uit, maar door de harde wind werden we ietwat gezandstraalt. En het water van de oceaan was heel erg koud! Dat had ik niet verwacht...


De volgende dag hebben we helemaal niets gedaan! Beetje hangen aan het zwembad, fruit-cocktail drinken, en het dorpje Sengigi bekeken. 's Avonds hadden we een Valentijns etentje geboekt in het hotel. Ik was het straal vergeten maar het hotel deed nogal moeite om elke gast te laten meedoen aan dit etentje.

Toen we door het dorpje liepen, begrepen we ineens waarom Jesse vaak weg is. Die stiekumerd heeft gewoon een cafeetje ergens op Lombok!


Je gaat echt terug in de tijd op Lombok. In ieder geval op het stukje waar wij rond liepen. Het is rustig. Niemand heeft haast. En iedereen is super aardig en ze lachen de hele tijd.

In de plaatselijke supermarkt even rond geneusd.


En toen we weer terug kwamen in ons hotel, was er op het bed in bloemen geschreven, Happy Valentine! Daar moesten we echt een foto van hebben!

Het diner was heel leuk! Het was een buffet. En de mensen die gereserveerd hadden, kregen een tafel voor 2 met rozenblaadjes uitgestrooid over de tafel, een cocktail voor 2 gemaakt van een kokosnoot, de zaal was versierd met rozen en er stond zelfs een zangeres!
Ze hadden echt hun best gedaan om alles zo romantisch mogelijk te maken. En het eten was heerlijk!

De volgende morgen om 3.30 am werden we gewekt. Het ontbijt stond al klaar in de lobby in de zogenaamde breakfast-box. Een fenomeen wat we deze vakantie zeker 7 keer hebben mogen aanschouwen. Ik ben nog nooit zo vaak midden in de nacht opgestaan om ergens heen te vliegen als deze vakantie!

Om 6 uur vlogen we vana Lombok naar Jakarta. Daar kwamen we aan om 7.15 am en onze vlucht naar Hong Kong was pas om 2 uur 's middags. Gedver. We zijn naar de Cathay Pacific balie gelopen en gevraagd of we niet een vluchtje eerder konden krijgen. Dat lukte en om 9.15 zaten we in het vliegtuig terug naar huis!

Gili Trawangan, Lombok

Vanmorgen zijn we op weg gegaan naar Lombok. Het vliegveld ligt in Mataram en daar zouden we opgevangen worden door een gids. Hij stond daar inderdaad, we konden in de jeep plaats nemen, kregen een fris doekje en een flesje water, en de tocht ging richting de ferry.
Het zou ongeveer een uur duren. We werden op een strandje afgezet en de speedboat stond al klaar. Vanaf Lombok naar Gili Trawangan duurt het met de speedboat 10 minuten.

We werden net voor het strand gedropt, dus de broekpijpen omhoog, koffer op de nek en door het water naar het resort.

Een prachtig resort trouwens. Heel mooi. Het huisje waar we de 2 nachten door zouden brengen zag er prima uit. Het is in de stijl van een rijsthuisje. Boven werd de rijst gedroogd (slaapkamer) eronder leefde de familie (daybed, hangmat, terrasje) en achter het huisje is in dit geval en openlucht badkamer. Vanuit de slaapkamer gaat een smalle steile trap naar beneden, die in de tuin uitkomt.


Op het balkon voor de slaapkamer, 2 ligbedden en prachtig uitzicht. Echt een superhuisje!

Alles zit erin. Tv, lekker bed, kast, bureau en heel sfeervol!

En dan het buiten badkamertje...ik ben helemaal bevrijd! In je blote kont door de achtertuin, douchen met zeewater en daarna de emmer met leidingwater over je bolletje heen gooien! Ook het toilet is buiten en dat is een vreemde gewaarwording als je 's nachts naar het toilet moet!
Ik heb er ook nog een filmpje van dat lukt even niet om up te loaden. Komt later!

Naast het hotel is een straatje waar nog meer hostelletjes zitten en kleine kroegjes en restaurantjes. Heel gezellig. Deed me erg denken aan Boracay op de Philipijnen.
We hadden een tentje uitgezocht met vers seafood. Je loopt naar het buffet, je zegt wat je wil hebben, dan gaat het op de BBQ en even later komt het op je tafel. Je kan nog van alles erbij bestellen en als je afrekent blijkt het 15 euro te zijn voor 2 personen!

De zon scheen niet echt, maar ik ben me toch verbrand! de vellen hingen erbij!


Op het eilandje rijden geen auto's maar paard en wagens. Grappig om te zien maar ik ben er niet in gaan zitten. Kwam er niet van...

Toen we gingen wandelen, bleek dat het piepkleine eilandje toch niet zo klein was, ha ha ha.
Maar je hebt van alles wat. Strand, boerderijen, palmbossen, echt heel mooi.


En natuurlijk het zwembad! Helemaal goed! We wilden gaan snorkelen want rondom het eilandje schijnen prachtige riffs te zitten met blauw koraal, en de meest exotische vissen. Helaas door het weer mochten er geen boten uitvaren. We hebben daar elke dag regen en onweer gehad. Maar de temperatuur was prima! 35 graadjes!!

Gitgit watervallen, Bali

Het is ondertussen al zondag 10 febr.
Heerlijk geslapen en opweg naar het ontbijt. We zaten net lekker te eten toen er een ander stel van rond de 55 jaar binnen kwam. Zij duidelijk een Indo en hij een nederlander. Ze deden me denken aan Andree en Cor.

Gisteren zag ik de man praten bij het zwembad met een andere man. Ze liepen weg...toen kwam de vrouw met lunch aanlopen maar ze kon haar man niet vinden. Ze zat de hele middag verder alleen en toen zij vertrok bij het zwembad om 5 uur, kwam haar man terug van het strand.
Ik dacht:"Die krijgt straks de wind van voren!" En ja hoor, bij het ontbijt kwam mijn voorspelling uit.

Ze zaten stilletjes aan een tafeltje achter ons. Totdat de man opstond om een eitje te laten bakken. "HANS!! HAAAAHAAANS!!!!", riep ze boos. "Ik heb AL eieren laten bakken voor je! Je moet eens LUISTEREN als ik tegen je praat! WORDT WAKKER!!! Dat is jouw probleem, je wordt niet wakker! Je slaapt je hele leven al. Dat is jouw probleem! Tjonge jonge jonge....LUISTER toch eens!!!!! En kijk me aan als ik tegen je praat! HAAAHANNS KIJK ME AAN!!!!!

Chiel en ik keken elkaar ook aan onder onze oogleden door. Zippend aan de koffie toebroek. Hans probeerde zich te verdedigen maar alles wat hij zei werd gelijk de grond in geboord. Heel gezellig stel!
Wij zijn maar stilletjes vertrokken en hebben Hans alleen gelaten met zijn lieftallige vrouw. Hans heeft het heeel moeilijk gehad die dag!

Toen we naar ons huisje liepen, hoorden we een vreemd geluid maar keihard! Het klonk als ECHO ECHO ECHO.... Wat bleek een Gecko had intrek genomen tegen de muur van ons huisje. Hij lijkt een kleintje maar was toch zo'n 30cm lang!


In de lobby vroegen we een taxi die ons naar de watervallen kon brengen. Bleek de man natuurlijk ook een gids te zijn. Verrassing! Nou ja in ieder geval hebben we een leuke dag gehad. Rondom die watervallen groeiden specerijen en kruiden. Zoals vanille, nootmukaat, koffie, cacao, kruidnagel, en dat was echt heel leuk. Ik had geen idee hoe sommige dingen groeiden.

Op het pad naar de watervallen staan allemaal kraampjes met leuk spul. Je kan je helemaal gek kopen aan toeristische meuk. Er lopen ook kindjes rond met kettingen die gelijk aan je arm hangen. Als je NEE zegt beginnen ze te huilen en te snikken todat ze een andere toerist tegen komen! Dan zijn ineens alle tranen als sneeuw voor de zon verdwenen! Jong geleerd....

Morgen brengt onze taxichauffeur ons ook naar het vliegveld. Dan gaan we naar Lombok!

Lovina Beach, Bali

Nadat we zijn vertrokken uit Kalimantan, voerde de reis ons naar Bali.

We hebben weer een hele dag van links naar rechts gevlogen en kwamen pas rond middernacht aan op Bali in Denpassar. Nou zegt de topografie van Indonesie mij niet zo heel veel en Bali is een eiland dus hoever kan Lovina Beach nu rijden zijn?

Nou langer dan je denkt! We namen een taxi en toen we zaten vroegen we: How long sir?
Zegt die man: 3 hours! Wat?! Gedver...
Het was gelukkig laat dus weinig verkeer maar onze taxichauffeur reed niet harder dan 40km/uur. Das dan fijn. Hebben wij weer...
Ja zo doe je er wel 3 uur over...


We moesten echt van het zuiden helemaal naar het noorden en daarbij 3 bergpassen over. Had ik ook effe niet zo ingeschat. Het werd mistig...totdat het zo erg was dat je echt geen hand voor ogen kon zien en als je dan op zo'n bergweggetje rijdt met honderden haarspeldbochten ben je toch wel blij met zo'n chauffeur die nog nooit harder dan 50 heeft gereden.


Eindelijk kwamen we om 3.30 AM aan in Lovina Beach. Het regende, het was mistig, kortom K-weer! Dat had ik me ook zo niet voorgesteld. Eindelijk hadden we dan voor de aankomende 6 dagen over 3 eilanden verdeeld, strand gepland en dan heb je dit... Nou ja. Het idee dat ik lekker onder een warme douche kon stappen en in een normaal bed kon slapen maakte een hoop goed.

De volgende morgen liepen we naar het ontbijt. Lekker. Het zonnetje scheen. Geweldig.
We zagen het zwembad en het strand. Nou daar hoef je niet voor naar Lovina Beach. Het strandzand is zwart omdat het natuurlijk een vulkanisch eiland is, maar het is goor en vies. Ik begrijp die mensen niet. Ze flikkeren echt van alles op het strand!


En dan heb je nog de kooplui die op het strand lopen. Zodra je je witte hoofd laat zien, staan er in no time 10 van die vrouwtjes en mannen om je heen. Ze houden je vast en blijven zeuren zodat je wat van hun gaat kopen. Ik werd daar echt doodziek van. Als je nee zegt, dan blijven ze gewoon voor je staan en blijven de vraag stellen. Of ze blijven de hele tijd naar je kijken vanaf het strand.

Het plan was om op Lovina Beach naar de dolfijnen te kijken op een bootje. Helaas werd het weer zo slecht, storm en regen, dat er geen boten uit mochten varen. En dat was de reden dat we 3 uur van het vliegveld af zaten. Het dorpje is heel klein en traditioneel, weinig te doen maar wel heel schattig. Een handvol met restaurantjes en een paar kleine winkeltjes. Morgen gaan we naar de watervallen kijken!

De laatste dag in Kalimantan, Borneo

We hebben heel wat vreemde beesten gezien die we niet allemaal op de foto hebben kunnen zetten. Maar deze wandelende tak wel. Danson wilde hem aan mij geven, waar ik vriendelijk voor bedankt heb.

De laatste avond toen we richting de vuurvliegjes voeren, kregen we een prachtige zonsondergang te zien.


Ik zal het nog gaan missen. De hoge bomen, de beesten, de stilte en de apen. Maar ik kan niet wachten tot ik weer ik een fris schoon bed kan stappen met een douche met warm water. Wij zijn 3 dagen en 4 nachten op de boot gebleven en we hebben 3 kampen bezocht. chteraf hadden we ook met 1 dagje minder gekund. Morgen om 9 uur 's ochtends vliegen we door.


Hier ligt een krokodil met een hele scherpe neus in het water! Je ziet er eigenlijk best veel maar je bent steeds te laat om een foto te maken. Je hoort een plons en weg zijn ze.


Het laatste kamp van de trip waar we apen kunnen zien.


Er gingen 14 bananen in haar mond!

Al 2 nachten in de jungle

Het was geweldig! Lekker in een bootje, voor je natje en je droogje wordt gezorgd, je ziet heel veel, de geluiden zijn zo anders dan wat je gewend bent en het belangrijkste: het weer werkte ook mee! We hebben 's nachts een paar buien en onweer gehad, maar overdag was het warm en zonnig. Helemaal goed dus.


Elke dag gingen we naar een kamp om naar de apen te kijken, maar als we een dorpje passeerden met de boot, dan gingen we daar ook even kijken. Voor mij trouwens een goede afleiding om niet helemaal zee-ziek te worden.

Hier waren we in een dorpje langs de rivier. De dame stond rijst in de lucht te gooien met een bamboe-mandje, het vuur stond aan om te koken en ze had net de was opgehangen. Een kippehok is helemaal niet nodig. Je hangt gewoon een doos op aan de muur en de kip gaat vanzelf daar haar eieren uitbroeden.


Toen gingen we naar de plaatselijke kruidenier. Niet veel meer dan een schuurtje met wat voorraden erin. De familie zat lekker buiten op het houten vlondertje en de jongste telg van de familie liet zich heerlijk vermaken door die "witte"!



Als je rondloopt zie je van alles. Zo ook deze big nose, die van boom naar boom sprong!


En toen kwamen we weer bij het bootje. Zoals je ziet, was mijn "slaapkamer" al klaar voor de nacht gemaakt. Het slaapt trouwens heerlijk zo in de buiten lucht.


De captain. Hij en de kok en de gids slapen onderdeks. En als we naar het toilet moesten wat achter aan de boot was, op een vlondertje boven het water, dan trokken zij zich heel discreet terug naar de voorkant of onderdeks.


We waren op de "black" river. Hier is het water zo helder dat je eigenlijk niet goed kan onderscheiden waar de bush eindigd of waar de waterspiegel begint. Volgens Danson het perfecte moment voor een douche als we dat wilden.

Of we dat wilden? Wat denk je? Al 2 dagen bezweet en 's ochtends was je je met een flesje water, alles plakt, natuurlijk willen we douchen!

De pomp werd aangesloten en in het hokje waar de wc is, hangt ook een douche kop. Daar sta je dan en ga je lekker douchen. Het water was wel wat kouder dan dat we gedacht hadden, but hey, we waren weer lekker fris en een ervaring rijker


Morgen gaan we weer terug. We blijven nog 1 nachtje slapen waar de vuurvliegjes zijn en dan brengt Danson ons naar het piepkleine airportje om vervolgens af te reizen naar Bali.

Eindelijk! Camp Leakey, Kalimantan, Borneo

Het langverwachte oog in oog staan met een Orang Oetang was dan eindelijk daar! Wat gaaf! Wat bijzonder om zo dicht bij wilde apen te staan!


We hebben 3 kampen bezocht die allemaal onder behoren tot Camp Leakey. We hebben dus apen gezien die daar bekend zijn, ze hebben allemaal een naam, maar onderweg hebben we in de bomen ook wilde apen gezien, die niet bekend zijn bij de rangers.


Voor mij was het leukste toch wel de moeders met hun babies. Ze zien er zoooo schattig uit n de moeders zijn zo bezorgd over hun kleintjes. Het zijn net mensen, ik zweer het je. Het blijkt dat we ook genetisch voor 95% over een komen met een Oerang Oetang. Ik had geen idee dat het percentage zo hoog zou zijn. Maar dat verklaart wel waarom sommige mensen zich als apen gedragen.


Dit is een mannetje rond een jaar of 4. Hij kon mega-hoeveelheden bananen in z'n bek proppen om vervolgens hoog in een boom alles lekker te schillen en op te peuzelen.


Deze aap was moe. Hij wilde slapen.


Volgens de rangers was deze moeder met baby "ondeugend". Wat bedoel je daar dan mee? Nou ze kan agressief worden en bijten. Terwijl we deze foto maakten, stonden wij achter een ijzeren deur met tralies!


Deze Oerang Oetang hing in een boom naast ons bootje! Zij was een "wilde" aap. Niet zo duidelijk te zien op deze foto maar wel als je hem vergroot, is dat ze baby bij zich heeft. Volgens Danson is de baby 2 jaar.




En dit is de KING van de troep apen. Hij is de dominante man. Zijn naam is Tom. Heel bijzonder dat we hem tegen kwamen op ons pad, want hij komt eigenlijk nooit meer terug naar het kamp. De afstand tussen ons en hem was zo'n 50 meter. Ik zag hem rennen een boom in, en ik moet zeggen, dat was best eng!