Wu Kau Tang en Lai Chi Wo

Om 8 uur stond Harm net buiten zijn hotel al te wachten op ons. Het was nog rustig op straat, een ongekende luxe die alleen maar 's ochtends vroeg bestaat. Met z'n drietjes eerst naar Starbucks voor een kop koffie en overleg welke hikingtrip we zouden gaan maken. De temperatuur was zo'n 20 graden met een hoge luchtvochtigheid (85%) en mist.

Ik had er 2 uitgezocht waarvan ik dacht dat Harm het leuk zou vinden. Eentje met veel natuur en plekjes die je alleen maar zou kunnen zien als je er 5 uur hiken voor over zou hebben. En eentje van 2 uur die zou gaan langs vele ommuurde stadjes die op de herritage-lijst staan. We kozen gezamelijk voor de eerste keuze!

De taxi in naar Tai Po! Onze chauffeur heeft zijn beste kant laten zien. Vanaf het moment dat we instapten, ontpopte hij zich als een gids! Tot aan Tai Po heeft hij alle bezienswaardigheden en leuke weetjes verteld en de tocht vloog ook voorbij. In Tai Po stapten we over in een groene taxi die ons naar Wu Kau Tang bracht. Het begin van de trip die ons zou brengen naar reeds verlaten dorpjes in het mangrove woud aan de kust van Tolo Harbour.

De dorpjes zijn 1 voor 1 verlaten vanwege de kracht van de natuur. En dat is best vreemd als je ziet hoe goed sommige huizen er bij staan. Bij enkele verlaten dorpjes staan hier en daar nog restaurantjes om de vermoeide hiker te voorzien van een toilet, een maaltijd of een drankje.

We maakten een verkeerde start. Er zijn zoveel paden dat je zelfs met de kaart in je hand soms net een afslag te laat of te vroeg neemt. We stonden ineens aan de verkeerde kant van het dorpje en zagen gelijk dat we verkeerd zaten. Maar hoe moeten we dan lopen? Een boswachter had ons al zien stuntelen en bood ons een lift aan in zijn busje naar de goede kant van het dorp! Zo vriendelijk! Hij stapte zelfs mee uit en liet zien hoe we moesten lopen om in al die prachtige spookdorpjes te komen.

En het was geweldig! Op zich best een vlakke tocht met hier en daar flinke beklimmingen en afdalingen. Het lopen over gladde keien was niet mijn sterke kant dus ik heb mijn tijd genomen.

We kwamen terecht in bamboe-bossen, drassige weilanden, mangrove bossen, aan de kust met prachtige rotsformaties, kleine dorpjes, oude graven en op gladde paden. Hier en daar doemde kleine tempeltjes op of we stonden ineens oog in oog met een overwoekerde school.

Helaas ben ik nog even onderuit gegaan, zij het in slow-motion, en Harm stapte nog in een diepe plas water, maar dat mocht de pret niet drukken. En de mist zorgde voor een apart sfeertje.

Enfin, na 6 uur en een beetje lopen en zo'n 18 km te hebben afgelegd, konden we gelijk in een mini-busje instappen die ons naar Fanling Station bracht. Ik was (en ben) kapot! De spierpijn is enorm! Maar het was super! Echt de moeite waard! En nog belangrijker, Harm was blij!

De foto's kunnen jullie zien als je op de foto drukt waar "foto's" boven staat aan de rechter kant van mijn blog.


Have a nice day!

Weekend

Wat een gezellig weekend! En het is nog niet eens voorbij!

Harm is in Hongkong en gisteren hebben we heerlijk geshopt. Uiteraard na een paar uurtjes dat Harm de oogjes even dicht heeft gedaan na de vlucht van Amsterdam naar HK.

We hebben alle cadeautjes die hij in gedachte had kunnen halen, we hebben koffie gedronken in het Langham Place en toen terug gelopen over Shanghai Street. De straat met oude neonverlichting, oude winkeltjes en talloze Chineze bordeels. Erg grappig om te zien.

Ook kwamen we een acupunctuur en Chinese Medicine winkeltje tegen. We zijn naar binnen gestapt en wonder boven wonder vonden we een erg vriendelijke dame die perfect Engels sprak. En dat is wel handig. Ik heb een afspraak gemaakt voor maandagmorgen want ik ga eens uitproberen of ik kan stoppen met roken d.m.v. acupunctuur.  Wordt vervolgd dus!

Daarna gelijk aan tafel in Wooloomooloo. Gezellig met de (ex)buurmannen. Heerlijk gegeten, genoten van het uitzicht en getuige geweest van een huwelijksaanzoek. Kompleet met rode rozen en een knieval! Gaaf!

En vandaag hebben we een flinke hike gemaakt met Harm. Hij wilde heel graag de andere kant van HK zien. We zijn om 8 uur vanmorgen het huis uitgelopen en kwamen weer binnen om half 5! Het was prachtig en morgen schrijf ik daar verder over. Ik heb wel zere voeten nu...

Om maar verder te gaan in het thema 'de andere kant van HK' gaan we straks eten in Chungking Mansion. Lekker Indiaas. Paul en Rina komen straks ook en ze zijn helemaal gek van Indiaas eten dus dat komt goed uit. Maar eerst moeten we lopen naar het hotel waar Harm verblijft...au...

Have a nice day!

Nog 1 weekje

Laat is eerst beginnen met het weer...HET IS KOUD! En het regent sinds vanmiddag. De lucht is zo grauw dat ik de hele dag de overkant niet heb gezien. Bleh! Chiel en ik zitten nu gezellig naast elkaar op de bank in joggingpak met pantoffeltjes om enigszins warm te worden/blijven. Morgen nog zo'n dag en als het goed is wordt het vanaf zondag warmer.

Morgenochtend ga ik Harm ophalen van het vliegveld omdat Chiel eerst gaat hardlopen. Tenminste dat is het plan maar Chiel hoest en proest sinds hij thuis is gekomen. We zullen zien.

En dan komen we over een paar dagen alweer naar NL. We komen aan op 31 maart!
YEAH!!! Gezellig!

Have a nice day!

Straling Japan

Ik kreeg van Yvon de vraag of wij hier in Hong Kong iets merken van de meltdown die plaats heeft gevonden in Japan. Ik ben gelijk het internet op gegaan of er nieuws was hierover...


Sinds de eerste explosie, heeft de HK-government besloten om via de Hong Kong Observatory ( zeg maar de KNMI van Hong Kong) de straling zorgvuldig in de gaten te houden. Per regio wordt nu per uur de straling gemeten en direct op hun website gepubliceerd. In normale omstandigheden wordt dit ook gedaan maar komen de bevindingen dagelijks op hun website! Tot nu toe is er geen enkele verhoging boven het normale. 


Verder worden reizigers vanuit Japan op het vliegveld gescreend. Ook worden vluchten naar het rampgebied gecanceld. Je zou dus nog wel kunnen vliegen naar gebieden in Japan die niet getroffen zijn alhoewel het advies is om thuis te blijven als het niet noodzakelijk is. Toeristen vanuit HK die voor 11 maart een ticket hadden geboekt naar Japan kunnen hun geld weer terug krijgen. Geloof mij, niemand wil nu vliegen naar Japan...


Het filmpje onder aan deze post laat zien dat er lange rijen staan voor winkeltjes die Japanse baby melkpoeder verkopen. De politie houdt een oogje in het zeil en zorgt ervoor dat alles ordelijk verloopt. Iedereen wil de melkpoeder inslaan die een baby heeft die deze melk drinkt. De volgende lading kan misschien wel besmet zijn!


Gisteren zag ik in de supermarkt dat de "Japanese Products" schappen al akelig leeg beginnen te raken. Natuurlijk heeft dat te maken met het feit dat Japanse bedrijven in de rampgebieden niets meer kunnen verschepen omdat hun fabriek in puin ligt, maar toch ook wel dat men bang is dat de volgende lading misschien wel besmet is. 


De sushi-bars in HK vond ik leger dan normaal. Persoonlijk at ik al nooit 'blue fin tuna' omdat er vele andere alternatieven zijn die niet met uitsterving worden bedreigd. Maar dit soort produkten die specifiek uit Japan komen zijn niet meer te verkrijgen. Niet vanwege de straling maar vooral omdat de logistiek vanuit Japan op z'n kont ligt.


Het HK ministerie van Landbouw en Gezondheid is al begonnen om alle geïmporteerde voedsel vanuit Japan en directe omgeving te scannen en zonodig te verbieden.


Ik moet zeggen dat ik me nog geen zorgen had gemaakt over straling. Ook al omdat 'stralingsgevaar' zo ver buiten het normale aspect van je leven valt. Maar al lijkt het in de ogen van menigeen dat Azië een soort van bananen republiek is, ik heb het volste vertrouwen in de HK government. Ik weet zeker dat zij hun inwoners zo goed mogelijk proberen te beschermen. Tot nu toe, geen paniek in Huize Honig. Wel oplettend, maar geen paniek...


HK ramps up radiation response 
Colleen Lee and Serinah Ho , The Standard
Thursday, March 17, 2011

Hong Kong has beefed up its emergency response as fears grow of a nuclear meltdown in Japan. Over the next few days, authorities will give a daily briefing on the latest situation in Japan.


The Hong Kong Observatory yesterday started releasing realtime radiation readings on its website on an hourly basis instead of daily.

Also, counters have been set up at Chek Lap Kok airport for passengers from Japan to have voluntary scans for radiation.
Undersecretary for Security Lai Tung- kwok said radiation monitoring has been stepped up as "travelers may have concerns," but assured that it is unlikely those returning will have suffered radiation exposure.


"The further one is away from the radiation source, the less harmful it will be. So we believe those returning from Tokyo and its neighboring areas were not exposed to higher-than-normal radiation levels," he said.
The 64 travelers who received checks at the airport until 4.30pm were clear.







Have a nice day!

Research

Het is dinsdagavond rond 11 uur en Chiel ligt al op bed. Op tafel ligt zijn koffertje, gepakt en wel te wachten op wat er komen gaat. Morgenochtend om 6 uur vertrekt Chiel voor 2 dagen naar Taipei. Dus dat wordt vroeg op staan.

Ik blijf lekker thuis. Want ik heb het op mijn manier druk! Morgenmiddag even naar Stanley en 's avonds een hapje eten met Jos. Gezellig. Ik had Jos al weken niet gezien maar vanmorgen is hij aangekomen in HK.

Vandaag ben ik met Mickey naar Taste gegaan, een echte grote voordelige supermarkt. Heerlijk om boodschappen te doen. We kwamen er met een omweg want onze taxichauffeur, grijzend en erg vriendelijk, had geen idee waar wij eigenlijk naar toe wilden en dus besloot hij om ons in de buurt van de Taste af te zetten.

En hier begon een dag van research! Te herkennen aan #

# We staan aan de overkant van een snelweg, zien Olympic City liggen waar de Taste in gevestigd is, hoe komen we daar? Het stikt van de fly-overs! Na slechts 2 keer de verkeerde fly-over te hebben genomen, mag het duidelijk zijn dat we een weg naar buiten hebben gevonden!

Enfin, de boodschappen waren gedaan en toen kwam het gesprek op broodbakken. Ik wil het wel eens uit proberen, brood bakken in zo'n broodbakmachine, maar ik hoor verschillende verhalen. Rina bakt alles wat los en vast zit en haar familie is daar erg blij mee, en Mickey is eigenlijk niet echt tevreden over zo'n broodje. Te droog, te gistig, te hard. Maar ik mocht haar broodbakmachine best lenen om het uit te proberen!

# Broodbakmachine opgehaald bij Mickey, plus een boek vol instructies. Eerst lezen, dan lezen met de machine er naast, daarna lezen met machine en ingrediënten en dan op hoop van zegen het toch maar proberen. Uitkomst: 1 te droge harde klomp wat eigenlijk een volkorenbroodje had moeten worden maar wat veel weg had van een stoeptegel. Ik zeg, die pakken met broodmixen zijn best een uitvinding! Dat zelf afwegen zonder weegschaal is niet mijn beste kant...Morgen ga ik in de herkansing! Maar eerst een weegschaal kopen of tegen een pak broodmix aanlopen!

Zaterdag komt Harm aan in HK. Altijd gezellig. Hij blijft het weekend in HK en gaat dan door naar Shenzhen. Harm heeft 1 grote wens. Hiken. Lekker een flinke wandeling maken en genieten van de natuur. En dat gaan we natuurlijk doen!

# Maar waar? Hoe lang gaan we lopen? Gaan we de bergen in? Hoe is het weer? Gaat het regenen? Of branden we weg in de hete zon? (die we trouwens niet gezien hebben vandaag en de temperatuur is gezakt van gisteren 27 graden naar vandaag 15 miezerige graadjes!) Ik heb dus de hele avond mijn boeken doorgespit om een gave wandelroute te vinden. Plakkertjes geplakt bij eventuele mogelijkheden. En ook daar ben ik dus nog niet overuit. Morgen ga ik verder zoeken...

Dus zoals ik al zei, ik ben druk op mijn manier!

Have a nice day!

Steigertje

Sommige dingen in Hong Kong verbazen me echt niet meer. Je raakt gewend aan de drukte, de luchtjes, de mensen en de manier van doen die ze hier hanteren. Toch keek ik vanmorgen vreemd op toen ik net de slaap uit mijn ogen had gewreven en ineens oog in oog stond met een handje vol 'Spider-mannen'! Dat is vreemd...zeker als je bedenkt dat ik op 7 hoog woon!

Ik ben er maar eens voor gaan zitten met een kopje koffie...



Have a nice day!

Bedankt allemaal!

Allereerst, allemaal enorm bedankt voor de felicitaties, bloemen, kaartjes, emailtjes en sms-jes voor onze trouwdag! Chiel en ik bloosden ervan. We vinden het altijd leuk om anderen in het zonnetje te zetten maar als het ons zelf betreft, weten we niet zo goed hoe we daar mee om moeten gaan. Maar het was echt geweldig om zoveel reacties te mogen ontvangen! Bedankt!

Ons weekend begon op vrijdagavond. Met z'n vijven hebben we gegeten bij BLT aan de haven. Heerlijk draadjesvlees gegeten met spruitjes! En de golf die vanuit Japan zou aankomen hebben we niet gezien. Het leek zelfs wel of het waterpeil juist gezakt was.

 

Op zaterdag gingen we hotpotten met Steve en Silla. Ergens achterin in Wanchai. Het was heel gezellig en de hotpot was heerlijk. Maar ik denk toch dat ik iets verkeerds heb gegeten want bij thuiskomst was mijn maag volledig van slag en daar heb ik de rest van het weekend last van gehad...

Zondag was onze grote dag! Chiel had voor een ontbijtje gezorgd en de morgen hebben we rustig aan gedaan. Voor de lunch zijn we met Jesse naar de Thai gegaan op TST-east. En het leek wel zomer! Lekker op een terrasje gezeten, krantje gelezen en de mannen hebben zich te goed gedaan aan zo'n beetje de halve menukaart. Ik niet. Mijn maag protesteerde alleen al bij het aanzien. Ik zat dus aan een soepje en een bakkie thee...

's Middags kwamen Mickey en Jaap langs om ons te feliciteren. Volgeladen met bossen bloemen stonden ze aan de deur. En wat een verrassing, bloemen, cake en koekjes van hun, bloemen van onze kinderen en een cadeaubon van Simone en Ron om in het Peninsula te gaan high-tea'n! Zij hebben met Chiel aan de champie gezeten en ik wederom aan een bakkie thee...

Gelukkig nam het rommelen in de maag iets af! Godzijdank, want wij hadden voor onze trouwdag een tafeltje gereserveerd in Hutong! En dan wil je echt wel alles proeven! Het was weer geweldig. Zalig gegeten, prachtig uitzicht en goed gezelschap!

En nu zit ik thuis. Samen met mijn nog steeds van slag zijnde maag wachten we op een legertje mannetjes die zo'n beetje alle lampen moeten nameten en repareren. De een na de ander houdt ermee op. Maar zoals het hier gaat, pakken ze het grondig aan. Dit wordt de derde keer in 1 week dat ze komen!


Have a nice day!

30 Jaar!

 

Wie had dat nou gedacht? 

Na 30 jaar zijn Chiel en ik nog steeds blij dat we elkaar tegen zijn gekomen en dat we hebben besloten om gezellig met z'n tweetjes verder te gaan! We hebben er nog geen moment spijt van gehad!

Natuurlijk kom je ups en downs tegen op de weg die je bent ingeslagen maar daar zijn we sterker uitgekomen dan dat we er in zijn gegaan. 

Wat waren we nog jong! Amper droog achter de oren! Maar we namen het leven hoe het kwam. Overal het beste van maken. En al zeg ik het zelf, dat kunnen wij wel! 

Als ik zo terug kijk op deze 30 jaar, ben ik gelukkigste vrouw die op deze aardkloot rond loopt. Ik heb de liefste (en meest eigenwijze) man ooit, we kregen 3 prachtige kinderen waar we zo enorm trots op zijn, liefhebbende familie en de beste vrienden die je maar kan wensen. 

Wat wil een mens nog meer?

Have a nice day!

Aardbeving Japan 3

Het is hier nu zaterdagmorgen. The day after.
De beelden uit Japan worden zo'n beetje onafgebroken onze huiskamer ingeslingerd. Wat een ellende.

Toen ik net de vuilnis buiten zette naast de lift bij ons, kwam ik mijn Japanse buurvrouw tegen. Dikke donkere kringen waren zichtbaar onder haar ogen. Haar familie komt uit de buurt van het epicenter in Japan. De hele nacht heeft ze naar CNN en BBC gekeken en nauwelijks geslapen. Ze heeft geprobeerd haar moeder te bellen maar tot op dat moment was dat niet gelukt...

Bah. Ineens komt het dan zo dichtbij...

Ik zag vanmorgen ook de beelden van de miljoenen mensen die na de aardbeving niet naar huis konden. Bussen, treinen, metro's, taxi's, auto's konden niet rijden. Zij hebben de nacht moeten doorbrengen op straat. Dat kan je je haast niet voorstellen. En dan nog bleven de meeste mensen rustig in de rij staan bij de bushaltes...

Wij hebben echt helemaal niets gemerkt van de tsunami en/of de aardbeving. Als je op het kaartje kijkt zie je Japan. Aan de rechter kant van het eiland heeft de aardbeving plaatsgevonden. Hong Kong ligt eigenlijk een beetje uit de richting van de vloedgolf. En het ligt in de luwte van Taiwan. Relatief dus dichtbij maar gelukkig buiten de gevarenzone.

Have a nice day!

Aardbeving Japan 2

We zijn weer terug van eten. We hebben niets 'out of the normal' gezien. Geen hoge golven, geen hoge waterstand, alleen veel mensen die voor het giga-scherm van Ocean Terminal naar CNN keken en daar de rechtstreekse beelden uit Japan volgden.

Gelukkig maar.

Aardbeving Japan

Vandaag heeft een hele zware aardbeving plaatsgevonden in Japan. 8.9 Op de schaal van Richter. De hele Pacific heeft een tsunami waarschuwing gekregen. Ook HK, maar deze golf wordt niet hoger verwacht dan een halve meter en hij wordt verwacht om 8 uur vanavond. (over 2 uur dus)

De beelden vanuit Japan die hier de huiskamer in komen zijn verschrikkelijk. Evacuaties in Nieuw Zeeland, Taiwan en de Filipijnen zijn in volle gang.

Ik wil jullie even laten weten dat er geen enkele reden is om ongerust te zijn want het verschil tussen eb en vloed is normaal al een meter.

Het toeval wil dat wij net een tafeltje geboekt hebben bij BLT, aan de waterkant, om 7.30. We zijn niet afgebeld door het restaurant. En als je weet hoe overbezorgd de HK-regering is, dan zal het hier echt wel meevallen.

Geen paniek dus!

...en dit is de derde keer!

Ik heb net even terug gegraven in de archieven en het klopt. Dit is de derde keer dat we een oor zijn aangenaaid door onze verhuurder.

Ida, mijn 'grote vriendin' is na jaren lang piepelen van huurders, opgestapt. Ik kan mij zelfs herinneren dat ik op de dag dat dit grote nieuws mij ter oren kwam, ik voor mezelf een gebakje heb gekocht, een koffie heb gezet en het met een hartgrondig 'Halleluja!" gevierd heb.

Pinky kwam toen in the picture. Zij was de opvolgster van Ida. Ook met Pinky was geen normaal woord te wisselen. Ik verdenk de verhuurder dan ook dat hij deze 'enorme aanwinsten' voor zijn bedrijf, hierop selecteert. Het hoogtepunt in mijn geschiedenis met Pinky was toch wel dat zij niet van plan was de bonus uit te betalen waar wij recht op hadden, omdat zij zelf een enorme blunder had gemaakt met de huurprijs van het appartement waar Mickey en Jaap nu in wonen. Maar ze kwam met een oplossing! Ze zou de bonus verrekenen met ons, als er weer een huursverhoging zou aankomen.

Februari:
De maand dat onze lease afloopt en een nieuwe lease wordt afgesproken. We kregen een nieuwe dame aan de telefoon. Want...Pinky is exit! Deze keer had Winnie nieuws voor ons!

Zij kon ons vertellen dat de huur met 400 euro omhoog zou gaan! Alsof je een emmer leeg gooit! Absurd natuurlijk. Chiel ging hier niet mee akkoord. Na weken over en weer gebeld te hebben, kwamen ze van 400 op 350 euro meer en dat was het dan. Take it or leave it. Chiel over de pies en er zat weinig anders op om ons verlies te slikken. Natuurlijk was de regeling die we met Pinky overeen waren gekomen niet bekend bij Winnie, dus jazeker we zijn opnieuw gepiepeld!

Maar, en nu komt het, deze lease is slechts 1 jaar geldig! En dat is vreemd, want wij tekenen steeds voor 2 jaar. Ja, dat was inderdaad bekend bij onze verhuurder maar na dit jaar moeten wij de Pinnacle uit! Ze verlengen het lease contract niet meer omdat alle appartementen gerenoveerd gaan worden en alle bewoners van niet-serviced appartementen moeten eruit! De Pinnacle gaat in de toekomst alleen maar serviced appartments verhuren.

Een serviced appartment wil zeggen, volledig gemeubileerd, hoteldiensten worden geleverd zoals elke dag de afwas doen en bed opmaken, de handdoeken worden gewassen en je betaald gelijk voor zwembad en sportzaal(tje). Ook kunnen deze appartementen voor korte duur verhuurd worden. Vanaf 1 maand. En dat wil natuurlijk zeggen dat de huur omhoog schiet en dat de kassa's rinkelen! Ideaal voor beursbezoeken!

Maar wij staan dus in februari 2012 op straat en we moeten op zoek naar een ander huisje...

Nou is dat geen probleem in HK. Overal staan appartementen te huur maar het is zo'n gedoe! En waar ga je dan wonen? Ik heb zo links en rechts eens gekeken op internet maar de huur die wij hier betalen is zo gek nog niet. Zeker als je meeneemt dat we midden in de stad wonen en gebruik kunnen maken van het zwembad en de gym. En we zitten op 2 minuten van de boulevard!

Wat er verder gebeurt met onze Nederlandse buurtjes is nog niet bekend. Hun lease is nog niet afgelopen en eerder wordt je natuurlijk niet gebeld hierover.

Vanmiddag kwam wel Kevin op bezoek, de man van het management die hier al jaren werkzaam is. Hij kwam kijken hoe het ging met het schoonmaken van de airco. We raakten aan de praat en ik vertelde hem dat wij volgend jaar februari op zoek moesten naar een nieuwe flat. "Oh you want to leave??" vroeg hij. Nee, zei ik weer, de verhuurder wil dat ik vertrek! "And your friends? Do they want to leave?" Na nog een half uur in cirkeltjes te hebben gepraat, gaf ik het op. Hij begreep er niets van.

Ik zie het maar als een uitdaging. Ergens in september/oktober ga ik serieus zoeken naar een ander huisje. Het heeft nu nog geen zin omdat we net een nieuw contract hebben getekend en als je dan eerder vertrekt moet je alsnog de uitstaande rekening betalen.

(zucht)...Wordt vervolgd!

Have a nice day!

'bankhangen' en 'babyschudden'

Zo. Ik ben net terug van een dagje 'bankhangen' en 'babyschudden' bij Kamilla.

We hebben lekker gekletst, koffie gedronken en geluncht bij een Singapore restaurantje wat direct onder hun flatje is gevestigd. En verder eiste baby Dani alle aandacht op. Hij is een scheetje. Maar slapen is iets wat deze jongeman niet kent. Ok, voor een halfuur wil hij best net doen of hij slaapt maar daarna wil hij op de arm. Gezellig tegen iemand aan. En dat hebben we dus gedaan.

Ook kwamen we aan de praat over Therasita. Mijn wekelijkse hulp in de huishouding en tegenwoordig ook de nachtdienst van Dani. Als Kamilla en Bram echt eens een nachtje willen doorslapen, komt Therasita om Dani in slaap te sussen en naast hem te liggen tot het ochtendgloren. Vorige week nam Therasita een fotoalbum mee van haar verblijf bij haar vorige werkgever... En nu komt 't..! Dat was niemand minder dan de Prinses van Jordanië!! Als de Prinses ergens werd uitgenodigd ging Therasita als 'gevolg' mee. Ze heeft o.a. Prins Charles en George Bush ontmoet, om maar eens wat namen te noemen! Lachen toch!

Stille wateren...Maar gelukkig zag ik bij thuiskomst, dat Therasita bij mij thuis de boel weer aan kant had gemaakt!

Morgenmiddag komen ze de airco schoonmaken, mijn tl-balk in de keuken repareren en ongedierte uitroken. Life goes on!

Have a nice day!

Ontluiken

De ene dag loop je met 27 graden te puffen in je sweater en de volgende dag loop je voor gek in je t-shirt met korte mouwen omdat het maar net de 17 graden haalt. Een wisselvallige periode dus. Ik weet ook niet meer wat ik 's ochtends aan moet doen... Het is nu een t-shirt met sweater er over heen zodat ik iets uit kan doen en als de zon schijnt is het een t-shirt met een vest in de tas voor als het toch frisser is. Vandaag is het grijs...

De enigen die geen last hebben van dit verschijnsel zijn de altijd aanwezige toeristen. Korte broek, slippers , topje en een melkwitte huid verraad ze. Je leest ook de verbazing van hun gezichten als er een Chinees voorbij komt in een Parka met bontkraag!  Nog niet zo lang geleden keek ik net zo. Maar ik ben ook ver-chineest, denk ik.

Maar dat de lente er aan komt is zeker! Het park voor ons huis staat vol met ontluikende bomen! Elke dag zie je de kale bomen een stukje groener worden. En omdat de drilboren 's ochtends niet gelijk aangaan, ben ik al 2 dagen door de tjilpende vogeltjes wakker gemaakt. Heerlijk!

En tegenover onze flat had ik altijd uitzicht op het New World Renaissance Hotel. Maar sinds maanden zijn ze bezig met de sloop om plaats te maken voor een 300 meter hoog gebouw. Ik heb maar eens een fotootje gemaakt om het 'ontluiken' van dit gebouw, stap voor stap te kunnen archiveren. Ben erg benieuwd hoe lang het gaat duren voordat ik geen enkel uitzicht meer heb.

Have a nice day!

Brunchen in het W-Hotel

Wat een gaaf hotel is dat! Erg trendy en modern. En de plek waar we gingen brunchen voor Jaap's en Chiel's verjaardag.

Heerlijke hapjes, zalige drankjes en een dessertbuffet waar je naar van werd. Van truffel tot aan suikerspin. En dus ook een aanslag op de lijn. Maar ik vond dat het vandaag best mocht. Morgen ga ik weer verder met lijnen. (-3 kilo!)

Bram en Kamilla kwamen met Dani ook langs. En oh wat is dat toch lekker zo'n baby'tje! Heel lief en erg rustig. Maar wil je ook. Ik straal rust uit!

Dani keek zijn oogjes uit maar zijn ouders hadden soms moeite met de oogjes open houden. De kleine houdt iedereen goed wakker! Sneu. Maar na jaren van bankzitten en uitslapen moeten Bram en Kamilla dan toch aan de bak. Het zal ook geen wonder zijn dat ze haastig op zoek zijn gegaan naar een nieuwe helper die een gedeelte van de slapeloze nachten overneemt en die niet gaat stofzuigen als Dani eindelijk slaapt! Woensdag ga ik een dagje naar Kamilla en Dani toe. Gezellig.

Na de zeer uitgebreide brunch zijn we op de bank geploft en hebben we niets meer gedaan. Ik heb zelfs niets meer gegeten! Er kon echt niets meer bij!



Have a nice day!

Tsuen Wan

Vanmorgen ben ik meegegaan met Jesse en Chiel. Zij gingen voor 20 km hardlopen over de boulevard van Tsuen Wan. Voor de mensen die ooit in HK zijn geweest, als je over de grote Tsing Yi Bridge rijdt vanaf de airport, zie je de boulevard aan de linker kant.

8 Uur kwamen we de lift uit en 2 minuten later zaten we met Jesse in de taxi. Wat gelijk opviel toen we buiten kwamen was dat het frisjes was. Een flinke koude wind. Kijk die heren gingen rennen maar ik niet. Ik wilde gewoon eens kijken hoe Tsuen Wan er nou uitzag. Ik was erg blij dat ik een dikke sweater en mijn Uggs aanhad kan ik je vertellen. Want 20 km hardlopen is toch ongeveer 2 uur wachten. Brrr.

Chiel en Jesse waren in no time uit het oog verdwenen en toen begon ik aan mijn 'avontuur'! Ik ben eerst de lange boulevard maar eens afgewandeld. Langs de Nina-tower (moest gelijk aan Bauke denken die daar heeft gewerkt), langs de ferry. Mensen lieten hun hondjes uit, deden aan Tai Chi, waren aan het vissen, liepen achteruit (ik weet het...), kwamen voorbij fietsen of gingen in slow motion hardlopen. Blijft vreemd dat ik aan het wandelen ben en een Chinees een half uur naast mij aan het sjokken/hardlopen is.



Ik ben tot aan de Tsing Yi Bridge gewandeld en toen maar omgekeerd. Tot zo'n 8 km bij elkaar. Ik voelde me fris en fruitig! En gelukkig geen last gehad van mijn been. Eenmaal terug bij het beginpunt heb ik eens uitgebreid op een bankje om me heen gekeken. Heerlijk is dat, mensen kijken.

Zo stond er een oud mannetje met mussen te spelen. Hij had een flinke groep mussen om zich heen verzameld en d.m.v. rijstkorreltjes die hij strooide, liet hij de mussen van links naar rechts bewegen. Het leek wel een beetje op een vogeltjes-dans! Maar dan zonder elektrisch orgel!

En even verder op stond een mannetje voor zich uit te klappen. 3 keer links, 3 keer rechts. Bij het water, achter de bomen, naast zijn hoofd. Het zal vast ergens goed voor zijn of hij heeft een klap van de molen ergens opgelopen. Ben trouwens geneigd het laatste te denken.

Maar al met al een leuk dorp.



Na 2 uur en 12 minuten kwam Jesse de bocht om, en Chiel kwam 3 minuten later aan. Het nieuwe speeltje, de camcorder is uit getest. En het werkt! Nu nog uitzoeken hoe je het best de camcorder ergens aan kan hangen zonder dat je zeeziek wordt van de schommelende beelden. Maar er is nog tijd. Nog 34 dagen te gaan tot de Marathon van Parijs!

Have a nice day!

What's going on?

Wat is het een lekker weertje! De zon schijnt en rond de 22 graden. Helaas wel een beetje mistig maar dat mag de pret niet drukken. En alhoewel we hier in HK weinig last hebben van grote verschillen in temperatuur, moeten we nu toch elke dag eerst naar buiten kijken of we een vestje aanmoeten of niet. Gistermorgen was het best fris en was de zon spoorloos verdwenen...

Vandaag onverwachts Ryanne gezien. Ze was hier in de buurt en ze had wel zin in een bakkie. Het weerzien vond plaats bij Mickey thuis maar toen ze 'pest-controle' kwamen uitvoeren, naar beneden afgedaald om nog eventjes bij mij thuis te zitten. En omdat het zo uitkwam met z'n drietjes wezen dimsummen. Dit keer stond alles in het teken van 'beestjes'. Ik bedoel de vorm van de dimsum dan hè, niet wat er zit zat. Het was erg gezellig en leuk om bij te praten met Ryanne.

Verder was het plan om naar de Bloemenmarkt te gaan. Tijdens mijn afwezigheid heeft Chiel stelselmatig vergeten om af en toe een bakkie water te gooien bij de planten. Gevolg, 2 zielige uitgedroogde plantenbakken. Daar kon zelfs Therasita niets meer aan doen. Vaak kan ze nieuw leven inblazen maar deze keer was er geen houwen meer aan. Helaas hebben we de bloemenmarkt maar voor vandaag vergeten want ik heb nog steeds last van een zeer been.

(Zeer been: Na de vlucht van NL naar HK kwam ik weer mank het vliegtuig uit. Het begon in mijn rug, zakte af naar mijn bovenbeen, toen van bovenbeen naar knie, en nu is het knie en kuit. Ik blijf maar wrijven over de zere plek maar het lopen gaat niet zo makkelijk. Het zal morgen wel in mijn grote teen zitten...)

Chiel gaat voortaan berichtjes schrijven op mijn andere blog Stap 4 Stap. Hij vind het leuk om zijn trainingen bij te houden en zo krijgen we tenminste updates.

En tenslotte heb ik mijn Facebook account maar eens afgestoft. Ik begreep en begrijp het soms nog niet hoe en wat ik moet doen maar ik doe mijn best!

De vooruitzichten voor dit weekend:

• Zaterdag ga ik mee met Chiel en Jesse naar Tsuen Wan. Zij gaan lopen en ik ga op een terras hangen. De Parijs Marathon komt echt dichterbij!
• Zondag lekker brunchen bij het W-Hotel met Jaap, Mickey en Jesse. Hopelijk komen Bram, Kamilla en Dani ook maar dat is nog niet zeker. Dit alles om de verjaardagen van Chiel en Jaap te vieren.

Zo. U bent weer op de hoogte!


Have a nice day!

Jaartje ouder

Chiel was jarig vandaag! 

Maar helaas geen vrije dag, het werk ging gewoon door en hij is drukker dan ooit. Hij was zelfs zo druk dat hij zijn eigen verjaardag was vergeten! En dat er slingers hingen in huis was hem totaal ontgaan. 

Tussen de middag gingen we lunchen en ik dacht hem mee te kunnen nemen naar BLT voor een lekkere lunch maar Chiel wilde maar 1 ding. Hainan noodles. In het foodcourt...

Vanavond hebben we met All gegeten bij Wooloomooloo in TST east. Lekker buiten op een terrasje aan de rand van de haven. Frietjes en een steak. Toch een beetje feestelijk alhoewel hij eigenlijk voor een hamburger wilde gaan. Mannen...

Voor zijn verjaardag heb ik hem een 'waterproof sports camcorder' gegeven. Een schot in de roos! Hij vond het super en nu kan hij dit ieniemini cameraatje aan zijn shirt klippen of met een band om zijn hoofd of arm hangen en zelfs onderwater (maar dan is hij echt de weg kwijt geraakt), opnames maken van zijn sportieve prestaties. Morgenochtend gaat hij proefdraaien met een trainingssessie op de boulevard. Het zou natuurlijk erg leuk zijn om straks in Parijs als het ware mee te kunnen lopen met zijn marathon zonder uit je eigen luie stoel te komen. Een pietsie eigen belang dus, hihi.

Iedereen heel erg bedankt voor alle felicitaties, telefoontjes en mailtjes!

Have a nice day!